Zondag 27 mei 2018 lanceert Dina-Perla de Winter haar tweede boek, Levende sierlijkheid, bij de Amsterdamse Boekhandel. Het is een gids van zo’n 30.000 woorden om aan jezelf te werken. De methode heet de epistempiriologie, waarmee de innerlijke mens wordt aangesproken die, geheel onafhankelijk van het doen en laten van anderen, het beste uit het leven kan halen.

Levende sierlijkheid

Epistempiriologie, wat is dat? 

De denominatie epistempiriologie bestaat uit twee gebieden, namelijk epistemologie – van het Griekse woord episteme – kennis en empiriologie – van het Griekse woord empiria. Beide zijn samengevlochten. Het gaat uit van pure empirisme of empiriologie, dus dat alleen kennis alomvattend is. De epistemologie staat voor het tegenovergestelde.

De epistempiriologie is een filosofisch systeem dat een empirische waarneming van een object beoordeelt en tegelijkertijd de epistemologische of intellectuele bevatting ervan. Het is geen wetenschap, want het bevat een extra dimensie, namelijk één boven het verstand. Theorie en praktijk zijn binnen de epistempiriologie onscheidbaar. Er is geen voorkennis nodig om met de epistempiriologie te beginnen, omdat het over jezelf gaat. Je leert je innerlijke wereld kennen en je lot in eigen handen te nemen. Ik voeg er graag aan toe dat de epistempiriologie geen monologie op de waarheid is. Het is niet dogmatisch. Verrijkt het jou, geweldig. Zo niet, dan zijn er nog vele alternatieve spirituele werken waar je in kunt duiken.

Waar richt die epistempiriologie zich op?

De mens is het product van de zintuiglijke wereld en kan niet doen alsof hij of zij in een andere tijd leeft. Hij of zij kan zich niet onttrekken aan de wetmatigheden van de realiteit van het hier en nu. Om in deze veranderlijke tijd een behoorlijk leven op te bouwen, staat spirituele ontwikkeling echter hoger op de prioriteitenlijst. Behoorlijk in de zin dat de mens actief leeft en weet wanneer zich aan de realiteit aan te passen en wanneer niet. Daarbij wil de mens geluk en welzijn handhaven en natuurlijk liever vergroten.

Aan de mens is een compleet, innerlijk mechanisme gegeven. Het innerlijke, rationele mechanisme in de mens werkt vlekkeloos. Dat betekent dat hij of zij geheel autonoom kan functioneren en vrij kan zijn. De mens is actief en passief op weg naar volmaaktheid. Bij een constructieve instelling gaat de mens net zo om met leed als met behagen, omdat beide bijdragen aan vooruitgang.

Nou staat in jouw boek de zogenoemde levenswegformulering centraal. Kun je uitleggen wat dit precies is?

Elk individu heeft een volmaakt beeld van de perfecte toestand dat niet door wie of wat dan ook wordt opgelegd. Dit persoonlijke idee wordt de levenswegformulering genoemd. Iemand die qua persoonlijke ontwikkeling nog tot de groeps- of massageest behoort, is nog geen individueel mens die in relatie staat tot de levenswegformulering, oftewel universele instructie. Iemand die wel in verbinding staat, beschikt over de identiteit der identiteiten en projecteert zijn of haar innerlijke vooruitgang.

Als de mens het doel van het bestaan weet, moet hij of zij er wat mee doen. Per dag geeft de mens structuur en richting aan zijn of haar energieën. Volmaaktheid wordt bereikt met de Delta-vereffeningstheorie. Het verschil tussen de huidige stand van zaken en de volmaakte levenswegformulering wordt de Delta-vereffeningstheorie genoemd, van het wiskundige begrip delta – Δ –. Tekort is een drijfkracht en leed een gevolg van een onbevredigd verlangen. Dat wordt de drijfveer waardoor je alles op alles zet om te gaan ontvangen.

Komt iedereen tot ‘vervulling’?

Zeker. Iedereen ontplooit de eigen creatieve krachten stapsgewijs volledig. Niemand ontkomt hieraan, al is dit gegeven niet tastbaar en dus waar te nemen. Hoe sneller, des te beter de resultaten. Iemand die dit echter niet wil, is net als een kind. Je kunt hem of haar niet naar iets hogers verwijzen. Zo komt het dat volwassenen na jaren nog in een verbeelde werkelijkheid blijven zitten.

30516294_1216095405193539_5139287768232361984_o

In het boek maak je een onderscheid tussen het uiterlijke en innerlijke ik. Wat bedoel je daar eigenlijk mee? 

Het uiterlijke ik is dat deel waarmee een mens de wereld waarneemt, met zijn of haar vijf zintuigen. Daardoor leeft hij of zij volgens de wetten van de lagere, materiële en determinerende wereld. Hier bestaan de voornemens en handelingen in een tweedelige categorie, namelijk bitter of zoet. Het ‘verhaal’ zit in het uiterlijke ik. Het bevat uiterlijke, sociale vormingen zoals opvoeding, religieuze opvattingen, culturele bovenbouw in het algemeen, of maatschappelijke normen van welke aard dan ook. Denk aan entiteiten van groepsvorming, buiten individuele en actuele ideeën van de levenswegformulering binnen in de mens. Die entiteiten kiezen weliswaar tussen vermeend goed en kwaad, maar dragen niet bij aan innerlijke correcties, dus aan iemands goed en kwaad. Het zijn slechts producten van aanpassing aan de buitenwereld, in welke vorm dan ook.

Wanneer je een verhaal van anderen overneemt, vooral wanneer het een eigen leven in het uiterlijke ik is gaan leiden, kom je niet tot het inzicht van wat eigen goed en kwaad is. Het innerlijke ik laat zich daarentegen door de universele instructie leiden, met de waarheid en onwaarheid. Die bepalen alle voornemens en handelingen van het innerlijke ik in de mens. Wil je tot vervulling komen, dan moeten je eigenschappen overeenkomen met de wetten van het universum, dus het geheel.

Je spreekt ook over goed en kwaad. Hoe zie jij dat? 

Volmaaktheid is goedheid, licht en ontbreken van deficiëntie. Kwaad is slechtheid, duisternis en een grote mate van deficiëntie. Het één kan niet zonder het andere: het licht heeft een receptakel nodig, al heeft het geen deficiëntie. Zonder deficiëntie zou niets kunnen bestaan. Het is de motor en drijfveer die ons in staat stelt om ons te ontwikkelen. Dat is de intrinsieke waarde van de mens, als bewijs van zijn of haar vrije wil. Niemand wordt gedwongen om de levenswegformulering te realiseren. Leegte betekent de wens naar het licht, de volmaaktheid en toestand van het ontbreken van deficiëntie. Een wens is de plaats, het reservoir of receptakel waar het licht in al zijn facetten binnen kan komen.

Oosters betekent wensen vernietigen. Jezelf bevrijden, doe je door wensen te vergeten, of op extreme vermindering ervan te mikken. In bepaalde mate geldt dit ook voor westers. Beide ontstaan door een eenzijdige benadering. Iemand die wensen beperkt, reduceert zich als het ware tot het niveau dier, plant of steen. Het gaat om de juiste inzet van die wensen. Wensen zuiveren, betekent ze in overeenstemming brengen met het licht – de universele instructie en het geheel.

Zijn levensbeschouwingen er om vragen te beantwoorden en voor mensen na te denken?

Levensbeschouwingen staan buiten het innerlijke ik. Vandaar dat ze niet altijd goed genoeg werken, of houvast bieden. Ze geven niet altijd soelaas, omdat ze van buitenaf worden opgelegd. Beleving en bevatting blijven soms uit, met als gevolg dat de gewone menselijke rede opduikt in de vorm van: wat niet begrepen wordt, kan simpelweg niet bestaan. Zelf vragen en antwoorden vinden, werkt als een explosie. Het eigen resultaat is vele malen groter dan antwoorden van buitenaf aannemen, dus pure overwinning.

Maar is dat ergens niet beangstigend? 

Angst is een schim en valt door innerlijk werk te overwinnen. Er is slechts één vorm van vrees die goed is, namelijk of je genoeg doet of niet. Het gaat erom dat je jezelf vandaag voldoende in overeenstemming hebt gebracht met de ware realiteit en de minimale dagportie delta – Δ – vereffend hebt.

Wijsheid komt via domheid, het goede via het kwade en rijkdom via armoede. Dat is ‘mens’ zijn. Leren gebeurt steeds door dichotomie – twee tegengestelde, gelijke delen van één en hetzelfde fenomeen, in jezelf en de wereld begrijpen en bemachtigen.

Nou spreek je je in het boek ook uit over de relatie tot anderen in de maatschappij. Wat moeten we weten?

Allereerst, dat je niet door negatieve krachten van cynici laten beïnvloeden, een kunst is. Spotters vragen om veel innerlijke kracht. Soms verlies je door je reactie je levensdoel uit het oog, lukt het je niet om dieper in jezelf te gaan, of verlies je je creativiteit. In een enkel geval komt het voor dat het je niet lukt om los te komen van de personen die het je aandoen. Dit betekent dat dat nog gaat gebeuren. Het is prachtig als je deze dynamiek al ervaart, want dat betekent dat je doorhebt dat er iets goeds in je zit, tegenover iets kwaads van buitenaf. Het is bijna onhaalbaar en volstrekt onlogisch; toch moet je accepteren dat je niet beledigd moet raken. Voel absolute vreugde als je beledigd wordt, want dan gun je jezelf het innerlijke werk en je stappen naar volmaaktheid. Op het hoogste niveau heb je dus zelfs je vijanden en spotvogels lief.

Dan nog iets: de enige weg is liefde in elkaar zien. Tolerantie tussen mensen is niet voldoende. Stel je van binnen niet hoger op dan je naaste, want anders word je voor hem of haar ontoegankelijk. Hoe ontvankelijker je bent, des te meer je leert, ontvangt en aan anderen kunt geven. Maar, je kiest je eigen omgeving. Verlaat vrienden als dat moet en kom dichter bij je vervulling. Vrijheid is sociaal wenselijk gedrag en de groepsgeest achterwege laten. Buiten jezelf blijft alles echter volmaakt. Als dat het uitgangspunt is, blijf je binnen je eigen terrein aan jezelf werken.

 

Foto’s: © Dina Perla-de Winter