In een uitgebreid interview met Nu.nl roept SP-fractievoorzitter Emile Roemer nog maar eens dat hij de komende jaren een links pact wil sluiten. Maar los van de onwerkbaarheid daarvan, heeft links in de Tweede Kamer simpelweg te weinig zetels.

Linkse samenwerking is in de Nederlandse politiek een thema dat al jaren besproken wordt, maar waar het nooit eens daadwerkelijk van komt. Bestuurderspartij PvdA, idealistenvereniging GroenLinks en protestgroep SP hebben simpelweg niet genoeg gemeen om samen op te trekken. Bovendien zijn de partijbelangen te groot.

Vanuit links perspectief is het streven naar deze samenwerking op zichzelf lovenswaardig, maar dat Roemer het nu weer wil proberen is vooral lachwekkend. Bij elkaar hebben de genoemde linkse partijen nog geen veertig zetels. Het zou dus geen zoden aan de dijk zetten. Links kan in Nederland simpelweg niet op eigen houtje meerderheden formeren, dus zal een linkse partij die invloed wil uitoefenen moeten samenwerken met in hun ogen rechtse partijen. De PvdA begrijpt dat en werd daar jammerlijk voor afgestraft. GroenLinks durft het niet en de SP heeft niet eens de intentie. Roemer heeft dan ook kilo’s boter op zijn hoofd wanneer hij zich beklaagt over het gebrek aan linkse invloed in het gevoerde beleid.

Maar ook inhoudelijk is een samenwerking tussen deze partijen lang niet zo logisch als wordt voorgespiegeld. De SP heeft een uitgesproken protectionistisch programma en wereldbeeld terwijl de PvdA en GroenLinks juist pro-Europees en internationaal denken. De SP lijkt soms meer gemeen te hebben met de PVV dan met de PvdA.

Als Roemer met zijn programma invloed wil uitoefenen op het regeringsbeleid zal hij zijn VVD-allergie opzij moeten zetten en kijken welke compromissen er te sluiten vallen. Zo werkt de politiek in Nederland nu eenmaal, in tegenstelling tot in het door Roemers fractiegenoot Karabulut opgehemelde Venezuela.

Gelukkig ziet de linkse kiezer ook dat de SP-tactiek volslagen nutteloos en kansloos is. Ondanks het feit dat de SP oppositie voerde tegen grote concurrent PvdA en die partij de grootste verkiezingsnederlaag uit de geschiedenis leed, verloor ook de partij van Roemer in maart een zetel. Van de partijtop mocht hij echter blijven, dus verandering van deze vruchteloze koers hoeven we op korte termijn niet te verwachten.