De partij 50Plus heeft gebroken met haar eigen wetenschappelijke bureau. Met dit opmerkelijke nieuws kwam de Volkskrant vandaag.

Het is niet de eerste ruzie bij 50Plus. De ouderpartij is berucht om haar interne ruzies, die vaak op zeer felle wijze worden gevoerd. Volgens Richard de Mulder, directeur van het wetenschappelijk bureau, heeft het partijbestuur de samenwerking opgezegd omdat de onderzoeken te onafhankelijk zijn. Partijvoorzitter Geert Dales ontkent dit. Het conflict gaat volgens hem over financiën en het soort onderzoeken dat het bureau aanlevert.

Volgens de Nederlandse wet is een wetenschappelijk bureau verbonden aan een politieke partij, maar moet een politieke denktank onafhankelijk onderzoek kunnen uitvoeren. De Wiardi Beckman Stichting (PvdA) en de Telders Stichting (VVD) staan bekend om hun kritische opstelling, maar lang niet alle wetenschappelijke bureaus zijn intellectueel onafhankelijk. Politieke partijen hebben liever een strijdorganisatie, die dienstbaar is aan de partij en geen lastige vragen stelt. Het minst onafhankelijk was misschien wel de Groen van Prinsterer Stichting, het wetenschappelijk bureau van het GPV. Nota’s die te positief waren over het CDA of Europa werden gecensureerd, omdat die in strijd waren met de conservatieve koers van de partij. De antithese was belangrijker dan een eerlijke doordenking van politieke vraagstukken.

Wat de precieze oorzaak van de ruzie tussen 50Plus en het wetenschappelijk bureau van deze partij ook is, wetenschappelijke bureaus moeten onafhankelijk zijn, juist ook om aan de waan van de dag en het dogmatisme van de ideologie te ontsnappen. De Wiardi Beckman Stichting betekende uiteindelijk heel veel voor de PvdA. Dankzij het baanbrekende werk van het wetenschappelijk bureau nam de PvdA afscheid van het keynesiaanse dogmatisme van Joop den Uyl en koos de partij voor de Derde Weg, waarin sociaal-democratie en vrije markt met elkaar werden verzoend.

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons