Een opvallend maar kort berichtje in een aantal media gisteren: het VARA-programma De Wereld Draait Door zal vanaf komend seizoen minder vaak te zien zijn op televisie. En dat werd tijd ook.

Het programma blijft voorlopig nog wel iedere werkdag uitgezonden worden in de vooravond, maar de zomerstop zal reeds in april van start gaan. Ook zal DWDD in 2018 pas na september weer beginnen. Een forse inkrimping dus. Mogelijk zelfs het begin van het einde.

Alhoewel presentator Matthijs van Nieuwkerk en andere betrokkenen doen alsof dit een verfrissende ontwikkeling is om het programma vitaal te houden, is het iedereen die het programma de laatste jaren een klein beetje gevolgd heeft volstrekt duidelijk waarom deze maatregel wordt genomen. De inspiratie is op, de gasten zijn voorspelbaar en Matthijs van Nieuwkerk is een parodie van zichzelf geworden. Ooit legde hij een miljoenenaanbieding van RTL naast zich neer omdat hij van DWDD ”een monumentje” wilde maken. Zelfrelativering is geen VARA-deugd.

De relevantie van het programma is samen met het kijkerspubliek allang verdwenen. Ooit was DWDD een van de best bekeken programma’s op de Nederlandse televisie. Inmiddels loopt dit steeds verder terug. Niet verwonderlijk als je bedenkt dat de Amsterdamse studio vooral een praatgroep is voor mensen die elkaar al jaren kennen en een volstrekt voorspelbare en inwisselbare mening hebben. Soms zit er een interessante gast in de studio, een wetenschapper bijvoorbeeld, maar die wordt dan door Van Nieuwkerk zo slijmerig en hysterisch ondervraagd dat het eerder gênant dan interessant wordt. Ook middelmatige artiesten die hun kunstje komen vertonen worden door de presentator aangekondigd alsof ze de herrijzenis van Elvis Presley zijn.

Natuurlijk geldt dit allemaal niet alleen voor de VARA en DWDD. De komende jaren zal televisie nog een belangrijke rol kunnen blijven spelen in de samenleving, maar daarvoor zal het wel flink moeten veranderen. Met name onder jongeren zijn grote Youtube-kanalen vele malen belangrijker. Vloggers als Enzo Knol verdienen tonnen aan reclame-inkomsten. Bovendien is het idee dat je naar een programma zou kijken op het moment dat het de makers belieft, volstrekt achterhaald. Voor het bekijken van series kan men terecht op platformen als Netflix en ook worden er steeds vaker online talkshows gemaakt die goed bekeken worden. Televisie, en dan met name de NPO, loopt jaren achter de feiten aan. Dat een zelfverklaard ”monument” als DWDD, nu alvast een kleine deksel op de neus krijgt is daarvoor exemplarisch. Het begin van het onvermijdelijke einde.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons