Wat is de meest aantrekkelijke coalitie op basis van de uitslagen van 15 maart? Enkele opiniemakers laten hierover hun licht schijnen. Vandaag de theologen Alain Verheij en Frank Bosman. 

 

 

‘Het volk wil Rutte III en dat gaan we dus ook regelen. Laten we dat eens lekker voorspelbaar aanpakken, en CDA en D66 erbij nemen. Tot zover moet er een en ander mogelijk zijn. Nu nog de vraag: wie maakt er een meerderheid van? Dit jaar twijfelde ik tussen ChristenUnie en GroenLinks. Deze coalitie was een van mijn redenen om toch GL te kiezen: het is voor niemand goed als CU (eventueel met SGP erbij) deze regering compleet zou maken. ChristenUnie zou geen centje linkse inbreng krijgen tussen deze partijen, zou het spruitjesconservatisme van Buma te veel steunen en zou niet genoeg zetels hebben om D66 echt te versterken op de prangende thema’s klimaat en vluchtelingen. Daar ligt voor GroenLinks meer hoop. Dan kunnen we die nieuwe wind van GroenLinks eens echt testen. Holle campagneretoriek of echt een veranderingsbeweging? Ik zie ‘de Jessias’ graag vieze handen maken in een regering met tegenpolen Buma en Rutte. Weten we in 2020 uit welk hout hij gesneden is. Zijn er belangrijke slagen gewonnen of is het een droevige reeks knievallen voor een rechts ‘realistisch’ bewind? In het eerste geval is GroenLinks here to stay en hebben we een nieuw politiek landschap. In het tweede geval wacht hem hetzelfde lot als Asscher en mag de PvdA het hopeloze linkse compromisstokje over vier jaar weer van Jesse overnemen.’

Theloog des Twitterlands Alain Verheij

 

 

‘Waarom Nederland ‘over links’ moet gaan regeren

Links is traditioneel beter in staat om – ten eerste – de islamitische minderheid en de toestromende veelal Islamitische immigranten open en tegelijkertijd kritisch tegemoet te treden. Natuurlijk zijn er problemen met immigratie en met de lange arm van Ankara. Maar deze vreemdelingen komen – in en door hun vreemdheid – ons iets brengen waarvan we niet wisten dat we ’t misten. Trots op cultuur en afkomst. Een spiegel voor onze kapitalistische democratie, niet om haar fa te schaffen, maar om weer duidelijk te krijgen wat ons dierbaar is (en wat niet), wat we meenemen naar de toekomst (en wat we in het verleden achter ons laten). Dat religie geen afgeschreven hobby is van enkele ‘gekke mensen’ die ‘nog’ naar de kerk gaan. Dat een land zo groot is als zij ruimte weet te maken voor de armen, de ontheemden, de vluchtelingen.

Links is traditioneel beter in staat om – ten tweede – te ontmaskeren de kapitalistische idee-fixe dat het autonome subject als enige eigenaar is van zijn leven en van zijn eigen succes (en daardoor, en dat vergeten we dan gemakkelijk, ook dus geheel en al verantwoordelijk is voor zijn falen en verlies). We moeten beseffen dat succes en mislukking, winst en verlies, leven en dood, even vaak afhangt van stom geluk en de plek waar je wieg heeft gestaan, dan van louter eigen inspanning en motivatie.

Links is traditioneel beter in staat om – ten derde – te begrijpen dat onze collectieve en individuele toekomst niet gelegen is in onszelf, in ons land, in onze cultuur, maar in de wereld die met toenemende snelheid op ons afkomt. Dat ‘Europa’ inderdaad niet de voorbode is van het duizendjarig vredesrijk, maar wel – in al zijn krakkemikkigheid – het schip waarmee we ons continent in vrede en voortspoed kunnen voortstuwen.

Daarom: over links’

Cultuurtheoloog Frank Bosman

 

 

Afbeelding: Na de bordesscène van het kabinet-Van Agt I op Paleis Soestdijk. Wikimedia / Wikipedia Commons