Voormalig PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch wordt burgemeester van Arnhem. Hij belandt in een politiek wespennest.

 

Thierry Baudet begon op Twitter meteen over zijn stokpaardje, het perfide partijkartel, toen hij hoorde van Marcouch die de nieuwe burgemeester van Arnhem wordt. De baantjescarrousel is in de beeldvorming vooral een vorm van vriendjespolitiek waar de PvdA van profiteert. Zij zouden, als de partij van de elite, immers alle lucratieve baantjes toegeschoven krijgen.

De vraag is echter hoe lang dit nog zo blijft. De PvdA is met negen zetels een marginale partij geworden, misschien wel permanent, en heeft nu ook bewust voor een plek in de oppositie gekozen. Nu lid worden van de PvdA is niet echt bevorderlijk voor je politieke carrière, of je moet Nostradamus heten en kunnen voorspellen dat Lodewijk Asscher straks gehakt maakt van Jesse Klaver en een schitterende verkiezingsoverwinning zal behalen de volgende keer.

Daarnaast in Arnhem is een wespennest. De Gelderlander noemt de stad ‘het politieke kerkhof van Gelderland’. In anderhalf jaar zijn er twee coalities uit elkaar gevallen, vier wethouders vroegtijdig opgestapt en ook de burgemeester is weg. De verhoudingen tussen de verschillende partijen zijn heel slecht. Marcouch staat voor een – laten we het vriendelijk en positief formuleren – grote uitdaging.

Belangrijker dan de vraag of Marouch zijn positie aan het zogenaamde ‘partijkartel’ te danken heeft (om even in de terminologie van de leider van het Forum voor Democratie te blijven) is de vraag of de voormalige PvdA-parlementariër erin zal slagen wat van zijn werk te maken. Misschien is Arnhem een brug te ver, niet vanwege de PvdA-vriendjespolitiek, maar als plek om je carrière als uitgerangeerde Haagse politicus een tweede kans te geven.

 

Afbeelding: Wikipedia / Wikimedia Commons