Om de zoveel tijd gebeurt er iets in de Tweede Kamer wat een lach op je gezicht tovert. Het zijn net mensen, die Kamerleden. Kamervoorzitter Khadija Arib hield een speech omdat het nieuwe jaar nadert. Het was een mooie terugblik naar de fratsen en bijzondere momenten in de Kamer.

Ze ergert de mobieltjes van de Kamerleden. Ik weet nog dat op de middelbare school we geen mobiele telefoons mochten gebruiken, anders werden ze afgepakt en kon je ze pas op het einde van de dag terughalen. Zoiets moet Arib ook invoeren, want de leden zitten volgens haar veel te vaak op hun telefoon. Ironisch is dat Baudet zijn mobiel erbij pakt precies wanneer Arib dit stelt. Expres? Je weet maar nooit.

Ook vond ze het jammer dat de Kamer- en bewindsleden heel de tijd door haar heen praten. Of praat Arib door de leden heen? Dat gevoel krijgt ze wel soms.

Maar het is ook tijd voor een #throwbackthursday. Zo herinnert ze het zich nog goed dat toen Asscher aan het woord was bij het spreekgestoelte, het hele gebeuren van boven naar beneden ging. Het leek even onverklaarbaar, maar wat bleek: een bode was op de afstandbediening van het toestel gaan zitten. Ook was het gestoelte een keer kapot, maar gelukkig was daar Dion Graus die het weer maakte.

Dé omstreden vlag van de Kamer was ook een belangrijk punt in haar speech. Ze vond dat er een betere motie moest worden ingediend, bijvoorbeeld dat ‘ie niet alleen groter moest zijn, maar ook moest wapperen en een beetje een matte kleur moest hebben. Hiddema noemde het namelijk een IKEA vlag. Ik zou zeggen, als dit zo’n hekelpunt in het parlement is, dan hebben we blijkbaar niet veel belangrijkere problemen. Een land om trots op te zijn, dus.

Tot slot kwam ook de eikeltjespyama van Jesse Klaver aan de orde. Blijkbaar is deze zo populair dat het model (de pyama, niet Klaver) te koop is voor maarliefst 300 euro. Wat je als politicus wel niet teweeg kan brengen.

Afbeelding: Wikimedia, commons