Anne Fleur Dekker is de belichaming van de Nederlandse tijdgeest. In deze tijd van polarisatie, van incidentjes, van boze mensen op sociale media die elkaar de maat nemen en elkaar beschieten vanuit hun ideologische loopgraven voelt Dekker zich als een vis in het water thuis. 

 

Waar Anne Fleur Dekker komt komt ophef. De voormalige linkse activiste heeft nu verkering met Paul van der Bas, voormalig redacteur bij DDS, lid van het Forum voor Democratie en voormalig voorzitter van de CIDI-jongeren. En daarmee verraadt ze haar linkse principes, aldus radicale linkse activisten.

Dat er op sociale media ophef zou komen over de relatie van Anne Fleur Dekker verbaasde mij eerlijk gezegd helemaal niets. Het feit dat Dekker een relatie had met een uiterst rechtse jongeheer was ook niet onverwacht. Vlak voor de jaarwisseling had Dekker immers een u-bocht genomen en gezegd dat je best bevriend kunt zijn met rechtse mensen. Ook had ze kritiek op het Comité 21 maart dat een demonstratie tegen Annabel Nanninga organiseren wilde, omdat deze club en aanverwante clubjes niet kritisch over het antisemitisme zouden zijn. Dat werd haar niet in dank afgenomen door linkse activisten, terwijl ze in rechtse kringen opeens werd binnengehaald als een heldin die de ‘red pill’ had genomen. Om het plaatje compleet te maken werd Dekker geïnterviewd in De Telegraaf. Door Wierd Duk uiteraard.

Mijn voorspelling (voor de grap, maar met een serieuze ondertoon) dat Anne Fleur Dekker met Thierry Baudet een relatie zou krijgen is niet uitgekomen, maar ik zat er dus niet ver naast. Overigens voorspelde ik ook dat de relatie uit zou gaan Dekker hierover een persoonlijk artikel (in de geest van Anja Meulenbelt) zou gaan schrijven voor Joop. Een beetje flauw van mij, maar we zullen zien.

De meningen van Anne Fleur Dekker zijn an sich helemaal niet interessant. Ze roept immers wat anderen ook roepen. Ze roept het alleen ongenuanceerder, veel feller, waardoor ze kop van jut is. Bovendien zegt ze dat ze wordt bedreigd door andere mensen. Dat maakt van haar een martelaar en dus een heldin, eerst van het grote linkse gelijk en nu blijkbaar van het rechtse gelijk. Uiteraard is het schandalig als mensen bedreigd worden vanwege hun mening. Het feit dat je bedreigd wordt betekent echter niet dat je daardoor automatisch ook gelijk hebt. Een open deur, die in de hitte van het maatschappelijke debat helaas vaak wordt vergeten.

En dan die relatie. Ze doet maar. En natuurlijk is dat eigenlijk ook helemaal niet interessant. Maar het wordt interessant omdat dit heel veel emotie bij mensen oproept. Anne Fleur Dekker bewijst hiermee een opportunist te zijn, aldus linkse activisten. Of Anne Fleur Dekker is het bewijs dat links intolerant is, aldus rechts.

Anne Fleur Dekker is geen heldin van het linkse activisme of van het vrije woord. Ze is een piepjonge studente die veel media-aandacht krijgt. En de hele tijd weer ophef veroorzaakt. Telkens opnieuw. Dekker past om die reden heel goed bij de Nederlandse tijdgeest. In deze tijd van polarisatie, van incidentjes, van boze mensen op sociale media die elkaar de maat nemen en elkaar beschieten vanuit hun ideologische loopgraven voelt Dekker zich als een vis in het water thuis. Het fenomeen Anne Fleur Dekker is de belichaming van Nederland anno 2018. Ik wens de mens achter het fenomeen alle goeds toe.

AfD-soap

 

Afbeelding: Screenshot Youtube

Correctie: Van der Bas heeft aangegeven inmiddels geen DDS-redacteur en CIDI-jongerenvoorzitter meer te zijn.