Waren het voorheen meestal onvolwassen kerels die in films wegkwamen met een losbandige levensstijl, de vrouwen zijn de laatste jaren aan een ware inhaalslag begonnen. Zie de romcom Trainwreck, waarin hoofdrolspeelster Amy Schumer eigenlijk gewoon de traditionele mannenrol op zich neemt.

11189960_oriIedereen heeft er vast wel eens eentje gezien: zo’n film, meestal een romantische komedie, met in de hoofdrol een vent die maar niet op wil groeien. Hij wenst geen verantwoordelijkheden en leidt een nogal onverantwoord bestaan dat vooral bestaat uit uitgaan, zuipen en veel seks. Casual seks welteverstaan, want serieuze relaties, nee, daar doet meneer niet aan. Maar dan verschijnt opeens De Ware in zijn leven en verandert alles. Niet meteen natuurlijk, want de loser doet zijn uiterste best om te ontkennen dat hij verliefd is geworden, maar na veel komische -en een paar dramatische- ontwikkelingen gaat de man uiteindelijk altijd overstag en kan hij aan de zijde van zijn geliefde aan een nieuw en veel gelukkiger leven beginnen. Eind goed al goed. Maar wat als we de rollen omdraaien en van het flierefluitende hoofdpersonage een vrouw maken? Zou dat ook werken?

Bridget Jones in het kwadraat

Eigenlijk weten we sinds Bridget Jones’s Diary (2001) al dat een film met een drinkende, rokende en onvolwassen single vrouw als leading lady heel grappig kan zijn. Bridget, op onnavolgbare wijze neergezet door Renée Zellweger (vóór de verbouwing, dus nog haar charmante zelf), was in bijna alle opzichten de ultieme vrouwelijke loser. Haar worstelingen met haar carrière, gewicht, liefdesleven en vaak ondoordachte uitspraken konden echter op veel sympathie (en herkenning?) rekenen bij de veelal vrouwelijke fans, getuige het succes van het fenomeen. Amy (Amy Schumer), het centrale karakter in Trainwreck, zou je haast als een Bridget Jones 2.0 kunnen omschrijven. Ook zij leidt een ‘lang leve de lol’-leventje, maar waar Bridget diep van binnen een romantische ziel was die niets liever wilde dan een serieuze relatie, daar heeft Amy een broertje dood aan monogamie. Dat is een beetje de schuld van een overspelige vader, die haar en haar zusje ooit voorhield ‘dat je toch ook niet de rest van je leven met dezelfde pop wilt spelen’, maar feit is dat Amy het wel best vindt zo. Ze werkt de ene onenightstand na de andere af zonder ooit verliefd te worden. Totdat… juist, inderdaad, die Ene Man op haar pad komt.

Wie niet mooi is moet grappig zijn

Celebrity Sightings In New York City - July 16, 2014Actrice Amy Schumer speelt niet alleen de hoofdrol in Trainwreck, ze schreef ook nog eens het scenario voor de film. Regisseur Judd Apatow (van o.a. The 40-Year-Old Virgin en Knocked Up) was zo onder de indruk van de comédienne, die in Amerika doorbrak met haar eigen tv-show Inside Amy Schumer, dat hij haar liet weten dat ze bij hem aan kon kloppen als ze ooit een leuk idee voor een film had. Nou, dat liet mevrouw Schumer zich geen twee keer zeggen; binnen no-time lag het scenario voor Trainwreck bij de regisseur op het bureau. Deze wierp waarschijnlijk één blik op het schuine verhaal vol seksgrappen en besloot dat de wereld klaar was voor dit goedgebekte en cynische alter ego van Amy Schumer, ook simpelweg Amy genaamd –zonder achternaam. Het publiek had inmiddels het gestuntel van de ‘echte’ meisjes in de HBO-serie Girls (2012-heden) omarmd en lag al in een deuk bij de harde humor van de vrouwen in de bioscoophit Bridesmaids (2011), dus grappige dames met een ongepolijst, rauw randje (en een flinke dosis seks) hadden zich al bewezen als succesformule. En net zoals Girls-bedenkster en actrice Lena Dunham en Kristen Wiig, de ster en mede-scenarist van Bridesmaids, is ook Amy Schumer geen oogverblindende schoonheid maar een ‘normale’ vrouw, die door sommigen zelfs lelijk wordt genoemd. Nou, dat is ze zeker niet, al toont dit wel weer aan hoe we dankzij Hollywood gewend zijn geraakt aan al die perfecte hoofden en lichamen in films. Maar ieder nadeel heb zijn voordeel; het doorsnee uiterlijk van de net genoemde actrices is zeker geen onbelangrijke troef in hun carrière. Het geeft hun ‘echte’ karakters de nodige geloofwaardigheid en herkenbaarheid. Rank hertje Renee Zellweger moest niet voor niets kilo’s aankomen om de ongelukkige Bridget Jones te mogen spelen.

Weinig chemie

TRAINWRECKHet succes van Trainwreck en de snel rijzende ster van Amy Schumer hebben ervoor gezorgd dat de verwachtingen voor de film nogal hoog gespannen waren. Té hoog, zo bleek al snel. Trainwreck, waarvan de titel slaat op de belabberde staat waarin protagonist Amy zich bevindt, is een aardige film maar weet bij lange na niet twee uur lang te boeien. Ten eerste werkt het magere liefdesplotje niet. Amy, een journaliste voor een mannenblad, komt voor een interview in aanraking met de sympathieke sportarts Aaron (Bill Hader), met wie ze prompt het bed induikt. Oh horror wanneer hij daarna contact met haar opneemt omdat hij geïnteresseerd is in méér dan een vluchtig avontuurtje. Jawel, de romantiek doet zijn intrede in het leven van Amy en langzaam begint ze zowaar een beetje te wennen aan het idee van een serieuze relatie. Totdat er natuurlijk, want zo gaat dat in romcoms, iets gebeurt waardoor de twee geliefden elkaar kwijt lijken te raken. Allerlei obstakels dienen vervolgens overwonnen te worden voor het onvermijdelijke happy end. Eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat het me weinig kon schelen of Amy en Aaron elkander weer zouden vinden; de komedie is dan inmiddels al een drama geworden waarin de grappen steeds meer moeten wijken voor oeverloos gelul en de hele romance tussen die twee weet nergens écht te overtuigen. Alleen in de grande finale, als Amy letterlijk haar beste beentje voorzet om het hart van haar sportarts terug te winnen, bekijkt hij haar met een blik waar Echte Liefde uit spreekt en die uiteindelijk toch nog, zij het veel te laat, weet te raken.

The Dogwalker

Goed, maar de humor dan? Kan die de film redden? Helaas niet. Trainwreck belooft veel maar maakt weinig waar. Amy Schumer doet haar best en het is ongetwijfeld een schat van een meid, maar de vele platte seksgrappen waar ze aan het begin van de film mee uitpakt zorgden in de bioscoopzaal vaker voor plaatsvervangende schaamte, zo leek het, dan voor een lachsalvo. Zo krijgt de spierbundel waar ze aanvankelijk mee aan het daten is tijdens een ruzie met een andere vent de meest gênante, homo-erotische scheldkanonnades in de mond gelegd. Gewoon Niet Grappig. Net zomin als het letterlijk én figuurlijk pijnlijke avontuurtje dat Amy met een jonge stagiair beleeft. Ook de vader van Amy en haar zus, die wél haar zaakjes op orde heeft en een gezinnetje heeft gesticht, komen als personages niet echt uit de verf. De meeste lol beleeft het publiek waarschijnlijk aan de kleine maar geestige bijrollen van de altijd uitstekende Tilda Swinton als de egoïstische baas van Amy en aan basketballer LeBron James die zichzelf mag spelen. En aan fragmenten uit de kunstzinnige film The Dogwalker, een niet-bestaand zwartwit-vehikel met Daniel Radcliffe (Harry Potter!) in de hoofdrol. Dat smaakt naar meer! Trainwreck, een film die zijn naam net iets teveel eer aandoet, helaas niet.