Der Adema over films over de Russische Revolutie en pret op de BBC. 

 

Октябрь

De Russische revolutie is uiteraard ook meerdere malen gefilmd. Veel van deze films zijn in de Sovjet-Unie gemaakt en zijn dus volledig in lijn met de ideeën van de Communistische Partij. Het aantal films over de revolutie valt nog mee. Er zijn meer films gemaakt over de “Grote Patriottische Oorlog” van 1941 tot 1945. Dat de Sovjets tussen 1939 en 1941 aardig hebben meegeprofiteerd aan de Tweede Wereldoorlog en onder meer medeschuldig zijn aan de val van Polen in 1939, daarover hoor je in Rusland opmerkelijk weinig. Maar dat is een heel ander verhaal.

Terug naar de revolutie. De beste film over de Russische revolutie is toch de film “Oktober” (Октябрь) van Sergei Eisenstein. Deze film over de revolutie kreeg in de Sovjet-Unie veel kritiek omdat hij te “experimenteel” was. Die kritiek kwam waarschijnlijk omdat Eisenstein ook de Februarirevolutie van 1917 in de film meenam. De Februarirevolutie was een poging om van het Russische Rijk een democratie naar westers voorbeeld te maken, maar mislukte door toedoen van Lenin. Als je dan toch “Oktober” bekijkt, bekijk dan ook die andere film van Eisenstein, “Pantserkruiser Potjomkin” (Броненосец Потемкин). Deze film uit 1925 behandelt de mislukte revolutie tegen de tsaar van 1905 vanuit het zicht van de bemanning van het oorlogsschip Potjmkin. Hoewel deze zwart-witfilms films zeer gekleurd zijn, zijn ze de moeite van het bekijken waard.

 

Zhivago

Maar de film die men in het westen met de Russische revolutie associeert is “Dr. Zhivago”. Deze Brits-Italiaanse film uit 1965 met Omar Sharif in de hoofdrol vertelt het verhaal van de revolutie en is gebaseerd op een boek van Boris Pasternak. Om die reden kon er dus niet in de Sovjet-Unie gefilmd worden. De film is daarom gedraaid in Spanje en Finland. De film bestaat uit twee delen, dus als je geen zin hebt om de ruim 3,5 uur in een keer te bekijken dan kun je het ook twee keer bekijken. Deel een gaat over de jonge Yuri Andreyevich Zhivago die de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog moet meemaken en daarna betrokken raakt bij de Russische revoluties van 1917.

Deel twee gaat over het lot van Zhivago die door de communistische revolutie aan lager wal geraakt. Echt vrolijk is de film niet, hoewel het de Duitse zender ZDF in de jaren ’80 nog lukte deze film als passend amusement voor de Kerst te slijten. Toch is deze film niet geschikt voor jongere kijkers. Ik vind de film goed en Oscarwaardig, maar hij is ook droefgeestig en lang. De film is daarom niet zo geschikt voor de Kerstvakantie.

 

QI & Top Gear

Maar genoeg nu over films die de Russische revolutie behandelen. QI is weer terug op de buis! Toegegeven, ik was bang dat de chemie zou verdwijnen nadat Sandi Toksvik het programma in 2016 van Stephen Fry overnam. Er was namelijk een mooie chemie tussen Stephen Fry en het vaste panellid Alan Davies. Mijn vrees was gelukkig ongegrond.

De weerstand die sommigen tegen Toksvik hadden en hebben begrijp ik niet zo goed. Het programma is nu net zo grappig en leerzaam als in de tijd van Fry. Het ontbreken van denigrerende grappen over religie is bovendien een verbetering. Prima dat Fry als atheïst door het leven gaat. Maar anderen zijn dat niet. Door religie dan “bollocks all” te noemen beledig je kijkers.

Wel moet de BBC er voor waken dat het programma niet té politiek-correct wordt. Nodig komieken uit die grappig zijn. Niet omdat ze vrouw zijn, een andere geaardheid hebben of tot een minderheid behoren. Zo heeft “Top Gear” na het vertrek van Clarkson, Hammond en May ook een vrouwelijke presentatrice. Sabine Schmitz, die Jeremy Clarkson zoveel angst aan joeg dat hij niet bij haar in een auto wilde stappen, is desalniettemin goed op haar taak voorbereid. Ze was ooit een autocoureur. Daarnaast heeft ze ook TV-ervaring, want tussen 2004 en 2009 presenteerde op het Duitse DMAX het programma D-Motor. Ik vrees echter dat Schmitz om politiek-correcte redenen gekozen is en dat is jammer. De BBC wordt daarom voor mij steeds minder aantrekkelijk. Too bad…