Op zaterdag 18 maart demonstreerde het zogenoemde 21 maart Comité tegen de verkiezingsuitslag. Het werd – zoals natuurlijk te verwachten viel – een uiterst links zelfbevestigingsfeestje. Een gemiste kans. 

 

Begrijp me niet verkeerd. Echt racisme is een groot probleem. Ik maak mij zorgen over de PVV, racistische clubjes als Identitair Verzet en Pegida en heb grote twijfels over het Forum van Democratie. Maar een deel van links beschouwt racisme veel ruimer: iedereen die rechts is (en blank) is eigenlijk automatisch een racist. Een woordvoerder van de demonstratie zei tegen het Parool:

De verkiezingscampagne werd gedomineerd door racisme, islamofobie en wij-zij denken. Wilders, Rutte en Buma maakten zich daar allemaal schuldig aan. Dit is waar we vandaag tegen demonstreren.

Het is onbegrijpelijk dat de Partij van de Arbeid en de Socialistische Partij aan deze extreemlinkse demonstratie van polarisatie en schijnheiligheid hebben meegedaan, om maar te zwijgen over Kerk in Actie en homobelangenorganisatie het COC. PvdA en SP zijn toch niet van mening dat VVD en CDA racistisch zijn? En je demonstreert toch niet samen met foute extreemlinkse clubs als de tegen het antisemitisme aanschurkende Internationale Socialisten en de het geweld niet schuwende AFA?

annefleur

Een van de activisten die op dit uiterst linkse feestje een acte de présence gaf was Anne Fleur Dekker, een GroenLinks-activiste uit ‘t Gooi. Je moet GroenLinks vanzelfsprekend niet alleen beoordelen op de gekkies die de partij aantrekt, maar toch is Dekker zo’n specimen die de pacifistische en feministische ideologie van haar partij – en van gans identitair links – ultiem belichaamt. Zo riep de linkse studente aan de UvA vorig jaar op om als ‘ludieke’ actie 500 stenen naar Geert Wilders te gooien. Een normale politieke jongerenorganisatie zou haar allang hebben geroyeerd, of tenminste een tijdlang op non-actief hebben gezet na zo’n opruiende tweet. De GroenLinks-jongeren daarentegen vinden dit gedrag ‘normaal’.

De buitenlandse pers was heel blij met de Nederlandse verkiezingsuitslag. De PVV van Geert Wilders werd niet de grootste, de VVD bleef dat. Maar identitair links vindt iedereen die ook maar een beetje afwijkt van de heilige politiek-correcte dogma’s een racist. Helpt deze polariserende opstelling? Nee, natuurlijk niet. Het versterkt boze PVV-stemmers alleen maar in hun overtuiging dat ‘de elite’ tegen hen is en Nederland zou willen islamiseren.

Als je kijkt naar welke organisaties er aan demonstratie hebben meegedaan zie je dat het CIDI er niet tussen staat. Dat is natuurlijk geen toeval, want islamitisch antisemitisme wordt door identitair links niet als een probleem erkend. Racisten, dat zijn alleen de blanke Hollanders. Dat Joden in Amsterdam bedreigd worden en Turkse Erdogan-demonstranten ‘kankerjoden‘ schreeuwden, daar hoor je onze antiracistische vrienden uiteraard niet over. Als je daar namelijk iets over zegt speel je Wilders in de kaart. Of de VVD of het CDA.

En toch. Racisme is een probleem. Ik maak mij ook zorgen over de moslimhaat onder fanatieke PVV-aanhangers. Ik vind de uitlatingen van Thierry Baudet over het ‘homeopathisch verdunnen’ van het Nederlandse ras doodeng, ook al beweert hij achteraf halfslachtig dat men zijn woorden verkeerd heeft geïnterpreteerd. De zogenaamde boze burgers die relletjes schoppen bij asielzoekerscentra en inspraakavonden saboteren met hun gescheld moeten keihard worden aangepakt, omdat ze de openbare orde bedreigen. Ook moet de overheid keihard optreden tegen racisme op internet, bijvoorbeeld van PVV-aanhangers die op Facebook staan te juichen als er vluchtelingen verdrinken en dromen over gaskamers. Dat is allemaal ontzettend ziek en daar moet je – ongeacht de vraag of je links of rechts bent – duidelijk stelling tegen nemen.

 

De lessen van de JOVD

Begin jaren tachtig ging de JOVD, de aan de VVD verbonden onafhankelijke liberale politieke jongerenorganisatie, ook de strijd aan met het racisme. De moord op Kerwin Duinmeijer, een 15-jarige Antilliaanse jongen die op 20 augustus 1983 werd doodgestoken door een blanke jongen van 16, was een grote schok. De politiek en de media riepen moord en brand en vonden dat het racisme nu echt aangepakt moest worden. De JOVD speelde hierin een voortrekkersrol. De jonge liberalen organiseerden een grootscheepse campagne, onder de eigen leden en op het voortgezet onderwijs. Volgens het jaarverslag van 1984 ontplooide 90% van de afdelingen activiteiten op het gebied van racismebestrijding. Op 31 maart 1984 organiseerde de JOVD bovendien een groots opgezette themadag tegen racisme, die gepresenteerd werd door de bekende journalist Max van Weezel.

Helaas voor de JOVD en andere fatsoenlijke antiracisten was de campagne tegen racisme voor radicale activisten een excuus om hun eigen extreemlinkse agendapunten door te drammen. Het JOVD-hoofdbestuur participeerde een tijdje in een breed Amsterdams antiracismeoverleg, ‘georganiseerd door onze communistische broeders en zusters’. Men trok zich echter uit dit overleg terug toen de zelfbenoemde antiracisten het kabinetsbeleid aanwezen als de primaire oorzaak van de opkomst van de Centrumpartij van Hans Janmaat. Voor extreemlinkse activisten was kapitalisme en racisme één pot nat, voor de JOVD niet.

CPN-krant De Waarheid probeerde de JOVD verschillende malen in verband te brengen met het Oud-Strijders Legioen, een geharnaste rechtse organisatie die fel anticommunistisch was en sympathiseerde met de apartheid in Zuid-Afrika. De JOVD, terecht bang om met extreemrechts te worden geassocieerd, hield echter flink afstand en veroordeelde racisme te allen tijde. Die strategie bleek te werken, want de beschuldigingen konden nooit worden hardgemaakt. Ook in latere jaren poogden linkse ketterjagers weer een verband tussen extreemrechts en de JOVD te leggen, gelukkig zonder succes, omdat de jonge liberalen racisme ondubbelzinnig bleven bestrijden.

Laat het optreden van de JOVD ons inspireren. Een echte liberaal is antiracist, maar wel een echte antiracist, dus geen verkapte extreemlinkse activist.