Drie weken geleden verscheen Het Grote Foute Jongens Boek van Rob Hoogland en Arthur van Amerongen, een hoogtepunt in de Nederlandsche literatuur waar Ik Jan Cremer en Nader tot U bij verbleken. Ewout Klei sprak met één van de auteurs, de heer Van Amerongen, ook wel bekend als Tuurtje. 

 

Hoe komt het eigenlijk dat Rob Hoogland in zijn eerste brief aan jou meteen over buttplugs begon? Is dat jouw kwalijke invloed? Dat je zijn zelfkant naar boven haalt? Of is Rob Hoogland gewoon net zo ordinair en hedonistisch jij, maar weet hij dat nog niet?

Oom Rob beweert inderdaad al meteen in de inleiding van het Grote Foute Jongens Boek dat hij geen idee heeft wat een buttplug is. En dat terwijl hij de allerlaatste klant is die nog gewoon analoog 2.0  zijn speeltjes bij Christine Le Duc koopt. Niet anoniem via het internet – dus dat de postbode die zooi in een discrete bruin pakket aflevert – maar fysiek in het zieltogende filiaal van Christine Le Duc in Egmond aan Zee. Reken maar dat het opvalt, als de vriendelijke reus die snoepwinkel (‘Jamin voor volwassenen’) naar binnen stampt.

Ik weet verder niet wat oom Rob uitspookt in zijn vrije tijd, ik ken hem enkel van de werkvloer. Bij mijn weten is hij keurig getrouwd met een zeer feministische vrouw die van aanpakken weet en een eigen bedrijf heeft. Oom Rob is een echte vrouwenman. Hij heeft een hoge aaibaarheidsfactor, mede vanwege zijn wenkbrauwen die op twee grote katten lijken. Godzijdank heeft hij geen duistere zelfkant zoals ik. Hij is hedonistisch in die zin dat hij graag een drupje wijn drinkt bij de warme maaltijd. Voor het slapen gaan nuttigt hij een glaasje warme anijsmelk en dat is een van redenen waarom hij nog zo fit is ondanks zijn hoge en vooral gezegende leeftijd. Ik vroeg hem eens, in een vlaag van onbeschaamdheid: ‘Neukt u nog, oom Rob?’ Toen antwoordde hij nors: ‘Neen, vlerk. Ik golf.’

 

Oom Rob vertelde trouwens ook uitgebreid over zijn besnijdenis en die griezelige Volkskrantlezeres die deze operatie moest uitvoeren. Ben jij wel eens boze lezers tegengekomen die jou wat wilden aandoen? Of zijn het allemaal maar groupies van middelbare leeftijd die Koning Arthur op de ronde tafel onder handen willen nemen?

Ik heb een leger van querulanten dat mij ondersteunt in deze moeilijke fase van mijn leven. U weet dat ik de schijnwerpers en de publiciteit schuw en dat ik het liefst in volstrekte anonimiteit door de woeste Algarve zwerf met mijn dubbelloops jachtgeweer en mijn roedel honden. Enfin, de schoorsteen moet roken en oom Rob heeft mij over gehaald om mee te doen aan de talloze druk bezochte signeersessies in de lage landen. In elke boekhandel wachten mijn fans: vrouwen van de derde leeftijd met paars haar en skistokken, met zelfgebakken worteltaarten, zelfgebreide truien en oneerbare voorstellen die variëren van orale seks (inclusief doorslikken) tot onbeschermd darmtoerisme. Het voordeel is dat mijn omaatjes niet meer zwanger kunnen raken, al moet ik daar aan toevoegen dat ik zo onvruchtbaar ben als Liberace (God hebbe zijn ziel).

GROTE FOUTE JONGENS BOEK

Je noemt Sunny Bergman een whigger. Bij whiggers denk ik altijd aan witte mannen die rapper willen zijn. Is Sunny niet gewoon een white saviour? Een paternalistische racist die de ‘zwartjes’ (dixit Martin Simek) wil redden? En wat vond je trouwens van haar documentaire ‘Wit is ook een kleur’? 

Het rare van Sunny, maar ook van Sylvana, Anja Meulenbelt, Simone van Saarloos en Monique Samuel is dat ze het allemaal met blanke mannen doen. Als de hardwerkende blanke man van middelbare leeftijd zo vreselijk en afschuwelijk is, waarom dan met hem van bil gaan en erger? Sunny ken ik nog van de VPRO, uit de tijd van Rob Muntz en Paul Jan van de Wint. Ze was een typische Hochstapler en versleet haar doos niet met plassen, if you know what I mean. Racisme als verdienmodel. Sunny is gewoon een brave saaie Hollandse huisvrouw met een blanke man en blanke kindjes en ze woont in een roomblanke omgeving. Negermensen ziet ze alleen in de werksfeer. Overigens is ze geen Rachel Dolezal, u weet wel, die roomblanke Amerikaanse juffrouw die er ineens bij liep als Michael Jackson voor zijn ontkroezing. Sunny en Sylvana zijn volstrekte marginale fenomenen die enorm worden opgeblazen door de fantasieloze media. De kijkcijfers die Sunny haalde met haar shockmockdoc ‘Wit is ook een kleur’ zijn bedroevend. Haar boeken gaan meteen naar de Slegte. Op 15 maart is het D-day voor Sylvana. Ik schat dat ze 33.000 stemmen haalt, en dat na een half jaar iedere dag op de treurbuis te zijn geweest, met wisselende brillen en pruiken. Het lijkt verdorie inspecteur Clouseau wel, met al die vermommingen.

 

Over haar gesproken, is Arthur van Amerongen eigenlijk niet dat stiekem een beetje verliefd op Sylvana Simons? In James Bond A view to kill wordt Roger Moore overmand door Grace Jones. Droom jij ook zo over Sylvana? Of ben je bang dat deze femme fatale een egel in bed is? (Je hoofdstuk heette ‘Egels zijn de nieuwe negers’, vandaar.) 

Ik ben dol op Surinaamse vrouwen, maar dan wel het gezellige type, dus niet de Wekkerachtige zuurbekjes. Ik heb kennis gehad aan diverse dames, van rijstmeisjes uit Nickerie tot creoolse typen, maar ze waren mij te veeleisend in bed. Bovendien moest ik de hele dag met ze winkelen, werd ik de hele dag vetgemest met die goddelijke Surinaamse gerechten en draaiden ze de hele dag Trafassi. Ik doe het overigens liever met tante Gerda, John Leerdam of tante Es dan met Sylvana. Ik hou van lekker mollig. Sylvana is vel over been en je kan haar zo door de brievenbus schuiven. En het lijkt mij een raar gezicht, al die pruiken die aan spijkers boven haar ledikant hangen. Ik heb dat veel in Afrika gezien, en het wende nooit. Evenmin als het afrekenen.

 

Ikzelf heb trouwens fantasieën over Arzu Aslan en hoop nog een keer dat zij mij in een judopakje wil breken. Ook droom ik over bendes vrouwelijke asielzoekers die witte mannen belagen. Is dat ziek Arthur? Of ben ik juist heel politiek-correct in mijn seksualiteit? 

Ik vind Arzu een prachtige vrouw. Ach, wat is ziek? Ik zal u eens meenemen op hoerensafari naar Zuid-Amerika. Daar heeft u veel voor weinig, en een ander geschiedt niet in een kille kommersjele sfeer zoals in de peeshokken van de Korsjespoortsteeg te 020. Daar betaalt u 70 euro voor een pompertje van een kwartier maar u bent al vijf minuten kwijt met de bekende piemelwas-truc. Dan gaat het troostmeisje overdreven uw pielemuis schrobben in de wasbak en resteren u nog maar tien minuten die teloor gaan aan nutteloze hoerenpraatjes. In Zuid-Amerika gaat u als vrienden voor het leven uit elkaar, met tranen in de ogen. De kans is groot dat u verliefd wordt op de eerste de beste putita en haar ten huwelijk vraagt. Doen!

arthur

Wat zou jij, als wijze oude man, aan jonge pikjes als ik willen zeggen? Wat moeten wij doen om net zo (on)gelukkig te worden als jij?

 

Prediker 11:

8 Maar indien de mens veel jaren heeft, [en] verblijdt zich in die allen, zo laat hem ook gedenken aan de dagen der duisternis, want die zullen veel zijn; [en] al wat gekomen is, is ijdelheid.

9 Verblijd u, o jongeling! in uw jeugd, en laat uw hart zich vermaken in de dagen uwer jongelingschap, en wandel in de wegen uws harten, en in de aanschouwingen uwer ogen; maar weet, dat God, om al deze dingen, u zal doen komen voor het gericht.

10 Zo doe dan de toornigheid wijken van uw hart, en doe het kwade weg van uw vlees, want de jeugd, en de jonkheid is ijdelheid.

 

Mijn hemel. De Tale Kanaäns. Die spreek ik ook een beetje. Je hebt net als ik een zware protestants-christelijke achtergrond, want je groeide op in Ede, het Mekka van onze Bible Belt. Hoe komt het eigenlijk dat je gestopt bent met het algemeen ontwijfelbaar christelijk geloof? En mis je het nu ook?

Ik ben gestopt nadat ik op mijn veertiende Gedanken über Tod und Unsterblichkeit van Ludwig Feuerbach las. Ach, jonge vriend, u kent als geen ander Ludwigs motto:  Feuerbach zag religie als slechts een bevrediging van een verlangen van de mens. Hij beschouwde religie als een compensatie voor beperktheid en eindigheid, en godsdienst is volgens Feuerbach niets meer dan een illusie. Hij pleit voor een beschaving niét gebaseerd op religie maar op natuurwetenschap.

Overigens las ik al op mijn tiende de dagboeken van Søren Kierkegaard, en toen begon het geknaag in mijn enorme hersenpan. Enfin, ik trad uit de kerk op mijn vijftiende want ik vond neuken, drugs en drank veel leuker dan die gristelijke santenkraam. Overigens draag ik de SGP een warm hart toe. U weet dat de legendarische uitgever Martin Ros, een heuse, onvervalste toffelemoon, voor zijn plezier naar de landdagen ging van de SGP. Hij voelde zich als roomse snuiter bijzonder op zijn gemak tussen de mannenbroeders, met een sigaar en een kruik zeer oude genever en, last but not least, bevond hij zich onder het Woord. Man man, wat is het reformatorische milieu een zegen van de taal. Niet voor niets is de Statenbijbel van de Dordtse Synode het fundament van de Nederlandse literatuur, zoals de King James-bijbel dat is van de Engelse literatuur. Dat mis ik wel eens, het warme nest van de mannenbroeders. Die nestwarmte vond ik natuurlijk ook bij de mohammedanen, maar die wilden dan van alles en nog wat van me in de hamam. Onverkwikkelijke zaken die ik niet aan u durf te toe te vertrouwen, want dat gaat slecht afstralen op de wereldwijde islam.

 

 

Dat moeten we niet willen inderdaad. Ten slotte, Arthur, vandaag is het Internationale Vrouwendag. Wat wil jij vandaag tegen de Nederlandse vrouw zeggen? 

Tuurtje met mama in Zoutelande

Tuurtje met mama in Zoutelande

Ik ben nog meer vrouwenman dan oom Rob Hoogland. Mijn moeder was een ijzersterke vrouw die in de hongerwinter op een fiets met tuinslangen als banden de negorij in moest, op zoek naar een paar flinters bloembol of suikerbiet. Ze ging studeren, tegen de wil van haar broers in. Ze trouwde met de man waarvan ze hield, tegen de wil van haar broers in. Ze trok haar hele leven haar eigen plan. Ze was een van de eerste vrouwen op de Veluwe die macrobiotisch ging koken (een traumatische ervaring voor haar man & kroost). Ze ademde feminisme en ze was niet de hele dag dronken zoals die onsmakelijke Anja Meulenbelt. Mijn moeder is mijn grote voorbeeld. Dat is wat ik tegen de Nederlandse vrouw wil zeggen.

 

 

Foto omslag en portretfoto Arthur van Amerongen:  © Harry Klunder.