Vluchtelingen, het basisinkomen, christelijke naastenliefde, Mark Rutte, Tineke Ceelen en Rutger Bregman. Zij staan op zaterdag 3 oktober centraal tijdens het symposium ‘Wat is jou (ver)dienmodel?’ van de ChristenUnie-jongeren.

Op zaterdag 3 oktober organiseert PerspectieF, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie, een symposium over het vluchtelingenvraagstuk waar ook Mark Rutte, Tineke Ceelen en Rutger Bregman een acte de présence zullen geven. Ewout Klei zal voor zijn maandagcolumn uitgebreid over deze bijeenkomst verhalen. Als opwarmertje volgt hier zijn interview met PerspectieF-voorzitter Erik-Jan Hakvoort.  

Waar kom je vandaan? Wat studeer je? Waarom en hoe ben je bij PerspectieF terecht gekomen?

Ik ben geboren en getogen in Apeldoorn en volg op dit moment als pas afgestudeerd historicus een educatieve master. Tijdens een geschiedenisopleiding word je al snel geconfronteerd met allerlei politieke vragen, vandaar dat ik begin 2010 de PerspectieF binnenstapte. Ik voelde me er meteen thuis.

PerspectieF is de jongerenorganisatie van de ChristenUnie. Als historicus weet ik toevallig dat de voorgangers van PerspectieF, het GPJC en de RPJC, in de eerste plaats studieclubs waren en nauwelijks de vrijheid hadden om eigen standpunten in te nemen. Hoe zit dat nu bij PerspectieF? In hoeverre zijn julllie ‘onafhankelijk’? Hebben jullie ook andere standpunten? Hebben er zich wel eens botsingen met de ChristenUnie voorgedaan? Of is PerspectieF toch vooral de Arie Slob-fanclub?

Onze onafhankelijkheid zit in ons dna, kijk maar naar onze naam. Wij kunnen zeggen wat we willen en dat is belangrijk. Een politieke jongerenorganisatie als PerspectieF geeft jongeren een platform om impact te hebben op politiek, door anders te zijn, door vooruitstrevende ideeën, niet door napraten. Soms botst dat met de ChristenUnie, maar we blijven wel één partij. Recent voorbeeld is ons vluchtelingenplan. Daar is de partij het echt niet helemaal mee eens. Maar onze focus ligt op dit moment niet bij botsing, maar bij vernieuwing en het verleggen van grenzen. Vorig seizoen lanceerden we bijvoorbeeld samen met Carola Schouten een eigen wetsvoorstel over jongerenhuisvesting en reisden we zelf naar Bangladesh om te filmen in malafide kledingfabrieken.

Waar maakt PerspectieF zich nu hard voor? Wat zijn jullie belangrijkste stokpaardjes op dit moment?

Op dit moment hebben we de onze aandacht bij het vluchtelingenprobleem en daarnaast maken we een punt van traditionele politieke congressen. Opsmuk als banners, flyers, filmpjes en andere zelfverheerlijking stoot jongeren af. Congressen zijn een politiek eiland geworden. Een feestje voor de eigen achterban, de eigen politici en vaak ook nog de eigen sprekers. Dat moet anders, want ik zie de kloof tussen jongeren en politiek groeien en groeien. Volgende week gooien wij het roer om en organiseren we op 3 oktober een gratis congres voor jongeren die níks met politiek hebben, met een dagvoorzitter die niks van politiek snapt en sprekers die niet bij ons horen. Nota bene Minister-President Rutte wil daar ook bij zijn.

Het symposium van 3 oktober heeft als onderwerp ‘Wat is jou (ver)dienmodel?’ Er zit volgens mij een christelijk woordgrapje in, maar zou je die ook aan de niet-christelijke lezers kunnen uitleggen?

‘Hoe verdien jij je geld?’, ‘hoe gaan de zaken?’ of ‘wat is jouw verdienmodel?’. Dat zijn vragen die we elkaar vaak stellen. Uitgekauwde vragen, dus stellen wij graag een alternatief voor: ‘wat is jouw dienmodel?’. Het is geen christelijke woordgrap, maar een brede oproep aan mensen om onderdeel te worden van een beweging. Wij willen dat bezoekers na het congres geneigd zijn aan elkaar te vragen: ‘hoe dien jij eigenlijk?’, ‘wat deel jij met anderen?’, oftewel: ‘wat is jouw dienmodel?’. Klinkt misschien zweverig, maar we maken het op die dag ook heel praktisch en geven een voorbeeld. We hebben voor de borrel en het etentje een hele groep vluchtelingen uitgenodigd, zodat bezoekers met hen op een laagdrempelige manier in gesprek kunnen.

Jullie hebben wel grote namen voor jullie symposium weten te strikken: Tineke Ceelen van Stichting Vluchteling, Rutger – mister Basisinkomen – Bregman van De Correspondent en last but not least ons aller minister-president Mark Rutte. Heb je al een idee wat jullie hen zouden willen vragen over de vluchtelingencrisis? En wat vindt PerspectieF eigenlijk van het Basisinkomen?

Ik ben vereerd dat al deze mensen op zo’n congres willen spreken. Vergeet ook Cornel Vader van het Leger des Heils en Bas van Abel van de Fairphone niet. Verder laten we de vragen eigenlijk over aan anderen. Renze Klamer (Journalist, Radio 1) stelt de vragen, samen met de zaal. Daarmee hebben we dus de controle uit handen gegeven, best spannend. Maar dat was juist de opzet van het congres: niet een feestje voor onszelf, maar jongeren een podium geven en dus betrekken bij politiek. Hoe ik of PerspectieF ergens over denken, of wat wij allemaal in het afgelopen seizoen voor elkaar hebben gekregen, hoef ik niet op een congres te vertellen. Daarvoor bellen ze maar of kijken ze op onze site. Natuurlijk doe ik mee met de discussie en ben ik benieuwd naar het antwoord van sprekers op de vraag ‘wat is jouw dienmodel?’, maar uiteindelijk wil ik de ruimte geven aan anderen om vragen te stellen. Wij weten bijvoorbeeld nog helemaal niet zeker wat we precies van het basisinkomen vinden en willen daar over met anderen discussiëren.

En hoe staat PerpsectieF eigenlijk in de vluchtelingendiscussie? Uit christelijke naastenliefde iedereen maar opnemen? Of toch kritisch zijn? In Hongarije en Slowakije willen ze alleen christenen opnemen. Bij de SGP zijn ook dikwijls zulke geluiden te horen. Hoe staan jullie daartegenover?

Dat kritische gemekker over het toelaten van vluchtelingen ben ik wel zat. Natuurlijk moet elke vluchteling die hier aanklopt worden opgevangen. Gelukkig doet Nederland dat ook en willen we met elkaar voorloper zijn in Europa. De gedachte dat we alleen christenen zouden toelaten zorgt voor rillingen over mijn rug. Dat druist in tegen zo’n beetje alles waar mijn geloof voor staat. We moeten alleen wel nuchter blijven. Op dit moment komen de armsten van de armsten hier niet aan, maar zijn het veelal ‘rijke’ jonge mensen. In ons huidige asielbeleid is geen visie op de toekomst geformuleerd en die moet er wel komen, straks hebben landen als Syrië die groep hoogopgeleide jongeren en gezinnen namelijk wél hard nodig bij de wederopbouw. Helaas duurt de oorlog voort en moeten wij helpen wat we kunnen. Zaterdag krijg ik de mogelijkheid een drankje te drinken met een vluchteling, dan vraag ik zelf nog even hoe ik dat op de beste manier kan doen. Aanrader!