Partijleider Emile Roemer noemde het een van de ”kroonjuwelen” van de SP: de beruchte afdrachtregeling voor volksvertegenwoordigers en bestuurders namens de partij. Zij moeten hun salaris volledig overmaken aan het partijbureau. Een deel ervan krijgen zij terug. Het maakt de SP tot de rijkste politieke partij van Nederland. Nu lijkt er voor de SP een gedwongen einde te komen aan deze praktijken.

En dat zou tijd worden ook. Natuurlijk weet iedereen die voor de SP actief wordt op voorhand dat hij of zij het verdiende salaris moet inleveren, maar dat is het probleem niet. De regeling zorgt ervoor dat publieke gelden rechtstreeks in de partijkas van de socialisten vloeit. Veel bestuurders, Kamerleden en gemeenteraadsleden doneren een deel van hun salaris aan de partij, maar dat is een vrijwillig smaldeel. Het verplichte en allesomvattende karakter van deze regeling, maken dat de SP tien stappen te ver gaat.

Bovendien zorgt de regeling ervoor dat vertegenwoordigers van de SP technisch gezien in dienst staan van de partijtop. Natuurlijk hebben de meeste politieke partijen een stevige vorm van fractiediscipline, maar een financiƫle afhankelijkheid van de partij is onwenselijk voor een volksvertegenwoordiger die zonder last beslissingen moet kunnen nemen.

De scepsis over de regeling nam verder toe toen bleek dat SP-Kamerlid Sandra Beckerman in een sociale huurwoning zit door deze regeling. Met haar eigenlijke salaris als Kamerlid zou ze daar geen recht op hebben, maar nu zij door het gereduceerde loon een sociale huurwoning bezet houdt die eigenlijk bedoeld is voor mensen onder een bepaalde inkomensgrens, werd het hypocriete gezicht van de SP eens te meer onthuld. De partij komt zogezegd op voor de minima, de onderklasse, maar hiermee worden juist die minima bestolen. Dat wordt nog eens extra versterkt door het feit dat de afdracht aan de partijtop kan worden afgetrokken van de belasting. Het sociale gezicht van de SP bleek bedrieglijk. Geen wonder dat de partij onder leiding van Emile Roemer een zetel verloor bij de jongste Kamerverkiezingen. In de peilingen zakt de partij nu zelfs nog verder weg; al heeft dat ongetwijfeld ook te maken met het totale gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef als het om eventuele regeringsdeelname gaat. Er gaat aan de partij daarbij echter weinig verloren.

De afdrachtregeling staat al langer ter discussie en meerdere politici van andere partijen hebben al meerdere keren te kennen gegeven dat zij de regeling onacceptabel vinden, maar tot nu toe kwam er nooit een voorstel dat de SP hiertoe dwong. Nu maakt demissionair minister van Binnenlandse Zaken Plasterk er wel werk van. Zijn opvolger zal dit verder moeten uitwerken. Emile Roemer zal er wel schande van spreken en de harde kern van de partij zal het als een aanval van het establishment beschouwen, maar het wordt hoog tijd dat er een einde komt aan deze uitermate dubieuze praktijken.