Robots. Ze dringen overal door en nemen ons werk uit handen. Ook in restaurants zoals Lukas Daalder in zijn column ‘Robots in restaurants’ in het Financieele Dagblad van 27 mei optekende.

Hij had het hier niet direct om ‘bliep bliep’ sprekende mechanische poppen maar eerder om een soort App genaamd ‘Ziosk’ waarmee je aan tafel kon bestellen en afrekenen. Als Daalder nog wat verder had gekeken had hij ook nog kunnen melden dat er in China al restaurants zijn waar robots echt fysiek werk doen in de bediening en in de keuken. Maar goed, die ‘Ziosk’ zou volgens Daalder ons in ieder geval verlossen van de grote moeite die je in veel etablissementen moet doen om de aandacht van het personeel te trekken, zowel bij het bestellen – als het afrekenen. En daarin heeft hij groot gelijk. Het is op veel plekken inderdaad hemeltergend. Het komt nogal eens voor dat je langdurig droog staat omdat er geen ober is te zien die de glazen nog eens komt bijvullen. En als jij er wel één ziet, ziet hij vaak jou niet. Het lijkt soms wel of die restaurateurs failliet willen gaan. Ook wanneer ze het goed kunnen gebruiken laten ze veel omzet liggen. En niet alleen door het larmoyante gedrag van het bedienend personeel die geen oog hebben voor een klant die best nog iets zou willen bestellen. Je vraagt je af of ze wel willen dat die omzet überhaupt betaald wordt. Ik ben ooit na drie keer vragen of ik alsjeblieft mocht afrekenen en na een half uur wachten gewoon met mijn gezelschap de tent uitgelopen. Een dikke driehonderd euro down the drain voor de uitbater. Diefstal? Een terechte straf voor waardeloze service vond ik het. En het was dus niet zo dat we niet uit alle macht geprobeerd hadden om te kunnen betalen. Heb nog even overwogen een brief te sturen aan de neringdoende met een aantal suggesties ter verbetering van het serviceniveau met aangehechte factuur voor het geleverde advies. Nu is dit misschien wat extreem maar de moeite die je moet doen om de aandacht te krijgen van de zwarte brigade en de irritatie die dat veroorzaakt is voor velen zeer herkenbaar.

Daar moest ik dus aan denken toen in de column van Daalder las. Temeer omdat ik op dat moment weer eens mocht ervaren dat het echt wel anders kan. Dat je bij binnenkomst onmiddellijk een paar grote glazen water of Iced Tea op tafel krijgt zodat je niet sterft van de dorst. Dat je wel zonder moeite iets kunt bestellen. En wanneer duidelijk is dat je niets meer wilt bestellen dan komt die rekening zonder dat je er om hoeft te smeken vanzelf op tafel. Betalen en klaar is kees. Heerlijk!

Veel mensen hier (van wie je vaak vermoedt dat ze er geen directe ervaring mee hebben) hebben een hekel aan die in hun ogen overdreven Amerikaanse en dus gemaakte vriendelijkheid van de waiter die zich met zijn/haar voornaam aan je voorstelt. Die eigenlijk alleen maar op een dikke fooi uit is. Het zal wat. Die ‘gespeelde’ vriendelijkheid is mij een stuk liever dan de oprechte ongeïnteresseerdheid die we hier te vaak aantreffen. Je hoort nogal eens negatieve geluiden over ‘Amerikaanse toestanden’ die we hier met zijn allen niet zouden moeten willen hebben. Op robots in de bediening zit ik niet perse te wachten maar wat mij betreft kunnen we op diverse terreinen wel wat meer Amerikaanse toestanden gebruiken. Te beginnen in veel van onze eetgelegenheden