In de wetenschap dat D66 in bijna alle mogelijke combinaties doorslaggevend zou zijn, durfde partijleider Alexander Pechtold het aan om enkele weken geleden een mogelijke coalitie met de ChristenUnie direct met klem van de hand te wijzen. Even leek het erop dat die tactiek werkte: het door hem gewenste GroenLinks kwam terug aan tafel.

Maar inmiddels is ook de tweede poging met Jesse Klaver mislukt. De SP wil ├ęcht niet komen praten en ook de PvdA houdt zich nog steeds afzijdig. De kans dat de partij van Lodewijk Asscher alsnog aan tafel komt valt niet uit te sluiten, maar op dit moment lijkt Pechtold haast verplicht om alsnog met de CU te onderhandelen. Bij de VVD en het CDA zal dit wel met gejuich ontvangen worden.

En zo lijkt Pechtold met zijn blufpoker de hand overspeeld te hebben. Hij dacht dat zijn positie riant genoeg was om met een dergelijk machtsvertoon een partij met kracht buiten de deur te houden, maar nu Segers binnen enkele dagen wellicht alsnog aan tafel zit, ontploft dit in zijn gezicht. Leek Pechtold even de grote winnaar van de formatie te gaan worden, de kans dat hij de grote verliezer wordt lijkt weer een stukje groter geworden. Hopelijk biedt het vicepremierschap enige troost.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons