Afhankelijk, stuurloos en vooral bang Europa werd deze week onthutsend gepersonifieerd door Angela Merkel, die zich definitief overgaf aan de grappen en grollen van sultan Erdogan. Hoewel op social media heftig werd geprotesteerd tegen het slachtofferen van komiek Jan Böhmermann, bleef het in de politiek opvallend stil. Hoe gemakkelijk wordt principe verruild voor opportunisme. Europa verkoopt haar ziel wel heel snel aan de duivel.

Weten we nog hoe Erdogan in 2013 een aantal opstanden in eigen land bloedig neersloeg (Taksimplein) maar na verkiezingen in 2014 en later in 2015 toch weer democratisch gekozen op de door hem zo begeerde Anatolische troon terechtkwam? Zou er één Europees volk zijn geweest dat die bloedige onderdrukking niet zou hebben weggestemd? Wie zegt dat een volk niet de regering krijgt die het verdient? Erdogans troon bevindt zich in een voor een groot deel illegaal gebouwd paleis, na het Pentagon het grootste gebouw ter wereld. Toen dit ‘paleis met 1000 kamers’ door de critici werd weggehoond, antwoordde de Turkse president met de echte cijfers: “Het heeft geen 1000 kamers, maar 1150.” Zie hier de ware aard van een megalomaan. Trouwens, het wordt nog eens uitgebreid met 250 extra kamers voor de privévertrekken van de sultan. Topkapi 2.0 zullen we maar zeggen. Alleen al de bouw van dat paleis had in Europa alle lichten op rood moeten zetten, maar dat deed het niet. Europa bleef pappen en nathouden.

Bergafwaarts

Sinds de verkiezingen van november 2015 gaat het in rap tempo bergafwaarts met rechten voor minderheden en de persvrijheid in Turkije. Hoewel het land zelf niet Arabisch is, heeft het altijd een brug gevormd tussen Europa en de Arabische wereld. Alleen geografisch al houdt Europa hier op. Hier begint ook historisch de islamitische manier van leven en denken. Turkije trekt qua mentaliteit, corruptie en repressie steeds meer richting de tirannieke regeringen waar die wereld om bekend staat. De tekenen aan de wand waren al jaren duidelijk zichtbaar, maar Europa reageerde in alle gevallen tweeslachtig op de zorgelijke ontwikkelingen bij haar Zuidoostelijke broer, die ook nog eens kandidaat-lid is van de Europese Unie én lid van de NAVO.

Ongekend populair

Er is nog een probleem: Europa, in het bijzonder landen als Duitsland en Nederland, zitten met een significante, in de jaren zestig en zeventig zelf binnen de poorten gehaalde, Turkse minderheid. Onder hen is Erdogan ongekend populair, nog populairder dan in eigen land. Het is een publiek geheim dat de sultan, wanneer in Nederland of Duitsland, zijn adorerende volksgenoten tijdens heimelijke bijeenkomsten stevig tegen de spreekwoordelijke borst drukt.

De wil van Ankara wordt elke vrijdag verkondigd in honderden moskeeën over heel ons continent 

De wil van Ankara wordt elke vrijdag verkondigd in honderden moskeeën over heel ons continent.  Het overgrote deel van de Turkse Europeanen voelt zich nog altijd Turkser dan Europees, ze hebben – net zoals bij Marokko – vaak nog een Turks paspoort en gaan in het Turkse leger of kopen hun dienstplicht en verplichte herhaling met duizenden euro’s af. Erdogan beschikt over een niet te onderschatten vijfde colonne, zoals ook bleek uit het spionageschandaal in 2014 in Duitsland waarbij drie Turkse staatsburgers werden gearresteerd. En we hoeven maar naar ons eigen parlement te kijken en de uitspraken van de heren Kuzu en Öztürk van Denk (je zou het ze toewensen) te horen, om te zien hoe ver de arm van Ankara reikt.

Machtswellusteling

Vlak na de Turkse verkiezingen in november 2015 schreef ik hoe Erdogan Europa, en in het bijzonder Angela Merkel, in zijn macht had onder de titel Sultan van Ankara-Koningin van Europa: 2-0. Toen was niet moeilijk te voorspellen dat de rechtsstaat in Turkije nog meer onder druk zou komen te staan. De mede dankzij Merkel totaal uit de klauwen gelopen vluchtelingencrisis verschafte Erdogan nog meer macht, dat goedje waaraan de man verslaafd is. Ook had je in februari geen glazen bol nodig om te zien dat Europa op korte termijn met het vluchtelingenakkoord genadebrood van deze machtswellusteling zou moeten eten.

Het gedrag van Erdogan strookt volledig met de basismentaliteit in het hele islamitische Midden-Oosten: geef me een vinger en ik neem je hele hand

We kunnen niet verbaasd zijn. Het gedrag van Erdogan strookt volledig met de basismentaliteit in het hele islamitische Midden-Oosten: geef me een vinger en ik neem je hand. Het is een mentaliteit die het Westen met z’n onafscheidelijke roze bril niet wenst te zien. Wat er voor die hand wordt teruggegeven, bestaat hoofdzakelijk uit valse beloftes of afspraken die van vandaag op morgen kunnen worden gebroken.

Strafrechtelijk onderzoek

Maar deze week raakte Ankara met hulp van Merkel Europa in het hart van het eigen wezen, van de hard bevochten beschaving, cultuur en vrijheid: de vrije meningsuiting. Erdogan regeert over de Duitse psyche. Merkel heeft ongetwijfeld op aandringen van haar Turkse meester de weg vrij gemaakt voor een strafrechtelijke vervolging van die arme Jan Böhmermann, die een poging waagde om op z’n Duits harde humor neer te zetten (laten we afblijven van de vraag of de poging geslaagd is of niet, dat is niet aan de orde). De man zit ondergedoken en ziet voorlopig af van optredens op televisie.

Peter R. de Vries, die ooit de mond vol had over de fatwa die over Salman Rushdie werd uitgesproken, is nu de grootste beschermer van Erdogans ego

Het is het duidelijkste voorbeeld van hoe Europa’s karakter op dit moment onder invloed van grotere en kleinere vertegenwoordigers van het islamitische ego aan het veranderen is. Een invloed die ons doet teruggaan in de tijd, teruggaan in onze ontwikkeling, teruggaan in onze vrijheden. Het diepst verdrietig is dat er Westerse meelopers zijn. Peter R. de Vries, die ooit de mond vol had over de fatwa die over Salman Rushdie werd uitgesproken, is nu de grootste beschermer van Erdogans ego. En laten we het maar niet hebben over al die grappenmakers van links die met de staart tussen de benen hun collega lekker laten bungelen. Terwijl het voor de ziekelijke sultan zo gezond zou zijn (zoals voor ieder kind) om eens ‘Nee’ te horen. Hulde dus voor Hans Teeuwen en hulde voor een rits cartoonisten die deze brug-veel-te-ver, ondanks de niet onbeduidende risico’s, durven te ridiculiseren. Maar een ‘Nein’ van een Mutti zou zo veel meer impact hebben…

Hoge bomen

Even een vergelijking: ik weet niet of u bijvoorbeeld de cartoons en beledigingen tijdens de Gazacrisis in 2014 aan het adres van Netanyahu heeft gezien, waarin hij in talloze uitingen werd vergeleken met Adolf Hitler? Voor een Jood zo ongeveer de grootste belediging die er is. Heeft u hem gehoord? Nee, natuurlijk niet. Hoge bomen vangen veel wind. En daarbij, hij zou 1000 levens nodig hebben gehad om al die vaak onsmakelijke uitingen te tackelen. Maar ja, Netanyahu weet dan ook wat democratie is en de persvrijheid in Israël is natuurlijk van een heel andere orde dan die in Turkije. Overigens, geen reden voor de slappe-knieën-partij D66, groot voorstander van het associatieakkoord met het corrupte Oekraïne, om dit weekend tijdens haar congres een motie aan te nemen tegen het associatieakkoord met Israël, terwijl alle andere landen, inclusief Turkije, buiten schot bleven.

De VVD deed een voorstel om die belachelijke wet een bevriend staatshoofd niet te mogen beledigen maar eens te schrappen. Ook voor Nederland een goede zaak

Het enige positieve vanuit politiek Den Haag naar aanleiding van deze affaire, kwam vanuit de VVD. Die partij deed een voorstel om die belachelijke wet een bevriend staatshoofd niet te mogen beledigen, maar eens te schrappen. Ook voor Nederland een goede zaak. Want nog niet zo lang geleden, in het jaar 2000, werd op initiatief van toenmalig koningin Beatrix nog van die wet gebruik gemaakt om overlevenden van de Jappenkampen die tijdens het staatsbezoek van keizer Akihito langs de route wilden demonstreren, weg te werken. Dat was toen door de Japanse keizer expliciet ‘verzocht’.

Intussen staat het tussen Erdogan en Merkel, nou, wat zullen we zeggen, 10-0? En reken maar dat dat nog erger gaat worden. De vraag is of wij, als Europeanen, dat nog langer pikken, want we leveren onze ziel uit aan de duivel. (Noemt ze Erdogan nu de duivel? Ja, dat doet ze. Daar zijn er meer van in het Midden-Oosten.) Een volk dat voor sultannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht.