Met deze week o.a. een Italiaanse operaklassieker op reis, Star Wars-gekte en smakelijke stillevens uit de Gouden Eeuw.

Theater

Verlangen naar oprechte liefde

La Traviata (1853) behoort zonder twijfel tot de grote Italiaanse operaklassiekers, samen met titels als Madama Butterfly, La Bohème, Aïda, Rigoletto en Il Trovatore. Stuk voor stuk onsterfelijke publiekslievelingen die vandaag de dag nog steeds over de hele wereld worden opgevoerd. De Nederlandse Reisopera komt nu met een geheel nieuwe productie van La Traviata, in een regie van Floris Visser en in samenwerking met Scapino Ballet Rotterdam. De voorstelling ging gisteravond in première in Enschede en zal nog t/m 18 november door het land reizen, muzikaal begeleid door Het Gelders Orkest o.l.v. de Venezolaans-Amerikaanse dirigent Ilyich Rivas. La Traviata van componist Guiseppe Verdi (1813-1901) en librettist Francesco Maria Piave is gebaseerd op de roman La dame aux camélias uit 1848 van Alexandre Dumas fils en vertelt het verhaal van de romance tussen de gevierde courtisane Violetta en de jonge Alfredo. Deze laatste valt als een blok voor de welgestelde schone, die tot dat moment alles lijkt te hebben wat haar hartje begeert: minnaars, vrienden en geld. Kortom, ze leidt een luxe leventje. Maar dan biedt Alfredo haar iets wat ze nog niet heeft en waar ze al van jongs af aan stiekem van droomt: echte liefde. Ze besluit alles op te geven om samen te kunnen zijn met haar minnaar. Eind goed al goed? Natuurlijk niet; dit is een opera seria, dus haal die zakdoeken maar vast tevoorschijn. Niet alleen blijkt Violetta al een tijdje ernstig ziek te zijn, maar tot overmaat van ramp komt de vader van Alfredo ook nog eens zijn beklag doen over hun schandaleuze affaire die niet in alle kringen wordt geaccepteerd. De prostituee met het hart van goud neemt vervolgens een radicale beslissing met grote gevolgen. En zo stevent La Traviata af op een dramatisch slot dat weinigen onberoerd zal laten…

Meer info? Klik hier http://www.reisopera.nl/producties/la-traviata/.

starwarsidents3620125

Musea & exposities

Star Wars in Utrecht

De beroemdste vader en zoon uit de filmgeschiedenis? Nee, niet Vito en Michael Corleone; die verdienen zeker de tweede plaats, maar met stip op één staan uiteraard Anakin (a.k.a. Darth Vader) en Luke Skywalker. Al was het alleen maar vanwege die iconische scène waarin de nietsvermoedende Luke erachter komt dat hij de zoon is van die gehelmde slechterik met ademhalingsproblemen. Over een gecompliceerde vader-zoon relatie gesproken. In de reizende tentoonstelling Star Wars Identities, vanaf heden te bezoeken in een grote expositietent naast Cinemec Utrecht, volgen de bezoekers niet alleen de bewogen levensloop van Anakin en Luke, maar ook dat van talloze andere (al dan niet geliefde) Star Wars-karakters. Dit gebeurt aan de hand van zo’n 200 originele rekwisieten, kostuums, tekeningen en andere items. Ook leuk: iedereen krijgt een polsbandje mee, dat een belangrijke rol speelt in je eigen identity quest: aan de hand van de keuzes die je onderweg maakt wordt aan het einde van de reis onthuld op welk personage uit het melkwegstelsel hier ver, ver vandaan je het meest lijkt. Nu maar hopen dat het niet Jabba de Hutt is. Of Jar Jar Binks… De tentoonstelling is nog te bezoeken t/m 11 maart. Tip: koop online een kaartje.

Meer info? Klik hier http://www.starwarsidentities.nl/.

All about food

Iedereen kent ze wel: die luisterrijke voedselstillevens uit de Gouden Eeuw. Dat je daar op verschillende manieren naar kunt kijken, blijkt wel uit de nieuwe tentoonstelling A Global Table die momenteel zowel in het Frans Hals Museum als in De Hallen Haarlem te zien is. De makers stelden zichzelf de vraag: wat vertellen deze smakelijke stillevens ons over de koloniale verhoudingen en handelsrelaties van Nederland in de 17e eeuw? Immers, het was een tijd waarin er veel veranderde op culinair gebied. Net zoals tegenwoordig quinoa en avocado de Europese keuken onveilig maken, zo transformeerden producten als koffie, suiker en tomaten vanaf de 15e eeuw de eetgewoonten van onze voorouders. Allemaal met dank aan het Europese imperialisme, dat sinds die tijd de wereldkaart heeft omgevormd en voor een wereldwijd handelsnetwerk heeft gezorgd. Het was de start van een beladen uitwisseling tussen volkeren en culturen; eentje die voor een nieuwe (voedsel)weelde zorgde, die de gegoede burgerij maar al te graag etaleerde. Op zo’n fraai schilderij bijvoorbeeld. A Global Table brengt zo’n 30 exquise stillevens in gesprek met werken van hedendaagse kunstenaars die een interesse hebben in wereldhandel en de effecten van kolonialisme. Nog te zien t/m 7 januari.

Meer info? Klik hier http://www.dehallen.nl/nl/tentoonstellingen/global-table/.

Beste vrienden

Niet alleen diamanten maar ook andere accessoires zijn al sinds jaar en dag geliefd bij het vrouwvolk, zo maakt de onlangs geopende tentoonstelling Accessories are a Girl’s Best Friend in Tassenmuseum Hendrikje te Amsterdam duidelijk. De kleine maar fijne expo belicht de absolute hoogtepunten van de bijzondere collectie accessoires van het Rijksmuseum; denk aan allerhande parasols, paraplu’s, hoeden, (hand)schoenen, waaiers en kousen. Deze (tot op heden!) verborgen modeschatten liggen normaal gesproken veilig opgeborgen in het depot van het Rijksmuseum, maar zijn voor deze gelegenheid tevoorschijn gehaald en zijn nog t/m 28 januari te bewonderen in Tassenmuseum Hendrikje. De tentoonstelling is aangevuld met diverse opmerkelijke tassen uit de eigen collectie.

Meer info? Klik hier https://tassenmuseum.nl/archief-tentoonstellingen/accessories-are-a-girls-best-friend/.

Brads-Status-poster

Film

Wat is er nieuw in de bioscoop deze week? Een van harte aanbevolen greep uit het aanbod:

iedereen kent het gevoel wel: dat het gras bij de buren altijd groener is. Of, in het specifieke geval van bijna-vijftiger Brad Sloan, het gras bij zijn voormalige studiegenoten. Die hebben het namelijk stuk voor stuk gemaakt: ze hebben glansrijke carrières en goedgevulde bankrekeningen. Eentje is zelfs op zijn veertigste al met pensioen gegaan en geniet fulltime van het leven op een tropisch eiland met twee (!) bloedmooie meiden aan zijn zijde. Dat Brad in principe niks te klagen heeft (hij verdient een aardig salaris met werk waar hij achter staat, woont in een mooi huis, heeft een liefdevolle vrouw en een talentvolle zoon), dat dringt maar niet tot hem door. En zijn onvrede met zijn ‘mislukte’ bestaan dreigt zijn uitje met zijn zoon -ze gaan samen universiteiten bezoeken- behoorlijk te verpesten, want hij is meer met zichzelf bezig dan met de toekomst van zijn kind. Regisseur Mike White (o.a. The Good Girl, School of Rock) heeft met de film Brad’s Status een bitterzoete, herkenbare tragikomedie afgeleverd die voor de een heerlijk wegkijkt, terwijl een ander zich misschien dood zal ergeren aan het personage van de ontevreden, mijmerende Brad, gespeeld door Ben Stiller. Wie deze acteur echter goed weet te pruimen, die kan gerust een kaartje kopen.

-Van een geheel andere orde is de beklemmende thriller Detroit van regisseur Kathryn Bigelow (o.a. The Hurt Locker), die -hoe actueel- het waargebeurde verhaal vertelt over het keiharde en racistische optreden van de Amerikaanse politie gedurende de rassenrellen van 1967 in Detroit. Deze zgn. ‘12th Street rellen’ hielden de stad de hele zomer in hun greep; in totaal kwamen 43 mensen om, 189 raakten gewond en maar liefst 7200 werden gearresteerd. Bigelow zoomt in op één incident dat destijds plaatsvond in het Algiers Motel, waar drie Afro-Amerikaanse burgers in koelen bloede werden doodgeschoten. Centraal staat de zwarte beveiliger Melvin Dismukes (John Boyega, bekend van Star Wars), die bij het incident betrokken raakt en door de blanke betrokkenen wordt aangewezen als de moordenaar…