Stel je voor: je hebt een leuke date, na een paar drankjes gaan jullie samen naar huis en het wordt spannend. De kleren gaan uit, je duikt met die leuke vrouw of man onder de lakens, en… Ho, stop! Eerst tekenen!

Juridisering van seks, Zweden is er blijkbaar aan toe. Wie in het land met iemand naar bed wilt, heeft expliciete toestemming nodig. De regering wil de zedenwet aanpassen waardoor het zelfs strafbaar wordt als er geen expliciete overeenkomst is over seks met iemand. De overheid treedt hiermee in de privésfeer van mensen en bovendien is het niet te handhaven.

Het lijkt haast een 1984-situatie. Je voelt de argusogen van de overheid die jullie strak in de gaten houden of je wel expliciete toestemming aan elkaar hebt gegeven. Seksualiteit is iets waar de overheid ver vanaf moet staan. Wat je tussen de lakens doet en met wie hoeft niemand anders te weten dan jullie twee (of meer, natuurlijk). Pas op het moment dat er duidelijk grenzen worden overtreden mag de uitvoerende macht er een stokje voor steken, een heel groot stokje zelfs. Verkrachting en seksueel geweld is verschrikkelijk, laten we dat voorop stellen. Dit voorstel is alleen niet de oplossing daarvoor.

Bovendien is het onmogelijk om te handhaven. Hoe moeten we ons dit voorstellen? Dat voor elke seksuele handeling die je verricht een formuliertje ondertekend moet worden? Elke keer? En moet je het contract wijzigen als de plannen veranderen? Dat haalt de romantiek weg. Of moet het mondeling? Een duidelijk jawoord? Maar dat is niet te controleren voor de rechter, mocht er iets fout gaan. Eén getuige is geen getuige, en een slimme verdachte houdt zijn mond. En geldt het ook voor partners? Moet een koppel dat al twintig jaar bij elkaar is elke keer uitdrukkelijk toestemmen? Het bizarre voorstel is dus niet alleen privacyschending, maar ook symboolpolitiek.

De Zweedse overheid slaat overduidelijk veel te ver door. Seksueel geweld en verkrachting aanpakken is een nobel streven en ook zeer nodig, maar deze oplossing raakt kant noch wal. Zweden raakt in een 1984-situatie dat meer lijkt op een controlestaat dan een liberale samenleving. Het is op z’n lichtst gezegd een onpraktische maatregel die niets meer is dan een zwak symbool.

Afbeelding: Pxhere