Met deze week o.a. Ed van der Elsken in kleur, Italiaanse schilderkunst uit de 19e eeuw en het beste van het hedendaagse ballet.

MUSEA & EXPOSITIES

Thuis in het museum
Museum Voorlinden te Wassenaar presenteert met trots de eerste Nederlandse solotentoonstelling van de Zuid-Koreaanse kunstenaar Do Ho Suh (geb. 1962), die geïnteresseerd is in hoe wij ons als mens verhouden tot de ruimtes waarin we leven en wat het betekent om ‘thuis’ te zijn. Zijn met de hand gemaakte replica’s van zijn voormalige woonhuizen vangen een ervaring die zich bevindt tussen droom en realiteit; geïnspireerd op zijn persoonlijke ervaringen overstijgt zijn werk het biografische karakter en raakt het aan universele thema’s als thuishoren, herinneringen, identiteit en migratie. Nog t/m 29 september toont de expositie ‘Do Ho Suh’ diverse sculpturale installaties, maquettes, tekeningen en video’s van de kunstenaar. Zijn magische installaties bevinden zich tussen droom en realiteit en nodigen de bezoeker uit om eens heerlijk in te verdwalen.
Meer info? Kijk hier http://www.voorlinden.nl/tentoonstelling/do-ho-suh/

Mens, durf te leven
Gelukkig: het kleurenwerk van fotograaf Ed van der Elsken (1925-1990) is van de ondergang gered! De schimmel op kleurendia’s van Ed moest per direct worden verwijderd, zo meldde het Nederlands Fotomuseum te Rotterdam in 2016, want anders zouden ze voorgoed verloren gaan. De restauratie was succesvol en daarom organiseert het museum nu ‘Lust for Life’, de eerste overzichtstentoonstelling waarin de kleurenfotografie van Ed van der Elsken centraal staat. Rond herkenbare thema’s als liefde, leven en dood brengt de fotograaf een ode aan de mens en het leven. Via zijn camera maakte hij contact met mensen over de hele wereld, die hij -ontwapenend en met humor- op straat benaderde en fotografeerde. De energie en levenslust van Ed leven voort in zijn (kleuren)werk, dat nog t/m 6 oktober bewonderd kan worden.
Meer info? Kijk hier https://www.nederlandsfotomuseum.nl/tentoonstelling/lust-for-life-ed-van-der-elsken-in-kleur/

Italiaanse virtuositeit
Het Italiaanse woord ‘sprezzatura’ is een oud woord met vele betekenissen, waaronder ‘virtuositeit’. Iets doen met ‘sprezzatura’ betekent iets met zoveel zwier en speels gemak doen, dat de overtuigingskracht er vanaf spat -vooral Italiaanse vrouwen hebben hier een handje van, als zij met veel ‘sprezzatura’ over straat paraderen. Het Drents Museum in Assen vond de term een leuke titel voor hun nieuwe tentoonstelling, waarin aandacht wordt besteed aan vijftig jaar Italiaanse schilderkunst -tussen 1860 en 1910, om precies te zijn. En dat is dan wel weer opvallend, want laten we wel wezen: het beeld dat we hebben van de Italiaanse kunst wordt doorgaans bepaald door de klassieke oudheid, de renaissance en de barok. Maar liefst 69 meesterwerken van zo’n 40 Italiaanse schilders worden getoond, waaronder werk van kunstenaars als Antonio Mancini, Federico Zandomeneghi, Giovanni Segantini, Giacomo Favretto en Guiseppe Pellizza. ‘Sprezzatura’, te zien t/m 3 november, laat het Nederlandse publiek kennis maken met de kwaliteit en schoonheid van de (late) 19e-eeuwse Italiaanse schilderkunst en maakt duidelijk hoe virtuoos en fascinerend deze periode is.
Meer info? Kijk hier https://drentsmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/sprezzatura

Verzamelwoede
Zolang 2019 nog niet voorbij is blijven er tentoonstellingen opduiken die ‘iets’ doen met het thema ‘Rembrandt & de Gouden Eeuw’, dus daar zijn we voorlopig nog wel even zoet mee. Deze week aandacht voor de alweer tweede Rembrandtjaar-tentoonstelling in Museum Het Rembrandthuis in onze hoofdstad, waar men zich afvroeg: wie trad er eigenlijk in de voetsporen van de onovertroffen Hollandse meester? Het leverde de expositie ‘Inspired by Rembrandt’ op, die sinds dit weekend te bezoeken is. Rembrandts etsen hebben kunstenaars op allerlei manieren geïnspireerd en ditmaal doet het museum een greep uit de eigen collectie: geen probleem, want sinds ruim een eeuw verzamelt men daar kunst op papier -de indrukwekkende verzameling telt inmiddels ruim 4000 prenten. Voor de duidelijkheid: het gaat hier dus niet alleen om Rembrandts, maar ook om kunst van zijn navolgers -zowel uit zijn eigen tijd als uit latere perioden. Denk aan mensen als Pablo Picasso, Horst Janssen, Charles Donker, Marlene Dumas en Glenn Brown. De kunstwerken zijn gegroepeerd in verschillende thema’s en zullen nog te zien zijn t/m 1 september.
Meer info? Kijk hier https://www.rembrandthuis.nl/tentoonstellingen-2/rembrandt-2019/

THEATER

Drie generaties choreografen
Na ‘Het Zwanenmeer’ gaat Het Nationale Ballet weer op de moderne toer, met een avondvullend programma waarin het beste van het hedendaagse ballet voorbij zal komen. De voorstelling ‘Van Manen, Forsythe, Arqués’ wordt gepresenteerd in het kader van het Holland Festival en zal slechts zes keer te zien zijn, van 14 t/m 30 juni in Nationale Opera & Ballet te Amsterdam. Het publiek wordt getrakteerd op maar liefst drie uitzonderlijke premières van drie generaties internationaal gevierde choreografen. Allereerst is daar ‘Pas/Parts 2018’ van William Forsythe (geb. 1949), waarin trio’s, duetten en solo’s elkaar afwisselen in een wit decor, op de elektronische klanken van Thom Willems die verwijzen naar renaissancemuziek. Dan is er ‘Kleines Requiem’ van niemand minder dan ‘onze’ Hans van Manen (1932); een duister en mysterieus stuk op muziek van Henryk Górecki, waarin thema’s als afscheid, de dood en eenzaamheid de revue passeren. We eindigen met ‘Ignite’ van Juanjo Arqués (geb. 1977), dat geïnspireerd is op een schilderij van William Turner en dat een verhaal vertelt door de zintuigen aan te spreken. Muziek komt van de jonge Britse Kate Whitley. In de bak vinden we uiteraard weer het onvolprezen Balletorkest o.l.v. Matthew Rowe.
Meer info? Kijk hier https://www.operaballet.nl/nl/ballet/2018-2019/voorstelling/van-manen-forsythe-arques