Met deze week o.a. de schatten van de Hermitage, een langzame wandeling door New York en de jonge jaren van Basquiat.

MUSEA & EXPOSITIES

From Russia with love
De Hermitage Amsterdam bestaat tien jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden! Vandaar dat er groots uitgepakt wordt met de (eerste) jubileumtentoonstelling ‘De schatkamer!’, die sinds dit weekend te bezoeken is. Wat u kunt verwachten? Wel, denk aan een reis door een slordige 25.000 jaar kunstgeschiedenis; er worden ruim 200 objecten tentoongesteld, allemaal afkomstig uit de ‘echte’ Hermitage in Sint-Petersburg uiteraard, die diverse (kunst)stromingen en culturen vertegenwoordigen -van de vroegste prehistorie tot en met de 21e eeuw. U wordt verwelkomd door de ‘Venus van Kostjonki’ (23.000 v. Chr.) en kunt daarna genieten van werken van wereldberoemde meesters als Da Vinci, Bernini, Matisse, Rembrandt, Tintoretto en Velázquez. Leuk: in de Grote Zaal worden kunstwerken uit diverse tijden in verrassende sets van twee gepresenteerd, waardoor de overeenkomsten (maar ook de verschillen) goed zichtbaar zijn. Zo zien we bijvoorbeeld een buste van de Russische vorstin Catharina de Grote naast een beeld van de Egyptische farao Amenemhet III en een Griekse pronkvaas uit de 5e eeuw v. Chr. naast een Russisch exemplaar uit 1831. Een doorlopend verhaal is er niet in deze jubileumtentoonstelling, maar geniet gewoon van deze crash course kunstgeschiedenis. Dat kan nog t/m 25 augustus.
Meer info? Kijk hier https://hermitage.nl/nl/tentoonstellingen/de-schatkamer/

The long walk
Een andere reis kan momenteel gemaakt worden in fotografiemuseum Foam te Amsterdam, waar voor een korte periode (slechts tien dagen) het nieuwste project van model/kunstenares Saskia de Brauw en fotograaf/regisseur Vincent van de Wijngaard te zien is. Het heet ‘Ghosts Don’t Walk in Straight Lines’ en bestaat uit een korte film (met muziek van Jim Beard en kleding van Haider Ackermann), een tentoonstelling en een boek. Er wordt aan de hand van een lange, trage wandeling door New York een beeld gecreëerd van de stad op een zeer specifiek moment, namelijk wanneer de sporen uit het verleden nog zichtbaar zijn maar dreigen te verdwijnen. De wandeling wordt ondernomen door Saskia de Brauw, die maar liefst 20 uur (!) onderweg is en gedurende deze tocht langzaam de straten van Manhattan doorkruist langs de noord-zuidas: van 225th Street en Broadway in het uiterste noorden naar Battery Park in het zuiden. De film van deze tocht, die te zien is in Foam, duurt iets langer dan een kwartier; het is fascinerend om Saskia als een soort geestverschijning door het dynamische New York te zien bewegen, maar jammer dat er van de wandeling die bijna een etmaal duurde nog geen 20 minuten zijn overgebleven. Een paar lekkere zitzakken op de grond en ik had er uren naar kunnen kijken. Gelukkig zijn er nog de expositie en het boek, waarin ook aandacht is voor de reacties en uitspraken van mensen die Saskia onderweg tegenkomt. Te zien t/m 10 februari.
Meer info? Kijk hier https://www.foam.org/nl/museum/programma/saskia-de-brauw-vincent-van-de-wijngaard.

Vroege Basquiat
Niemand minder dan koningin Máxima opende de afgelopen week de nieuwe tentoonstelling in SCHUNCK* Museum in Heerlen. Dit museum voor moderne kunst presenteert met trots ‘Basquiat, The Artist and His New York Scene’, oftewel de Europese première van de expo die gewijd is aan het vroege werk en leven van de Afro-Amerikaanse kunstenaar Jean-Michel Basquiat (1960-1988). Nu is de beste man slechts 27 jaar oud geworden (hij overleed aan een overdosis), dus het klinkt misschien een beetje vreemd om het dan te hebben over zijn ‘jonge jaren’, maar de focus in de tentoonstelling ligt op deze periode (1979-1980) omdat het de jaren waren waarin Basquiat zich ontwikkelde: van zijn poëtische graffiti-teksten tot de vrijwel onmiddellijk fel begeerde canvassen waarvan er een vroege reeks in het museum te zien is. We maken kennis met de bruisende, rauwe New Yorkse kunstscene waarin Basquiat in no time de stap maakte van de straat naar het werk waar hij bekend mee is geworden en uiteraard is er volop aandacht voor de tentoonstelling waarmee hij doorbrak: de legendarische ‘Times Square Show’ (1980). Naast originele stukken van hemzelf zijn er ook werken te vinden van o.a. Keith Haring, Nan Goldin en Jenny Holzer. Zien? Dat kan nog t/m 2 juni.
Meer info? Kijk hier https://basquiat.schunck.nl/

BEURS

Fabriekskunst
Van 6 t/m 10 februari is het weer Art Rotterdam Week, waarin de stad vijf dagen lang verandert in een heus walhalla voor kunstliefhebbers; Rotterdam staat dan helemaal in het teken van bijzondere beurzen en exposities. De spil van dit feestelijke gebeuren is zonder twijfel Art Rotterdam, de kunstbeurs in de voormalige Van Nellefabriek die deze editie haar 20-jarig bestaan viert. Vier dagen lang, van 7 t/m 10 februari, vormt de Van Nellefabriek weer het decor voor de laatste ontwikkelingen in de beeldende kunst. Het is dé plek waar jonge kunstenaars hun werk presenteren aan het publiek en voor deze jubileumeditie staat het thema ‘samenwerking’ centraal; in een meer intieme sfeer is er meer focus op verbinding tussen nationale en internationale galeries.
Meer info? Kijk hier http://www.artrotterdam.com/users/128/content/home/index.html

THEATER

Verloren levens
Het Nationale Ballet komt van 9 februari t/m 1 maart met het programma ‘Requiem’: een double-bill van David Dawson, een van de meest gevraagde choreografen van dit moment. We krijgen maar liefst twee werken van hem voorgeschoteld: allereerst de wereldpremière van ‘Requiem’ en vervolgens zijn recente hit ‘Citizen Nowhere’. ‘Requiem’ is een monumentaal nieuw werk waarin Dawson de essentie van het geloof als fundamentele geloofsovertuiging onderzoekt. Zonder antwoorden te willen geven, wordt er gezocht naar de menselijke en spirituele verbanden tussen vorige generaties en die van de toekomst. Het stuk is dan ook meer dan een lamento voor verloren levens; het is, aldus Dawson, voor ons allen die de wereld maken zoals ze is. Een requiem voor onze tijd dus. Het tweede werk, ‘Citizen Nowhere’, ging in 2017 al met succes in première bij Het Nationale Ballet. Het solowerk is gebaseerd op Antoine de Saint-Exupery’s ‘Le Petit Prince’ en staat -onder invloed van de actualiteit- onder meer voor de eenzame, staatloze vluchteling.
Meer info? Kijk hier https://operaballet.nl/nl/ballet/2018-2019/voorstelling/requiem.