Gisteren verscheen er in De Volkskrant een open brief van columnist Max Pam aan D66-leider Alexander Pechtold. Hij riep hem daarin op om de onderhandelingen met de ChristenUnie voor een nieuw kabinet te staken omdat het niet progressief genoeg zou worden. Met name over ‘voltooid leven’ maakt Pam zich zorgen. Pam lijkt per definitie tegenstander te zijn van een coalitie waaraan ook christelijke partijen deelnemen.

Deze open brief is exemplarisch voor de staat waarop in Nederland debatten worden gevoerd over ethische kwesties. Met name wanneer het gaat over ‘voltooid leven’. Ondergetekende is gematigd positief over de mogelijke komst van deze wet die het voor ouderen die hun leven voltooid achten mogelijk maakt om met assistentie een einde aan dat leven te maken. Maar dit is iets waarover in de maatschappij, en dus niet alleen in de politiek, een breed en langdurend debat over moet worden gevoerd. Het raakt aan de manier waarop we tegen mensen en het leven aankijken. Ook wanneer je hier voor bent, kun je onmogelijk over één nacht ijs gaan. Het is nogal wat.

En daar lijkt men zich op de uiterst progressieve vleugel, hoe goed bedoeld ook, niet altijd van bewust te zijn. Er wordt gedaan alsof ‘voltooid leven’ een absolute vanzelfsprekendheid is die juridisch alleen nog ”even geregeld” moet worden. Iedereen die er tegen is of enkele kritische kanttekeningen plaatst, is lastig of conservatief en krijgt de progressieve politie op de stoep. Er is geen enkel begrip voor een zeer grote groep mensen die over deze zaken andere opvattingen heeft. Opvattingen die volstrekt legitiem zijn. Los van het feit dat niet iedereen zijn of haar kritiek op ‘voltooid leven’ baseert op het geloof, hoeven geloof en politiek in tegenstelling tot kerk en staat niet van elkaar gescheiden te zijn. De progressieve idealen van D66 wegen in een eerlijk debat even zwaar als de kritische houding van de SGP en de ChristenUnie, maar ook van de bepaald niet christelijke SP.

Deze drammerige manier van discussiëren zal uiteindelijk het draagvlak voor een wet die voor veel mensen een uitkomst is ondermijnen. Ieder inhoudelijk debat over deze materie wordt doodgeslagen door de progressieve kerk. Ik vermoed dat ‘voltooid leven’ er uiteindelijk zal komen en ik zal daar blij om zijn. Maar het zou helpen wanneer de actieve voorvechters ervan minder doen alsof het al een uitgemaakte zaak is. Bovendien zouden progressieve mensen in Nederland ten opzichte van veel andere westerse en vooral niet-westerse landen best wat meer hun zegeningen mogen tellen in plaats van te gaan mokken bij iedere weerstand tegen de agenda.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons