Toen Thierry Baudet voor het eerst in de publiciteit verscheen, had het aanvankelijk wel iets charmants. Een jonge opiniemaker die een standpunt dat in academische kringen niet gebruikelijk is op intelligente wijzen wist te verwoorden en daar bovendien een aantal boeken over schreef. Het is niet geheel verwonderlijk dat Baudet in korte tijd een bescheiden maar toch trouwe schare volgers achter zich aan kreeg. Dat hij zichzelf ‘’de belangrijkste intellectueel van Nederland’’ noemde, was behalve ijdel vooral grappig en onschuldig.

Langzaam maar zeker is Baudet echter afgegleden naar een parodie van zichzelf. Zelfs dat had in het begin voornamelijk grappige aspecten, maar inmiddels heeft het enge vormen aangenomen. Tijdens en na het Oekraïne-referendum, waar Baudet een van de aanvoerders in het NEE-kamp was, konden we nog lachen om zijn grootheidswaanzin en gespeelde onwetendheid. Baudet is jurist, maar spant het ene na het andere onzinnige en kansloze proces aan tegen de staat. Ook beklaagde hij zich over het feit dat de bodemprocedure die hij had aangespannen zoveel tijd in beslag nam. Maar daar is het een bodemprocedure voor. Hoe dom ook; tot zover konden we nog lachen om de geforceerde domheid van Baudet.

Een glimp van Baudets duistere kant zagen we echter al toen hij zich publiekelijk aansloot bij de Zwitsers-Amerikaanse datingcoach Julien Blanc die claimde dat vrouwen vaak ‘’ja’’ bedoelen terwijl ze ‘’nee’’ zeggen wanneer een man seks wil. Dit zou allemaal bij het spel horen. Vrouwen willen diep van binnen graag ‘’gepakt’’ worden volgens Blanc en Baudet. Een gevaarlijke, misogyne gedachte die bovendien verkrachting bagatelliseert en zelfs bijna aanmoedigt. Het kwam Baudet destijds dan ook zeer terecht op bakken met kritiek te staan.

Inmiddels heeft Baudet, net als de andere kopstukken uit het Oekraïne-referendum, een eigen partij opgericht. Het Forum voor Democratie is niet helemaal kansloos voor een zetel in de nieuwe samenstelling van de Tweede Kamer. In een aantal peilingen wordt de partij op één of twee zetels geschat.

En dat maakt dat we Baudet wel degelijk serieus moeten nemen en zijn woorden inhoudelijk moeten beoordelen. En die inhoud lijkt wel met de week absurder en enger te worden. Baudet is aan het radicaliseren geslagen. Net als ‘’grote broer’’ Wilders trekt Baudet de legitimiteit van het parlement en de rechterlijke macht in twijfel. Ook de media en zelfs de wetenschap moeten het ontgelden. Wat dat betreft is Baudet misschien wel de rechtse versie van Gloria Wekker; de voormalig UvA-hoogleraar die objectiviteit in de wetenschap maar onzin vindt.

Intussen ontwikkelt Baudet in beperkte kring een persoonlijkheidscultus rond zichzelf. Aan enige vorm van zelfrelativering ontbreekt het hem daarbij volkomen. Bovendien maakt Baudet, alweer naar voorbeeld van Wilders, gebruik van de klassieke bewering dat hij alleen namens ‘’het volk’’ zou spreken. Baudet spreekt in werkelijkheid namens een marginale minderheid, maar laat hiermee zien een dictatuur van één bevolkingsgroep voor te staan. Baudet is te onbelangrijk om hiermee een gevaar te vormen, maar zijn retoriek heeft hij geleend van fascistische leiders uit het verleden.

Een triest dieptepunt bereikt de Forum voor Democratie-lijsttrekker afgelopen woensdag toen via Twitter duidelijk werd dat hij tijdens een campagnebijeenkomst in Maastricht heeft gezegd dat de ‘’elite’’ waar hij zich voortdurend tegen afzet, een vooropgezet plan heeft waarmee het Nederlands volk zou worden uitgewist. Nederlandse mensen zouden volgens Baudet doelgericht worden ‘’gemengd’’ met andere volken ‘’opdat er nooit meer een Nederlander zal zijn’’.

Een redelijk mens moet minstens twee keer met de ogen knipperen alvorens hij precies begrijpt wat de zelfbenoemde intellectueel hier bedoelt. Maar het is een kwalijke en gevaarlijke uitspraak die zijn weerga niet kent. Door het eloquent te formuleren, wat Baudet vaak doet, lijkt het heel wat. Maar het komt erop neer dat Baudet pleit voor raszuiverheid. Iets anders kan ik er niet van maken. Nederlanders zouden volgens Baudet slechts moeten mengen met andere Nederlanders om het Nederlandse volk te redden van een zogenaamde ondergang. Als dat niet is wat hij bedoelt, zou de uitspraak in Maastricht nergens op slaan.

De term ‘’racisme’’ is door overmatig gebruik de laatste tijd behoorlijk in waarde gedaald, maar dat neemt niet weg dat we het moeten benoemen wanneer een politicus taal bezigt die daadwerkelijk racistisch is. En bij Baudet is dat het geval.

Baudet noemt zichzelf graag de Hans van Mierlo van deze tijd. Maar na de overeenkomst dat beide personen hebben gepleit voor meer directe democratie, houden alle vergelijkingen op. Dat Baudet bijzonder vrouwonvriendelijk is, was al langer bekend, maar nu schuurt hij ook openlijk tegen racisme en zelfs fascisme aan. Wie meer directe democratie wil en zich net als Baudet ergert aan het zogenoemde ‘’partijkartel’’, doet er verstandig aan voor 15 maart een andere keuze te maken. Je vraagt om directe democratie, maar krijgt het seksisme en racisme er gratis bij.