Scheuren in het linkse front: na Rosanne Hertzberger neemt nu ook Heleen Mees afstand van het rabiate radicalisme dat Identity Politics heet.

 

In de Volkskrant schrijft Heleen Mees dat we de ‘witte’ arbeidersklasse niet moeten vergeten. Mees, die een tijd in de Verenigde Staten heeft gewoond, weet dat arme zwarten het slechter hebben dan arme blanken, maar het opkomen voor de ene groep betekent niet dat je de andere groep maar moet negeren. Mees maakte zich voorts zorgen over de analyse van Steve Bannon, de voormalige topadviseur van president Donald Trump, die terecht opmerkte dat zolang links zich verliest in Identity Politics Trump & co. electorale successen boeken.

De handreiking die Heleen Mees doet moeten we aanpakken. Maatschappelijke verzoening bereik je immers niet als je met je hakken in het zand blijft staan en dogmatisch blijft geloven in het gelijk van je eigen groep. Zoals rechts afstand moet nemen van de racistische gekkies met hun fascistische fakkels zo moet links afstand nemen van de dogmatische drammers die herstelbetalingen eisen. Zo schreef BLM-activiste Chanelle Helm eerder deze week dat rijke blanke mensen hun huizen moesten afstaan aan zwarten, om op deze manier een einde te maken aan institutioneel racisme. Zulk rabiate radicalisme zorgt alleen maar voor nog meer polarisatie in de samenleving en speelt Trump & co. in de kaart.

Een zeer krachtig wapen tegen racisme en rabiaat radicalisme is humor. Ideologisch denken moet belachelijk gemaakt worden. In mijn middelbare schooltijd lag ik helemaal dubbel om de filmpjes over The World’s Bravest Black Man, korte sketches van MTV. Ze staan nu gelukkig ook op Youtube.