Kiza Magendane is meer dan een opiniemaker van kleur. En andere opiniemakers van kleur zijn dat ook. Identity Politics is helemaal niet emanciperend, maar maakt zwarte mensen opnieuw tot slaaf.

 

GroenLinks-Kamerlid Zihni Özdil sloeg als opiniemaker regelmatig de plank mis, maar had ten aanzien van één onderwerp 100% gelijk: het progressieve paternalisme van links, dat ook een vorm van racisme is, en allochtonen/People of Colour/Streepjes-Nederlanders (doorstrepen wat volgens u niet van toepassing is) de hele tijd het gevoel geeft dat ze ‘anders’ zijn. Ik erger mij hier kapot aan. Het is volstrekt belachelijk dat als we een ‘gezicht van kleur’ in de krant of op TV zien deze persoon het ook altijd moet hebben over racisme, islamofobie en aanverwante onderwerpen. Hun individualiteit als mens wordt door de progressieve betweters feitelijk niet geaccepteerd. Ze zijn ‘anders’ en moeten daarom vertroeteld worden. Maar ze mogen tegelijkertijd niet meer zijn dan de eeuwige allochtoon.

Kiza Magendane heeft het stokje van Zihni Özdil overgenomen als genuanceerde stem in dit soort debatten. In zijn zondagcolumn in de Volkskrant schrijft hij dat zwarte intellectuelen last hebben van een ‘mentale tirannie’.

In Nederland zijn biculturele jongeren het slachtoffer van deze mentale tirannie. Ze verkeren in een ‘psychologisch gevangenis’ zoals ik dat zelf noem. Hun identiteit wordt gereduceerd  tot hun culturele en etnische hokjes.

Als voorbeeld noemt Kiza Magendane Rob Wijnberg. De hoofdredacteur van De Correspondent vond dat Malik Azmani van de VVD geen strenge migratienota mocht presenteren, omdat hij Marokkaanse roots had. Azmani werd dus gereduceerd tot Marokkaan en moest dus blijkbaar daarom ook linkse standpunten hebben over de vluchtelingencrisis, omdat alle Marokkanen blijkbaar die mening moeten hebben.

Kiza Magendane heb ik twee keer ontmoet. Daarom zie ik hem ook allereerst als een aardige student met een goede smaak voor mooie kleren, en niet als de zoveelste opiniemaker van kleur. Het is denk ik ook een duivels dilemma waar ‘allochtonen’ met een mening mee kampen. Ze zijn een individu, net als ieder ander, maar de media zijn vanwege de Amerikaanse intellectuele mode totaal geobsedeerd door kleur en pronken graag met hun zwarte, islamitische en feministische columnisten. Identity Politics is helemaal niet emanciperend, maar maakt zwarte mensen opnieuw tot slaaf. Door de rol van ‘Token Black’ te spelen kom je als zwarte auteur makkelijker op de publieke omroep en in een linkse krant en verdien je meer centjes, maar je doet jezelf wel geweld aan, door je eigen identiteit te reduceren tot je kleur.

Degene die het ergst door dit progressieve, paternalistische klimaat is verpest is Monique/Mounir Samuel. Zij/hij is misschien wel de belichaming van alles wat er mis is met Identity Politics. Er is niets en dan ook niets authentieks aan haar. Ze/hij vertoont alleen maar sociaal wenselijk progressief gedrag om geaccepteerd te worden door de Grachtengordel. Het feit dat Samuel christelijk is speelt wellicht een rol: christenen worden door de spraakmakende gemeente sowieso niet geaccepteerd, dus zij moeten extra hun best doen. En zelfs dan lukt het niet.

Nadia Ezzeroili dreigde ook te veranderen in een Mounir Samuel, maar werd gelukkig op tijd wakker. Ze begreep dat haar progressieve vrienden haar toch vooral als anders, als Marokkaan, zagen. Daarom schreef ze, enigszins pathetisch maar toch, dat ze niet in Nederland maar in Marokko begraven wilde worden. Vorig jaar reageerde ik hier heel kritisch op, maar ik denk nu dat ik haar wel begrijp. Het is een nee tegen de dodelijke omhelzing van de Grachtengordel, die allochtonen alleen maar accepteert als bokalen voor de eigen progressieve trofeeënkast.

Ten slotte, het is vloeken in de linkse kerk, maar ik durf te wedden dat het racisme dankzij de Zwarte Pieten-discussie en het standbeeldje-slopen in de Verenigde Staten alleen maar erger is geworden. Ik beweer niet dat het racisme vroeger niet bestond en ook niet dat de racistische reacties goed zijn, integendeel zelfs, maar wel dat acties reacties uitlokken en dat polarisatie slecht is voor een dialoog. We moeten elkaar weer als mensen zien, niet als allochtonen, transgenders, witte mannen enzovoort enzovoort. Tegen groepsdenken de vrijheid.

 

Afbeelding: Screenshot Southpark-aflevering. Youtube. Bron: https://www.youtube.com/watch?v=wIlI6tq4adI