Wie consequent progressief en seculier is, kan niet anders dan breken met de gevestigde Nederlinkse politieke orde. Maar die breuk betekent automatisch een veroordeling tot politieke ballingschap.

Waar is het misgegaan? Wanneer precies heeft links besloten af te stappen van zijn grote progressieve idealen om deze te vervangen door een innige omhelzing met extreem conservatisme en eenzijdige symboolpolitiek? De splinter in het linkeroog van politiek Nederland is zo geïnfecteerd dat men aan die zijde volledig blind lijkt geworden. Ik geef u graag een aantal recente voorbeelden om te illustreren wat collega Carel Brendel het ‘Verraad van Links’ noemt.

Zelfverklaarde antiracisten die Jodenhaat negeren of zelfs propageren, die racisme uitsluitend erkennen als de dader lichter getint is dan het slachtoffer, die sowieso vinden dat blanken per definitie niet het object van racisme kunnen zijn en die niet terugschrikken voor het goedpraten van of zelfs het oproepen tot geweld tegen eenieder die niet in hun ganzenmars mee marcheert naar de nieuwe utopische samenleving van totalitair multiculturalisme, positieve discriminatie en natuurlijk herstelbetalingen.

Huwelijksdwang, eermoord en genitale mutilatie

Feministen die zich druk maken om ieder wissewasje zolang die was maar wit is, maar tegelijkertijd de grootste bedreiging voor de gelijkheid van de vrouw in de afgelopen 100 jaar negeren, simpelweg omdat dit niet in hun politiekcorrecte discours past. Speelgoedfolders, genderneutrale toiletten en sletvrees zijn het mikpunt van activisme geworden, terwijl afschuwelijke misstanden als huwelijksdwang, eermoord en genitale mutilatie met fluwelen handschoenen aangepakt, genegeerd of zelfs goedgepraat worden. Omdat de egofeministen er “te weinig vanaf weten” (lees: niet willen weten). Dan is je vingers in je oren steken en heel hard rabarber-rabarber-rabarber roepen inderdaad een veiliger optie. Bovendien, die problemen spelen alleen voor hun schoonmaaksters (vaak de enige moslima’s die zij kennen), niet voor ons soort (witte) mensen in de Grachtengordel.

Gemeenteraadsleden van GroenLinks in Almere met hoofddoek

Gemeenteraadsleden van GroenLinks in Almere met hoofddoek

Dan zijn er de milieuactivisten die vinden dat de wet niet voor hen geldt omdat zij een hogere moraal bezitten; dus vissers in levensgevaar mogen brengen bij het uitoefenen van hun beroep. Maar waar klaag ik eigenlijk over, zij hebben al meer dan tien jaar niemand meer doodgeschoten. En natuurlijk de ‘antifascisten’, de club die verworden is tot een spitting image van wat ze zeggen te bestrijden en een galeriehouder bedreigen omdat hij een boek in zijn winkel heeft liggen.

Peter R.

Journalisten die vinden dat hun collega’s de mond moeten houden over bepaalde thema’s. Dat zij geen cartoons mogen tekenen omdat dit “respectloos” zou zijn. Ja, Peter R., ik heb het over jou. Want het is natuurlijk een teken van respect dat je een beroepscrimineel de hemel in prijst, maar een cartoonist die zijn werk doet zonder aanzien des persoons en daarvoor met zijn leven betaalt? Bij hem pis je gewoon lekker over het graf. Je hebt je zo ingelikt bij je Mocro-Maffiamaatjes dat je werkelijk alle schaamte voorbij bent, nietwaar Peter R.? En dan heb ik het nog niet eens over de lafaards van PEN-Nederland.

Er is geen partij waarbij de aanhang zo geweldsbereid lijkt te zijn als die van de voormalige pacifisten

GroenLinks, de partij die het liefst alles wil verbieden. Van terrasverwarmers en oldtimers tot muurschilderingen en natuurlijk… cartoons. Om nog maar te zwijgen over de raadsleden in Almere die zich vrijwillig met het internationale symbool van de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen tooien, een symbool waarvan bekend is dat als je het als vrouw in ettelijke landen niet draagt, je wordt gearresteerd, mishandeld of zelfs vermoord. En dat is het kader van de partij, de leiding bij wie je nog enige redelijkheid mag verwachten. Breek mij de bek niet open over hun aanhang, er is geen parlementaire beweging waarbij de aanhang zo geweldsbereid en -verheerlijkend lijkt te zijn als die van de voormalige pacifisten. Hippie Neil van ‘The Young Ones’ bracht deze houding al in de jaren 80 onder woorden: “I’d start a war for peace.”

Bloedbad

Dan is daar nog D66, een partij die zich progressief noemt maar intussen wel economisch de VVD rechts heeft ingehaald. Maar dit neoliberalisme (nooit gedacht dat ik die term nog eens zou gebruiken in een column) wordt gecompenseerd door tot nu toe ongekende niveaus van islamverslaving. Wat vindt u van een politiek leider die met uitgestreken smoel beweert dat de ware tragedie van het bloedbad op de burelen van Charlie Hebdo is dat dit allemaal zo negatief zal afstralen op de islam? Dat, terwijl de lichamen van de vermoorde redacteurs nog niet eens koud waren.

Een Labour-verkiezingsbijeenkomst in Birmingham: de mannen zitten gescheiden van de vrouwen

Een Labour-verkiezingsbijeenkomst in Birmingham: de mannen zitten gescheiden van de vrouwen

Of dat diezelfde Alexander Pechtold, die als enige fractievoorzitter van onze Tweede Kamer der Staten-Generaal weigert een advertentie tegen Jodenhaat te tekenen en vervolgens staalhard liegt over zijn motieven. Het lijkt de definitie van hypocrisie: antisemitisme gebruiken als stemmentrekker en tegelijkertijd jezelf profileren als moreel kompas wanneer Geert Wilders hetzelfde doet met xenofobie en moslimhaat. En van een flirt met antisemitisme is het voor de D66-leiding een kleine en logische stap naar het ontkennen van de Armeense genocide.

Antisemitisme

Wacht even, antisemitisme? Die term is zo beladen dat je hem niet te gemakkelijk in de mond moet nemen. Maar hoe noem je het dan wanneer de gehele linkerhelft van onze volksvertegenwoordiging (D66, PvdA, SP, GroenLinks, de Dierenpartij, 50Plus en Erdoğans mol in Den Haag: KuzTurk) tegen een voorstel stemt dat het subsidiëren van antisemitisme door onze overheid onmogelijk moet maken? Een absolute no-brainer zou je zeggen, maar links Nederland kan rekenen: 30.000 Joden tegenover een miljoen moslims, wat levert meer zetels op?

Progressieve partijen hebben de meest conservatieve religie en de meest rechtse politieke ideologie omarmd: de islam en het islamisme

Het verraad is compleet. Gelijkheid tussen man en vrouw, homo en hetero, moslim en niet-gelovige wordt overboord gezet voor een combinatie van opportunistisch-electorale overwegingen en de enorme verliefdheid voor alles wat van ver komt (gekoppeld aan de traditionele postchristelijke zelfhaat waar links Nederland zo in uitblinkt). Met als gevolg dat progressieve partijen de meest conservatieve religie en de meest rechtse politieke ideologie hebben omarmd: de islam en het islamisme.

Vechtscheiding

Doodziek word je ervan, maar hier is het probleem: waar moet je als progressieve Nederlander die definitief breekt met de linkse partijen dan wel naartoe? Waar kun je terecht als je gelooft dat de vrouw het recht heeft over haar eigen lichaam te beschikken bij zwangerschap? Als je vindt dat ieder mens zelf zijn moment van sterven mag bepalen? Als je vindt dat eenieder mag trouwen, ongeacht zijn of haar seksuele geaardheid? Als je een voorstander bent van een absolute scheiding tussen kerk en staat? Van progressieve belastingheffing? Van een stevige overheid die verantwoordelijk is voor de zwakkeren in de samenleving, dus voor de welvaartsstaat? Van Europese eenwording? Als je rationeel bent en dus de wetenschappelijke consensus aanvaardt dat de mens (mede-)verantwoordelijk is voor de verandering van ons klimaat?

Wie consequent progressief en seculier is, kan niet anders dan breken met de gevestigde Nederlinkse politieke orde. Maar die breuk betekent automatisch een veroordeling tot politieke ballingschap. Het liberalisme van de VVD wordt meer dan gecompenseerd door haar verwoestende marktfetisj (Fyra, banken, zorg), de confessionele partijen zijn per definitie niet of zelfs antiseculier en de PVV… is de PVV, pointe final. Dus zijn wij teleurgestelde progressieven als kinderen na een vechtscheiding: vader is er vandoor met een jong blaadje en heeft nog slechts aandacht voor zijn kroost uit tweede leg terwijl moeders aandacht voor de kids is verdronken in haar ochtendglas sherry.