Natasha Gerson is in korte tijd een van mijn favoriete tweeps geworden. Nee, ik ben het lang niet altijd met haar eens, dat hoeft ook helemaal niet, maar ze is scherp en respectvol. Dat is op Twitter een zeldzaamheid. 

Dat Natasha Gerson joods is was ik alweer vergeten, maar tweep Romero van den Berk (met een Israëlisch vlaggetje in zijn profiel) herinnerde mij hier weer aan. Waarom? Je mag als je een joodse achtergrond blijkbaar geen kritiek hebben op Israël, als het aan fanatieke niet-joodse zionisten ligt. Als je dat wel doet ben je geen echte jood. Romero schrijft: ‘Ben geen antisemiet, hou van het volk Israël maar heb niets met de rotte appels in de bak: die moet je weggooien. Anders raakt de hele maand (sic) verrot.’

Ben niet zo van de godwin, maar ‘rotte appels weggooien’ roept bij mij herinneringen op aan de crematoria van Auschwitz. Hoe kun je deze rabiate rotzooi uit je pen krijgen?

De staat Israël heeft een heleboel ‘vrienden’ die geen vrienden van de joden zijn. Fundamentalistische evangelicals uit de Verenigde Staten die geloven dat de apocalyps aanbreekt als alle joden naar Israël zijn teruggekeerd bijvoorbeeld, maar ook populisten als Geert Wilders die menen dat Israël een westerse voorpost is in de strijd tegen de islam. Onze zogenaamde Jodenvrienden zien Joden niet als normale mensen, maar als schaakstukken in een heilige oorlog. Joden die niet mee willen doen aan de botsing der beschavingen zijn volgens deze ideologen verraders, geen echte Joden.

Zulk zionisme is in feite antisemitisch.