Uit elkaar gaan kan zo moeilijk zijn. Maar als een van jullie of jullie allebei de relatie ontgroeid zijn, kan je geïnspireerd zijn door het gevoel dat het voorbij is en dat verdergaan echt het beste is. Maar wat als de relatie eindigt voordat het voelt dat het voorbij is? Voor sommige stellen duikt er een onoverkomelijke hindernis op en gaan ze uit elkaar, ook al zijn ze allebei nog heel erg verliefd op elkaar. Dan is het echt moeilijk om het uit te maken en verder te gaan.
Dit is het dilemma van Anna:
Ik had een gelukkige relatie, zo harmonieus, alles stroomde geweldig; we brachten nieuwe en opwindende kanten van elkaar naar boven. Ik was verliefd en zo gelukkig. Hij was ook verliefd. Verbaasd dat hij me elke dag aan zijn zijde had, zoals hij zei.
Maar twee maanden geleden hadden we een gesprek over kinderen: hij wil geen kinderen en ik wel, heel graag. Hij had er nog nooit over nagedacht en toen hij dat wel deed, besloot hij dat hij het nut van kinderen krijgen niet inzag, dat hij niet kon garanderen dat hij ze ooit zou willen en dat hij me geen valse hoop wilde geven en de dingen niet wilde rekken. Hij wil niet de reden zijn dat ik me in de toekomst ellendig voel. Dus maakte hij het uit. De ene dag ben ik in de hemel, de andere dag in de hel.
Het is nu twee maanden geleden. Ik weet dat het hebben van kinderen een breekpunt is, maar ik weet niet hoe ik kan stoppen met van hem te houden. Ik weet dat hij ook nog steeds van mij houdt. Ik kan niet accepteren dat we niet samen zijn, het is zo zonde! Ik voel dat al die liefde in mij zich opstapelt en pijn doet. Ik mis hem gewoon enorm en dit verlies is zo oneerlijk. Ik krijg duizelingen, gevoelens van verdriet, huil nog dagelijks. Ik heb het gevoel dat ik niet beter word.
Ik word helemaal niet makkelijk verliefd, dus ik ben bang dat ik niet meer zo zal liefhebben. Ik ben heel erg bang dat ik voorgoed in dit liefdesverdriet blijf hangen. Dit beangstigt me. Hoe kan ik over hem heen komen als ik nog steeds van hem hou en niet echt over hem heen wil komen? Ik ben 35 en hij 32, dus ik heb niet veel tijd meer om weer verliefd te worden en kinderen te krijgen.
Alsjeblieft, hoe kan ik hiermee omgaan?
Lieve Anna,
Allereerst heb je mijn medeleven. Dit is echt een moeilijk dilemma en zo’n pijnlijke situatie.
Het is duidelijk dat je hebt besloten om verder te gaan en om met je verdriet om te gaan, kan het je helpen om
- Zin te geven aan wat er gebeurt
- Je manier van denken te herzien
- Een niet-oordelende getuige te worden van je ervaring, zoals wanneer je je verdrietig of angstig voelt.
Hier zijn wat ideeën om over na te denken en strategieën om te proberen.
Je situatie is extra pijnlijk omdat je relatie eindigde tijdens de verliefdheidsfase. Tijdens de eerste stadia van verkering en verliefdheid verandert de chemie van je hersenen. Chemische stoffen zoals adrenaline, dopamine en noradrenaline overspoelen je systeem, verhogen je alertheid en gelukzaligheid en zorgen ervoor dat je geobsedeerd raakt door je geliefde, hem als perfect ziet en hunkert naar de beloningen van het samenzijn. Dat is waarom je lichaam, geest, hart en ziel schreeuwen om herenigd te worden met hem. Accepteer dat het tijd kan kosten voor je hersenchemie om een nieuw evenwicht te vinden.
Je rouwt om een belangrijk verlies – het verlies van een liefde. Lichamelijke symptomen zoals duizeligheid, vermoeidheid en slapeloosheid zijn een normaal onderdeel van rouw. Dat geldt ook voor het diepe verlangen, de tranen en het herkauwen van wat had kunnen zijn. Rouwen is een noodzakelijk proces om in het reine te komen met deze wending en je aan te passen aan wat er is. En mettertijd zul je je aanpassen. Je bent veerkrachtig en zult niet voor altijd gebroken zijn.
Cultiveer je veerkracht door je hersenen en lichaam te versterken. Hier zijn vijf bijzonder effectieve manieren om dit te doen:
- Eet voedzaam voedsel
- Beweeg elke dag (al is het maar een blokje om)
- Ga naar buiten in de natuur
- Beoefen goede slaapgewoonten
- Breng tijd door met ondersteunende mensen.
Deze dagelijkse gewoonten verminderen je stress, bevorderen een rustig lichaam en brein en stimuleren je emotionele genezing.
Idealiseer deze relatie niet. Hoewel je misschien bang bent dat je “nooit meer op deze manier zult liefhebben”, kan het je helpen om je te herinneren dat er niet zoiets bestaat als “de perfecte relatie”. Sterker nog, als je in staat was geweest om een langdurige relatie met hem aan te gaan, zou jullie hersenchemie tot rust zijn gekomen en hadden jullie elkaar duidelijker kunnen zien als de eigenzinnige, o zo vervelende mensen die jullie echt zijn. Bovendien, zoals je zegt, “voel je al die liefde van binnen”, wat betekent dat je klaar bent voor een andere liefdevolle relatie. Sta open voor de mogelijkheden, zodat je ze kunt zien.
Oefen om een niet-oordelende getuige te zijn van je verontrustende gedachten. Je denkt misschien: Ik zal niet meer op deze manier liefhebben. Ik kan dit niet accepteren, het is zo’n verspilling. Observeer deze gedachten gewoon terwijl ze door je geest gaan. Klamp je er niet aan vast dat ze waar zijn, en probeer ze ook niet uit te bannen, want beide opties zorgen ervoor dat je meer gaat herkauwen en voegen emotioneel gewicht toe, waardoor er diepe kuilen in je hersenen ontstaan. Laat in plaats daarvan verontrustende gedachten door je geest zweven, waarbij je oplettende zelf boven het strijdgewoel uitstijgt: Oh, kijk eens aan, ik ben bang om weer diepe liefde te vinden. Ho-hum. Wat interessant. La dee dah. Deze oefening zal je helpen mindfulness en een lichtheid van zijn te cultiveren.
Timing is alles. Jij en hij kunnen in veel opzichten bij elkaar passen, maar op een belangrijke, fundamentele manier bevinden jullie je in verschillende fasen van jullie leven. Jij denkt aan kinderen, en snel. Hij had daar nog niet over nagedacht totdat jij de vraag stelde. Wat dat betreft zitten jullie op heel verschillende paden.
Bedenk dat hij het eenzijdig heeft uitgemaakt. Hoewel hij nobel lijkt en “geen valse hoop wil geven of de dingen wil rekken”, kan zijn actie een rode vlag zijn. Waarom? Er was geen gedeelde discussie over hoe om te gaan met deze potentiële breekpunt; geen gezamenlijke verkenning van de mogelijkheden; geen wederzijdse besluitvorming over of en wanneer het uit te maken. En geen tijd vrijgemaakt voor deze belangrijke inspanningen.
Is dit een indicatie dat hij geen rekening houdt met de voorkeuren van zijn partner of haar inbreng niet waardeert? Of is hij misschien niet in staat om met conflicten om te gaan en samen oplossingen te vinden? Of misschien mist hij het geduld om zijn onzekerheid over het krijgen van kinderen te verwerken en kan hij zich niet voorstellen dat die beslissing zich in de loop van de tijd ontvouwt, samen met de relatie? Of, als puntje bij paaltje komt, is hij bang en/of niet klaar om een langdurige verbintenis aan te gaan? Al deze mogelijkheden zijn op zichzelf al deal-breakers. Het zou goed kunnen dat je de kogel hebt ontweken. En inderdaad, je bent vrij om z.s.m. je kinderwens na te jagen.
Je hoeft niet “over hem heen te komen”. Je mag altijd met liefde aan hem denken en hem het beste wensen dat het leven te bieden heeft. En na verloop van tijd, als je emotioneel meer beschikbaar bent, zal je focus vanzelf verschuiven naar de toekomst en het creëren van het gezinsleven dat je echt wilt.
