Israël bestaat dit jaar zeventig jaar. Maar dit is geen aanleiding voor een feestje. 

 

De staat Israël werd in 1948 opgericht nadat de Britten het mandaatgebied Palestina verlieten. De Israëliërs wisten in 1948, 1967 en in 1973 hun Arabische buurlanden te verslaan, wat in West-Europa en de Verenigde Staten tot vurige Israëlliefde leidde. Het feit dat er in Europa ten tijde van de Tweede Wereldoorlog zo’n zes miljoen joden waren vermoord speelde ook mee. Het Westen voelde zich schuldig tegenover het joodse volk en probeerde dit met Israëlliefde te compenseren.

 

Rechts-links

Een open zenuw

© Boom uitgevers Amsterdam

Historicus Peter Malcontent schreef over de 70-jarige relatie tussen Israël en Nederland een boek, Een open zenuw, dat afgelopen week in Utrecht werd gepresenteerd. De belangrijkste conclusie van deze studie: dankzij een rechtse politieke meerderheid voert Nederland een sterke pro-Israëlpolitiek, hoewel de publieke opinie minder positief over Israël is dan vroeger.

Vanaf de jaren zeventig staat pro-Israël gelijk aan rechts. Alles wat rechts van D66 staat is pro-Israël. Het CDA (minus Dries van Agt) en de VVD natuurlijk, maar vooral de kleine christelijke partijen en de populisten. Orthodoxe protestanten (minus de vrijgemaakt-gereformeerden) geloven dat de stichting van de staat Israël in 1948 de hand van God in de geschiedenis is. Ook zouden Bijbelse profetieën over de terugkeer van het joodse volk worden vervuld. Populisten op hun beurt beschouwen Israël als een vooruitgeschoven post tegen de islam. De strijd voor Israël is de strijd tegen de islam. VVD en CDA zijn wat minder gepassioneerd pro-Israël. Ze zien Israël als de enige democratie in het Midden-Oosten en wijzen erop dat Hamas geen vrede wil. Overigens vinden VVD en CDA wel dat er een einde moet komen aan het Israëlische nederzettingenbeleid, maar veel werk maken ze hier niet van.

Links is anti-Israël. Aanvankelijk was links dat niet. Vooral in de PvdA waren sterke pro-Israëlische gevoelens, omdat men verwantschap voelde met de joodse Arbeiderspartij en zich bewust was van het leed wat de Nederlandse joden in de Tweede Wereldoorlog was aangedaan. Het pro-Palestijnse geluid begon met het Nederlands Palestina Komitee, in 1969 opgericht door onder andere Piet Nak van de Februaristaking van 1941. Dit Komitee kreeg de steun van de voorlopers van GroenLinks, maar was aanvankelijk heel marginaal. Tegenwoordig is dit geluid echter een stuk populairder onder links. Er zijn nu meerdere organisaties die zich inzetten voor de belangen van de Palestijnen, zoals The Rights Forum van oud-premier Dries van Agt en de BDS-beweging die naar analogie van de boycot van Zuid-Afrika ten tijde van de apartheid Israël economisch wil boycotten. Niettemin voeren de Nederlandse kabinetten nog steeds een pro-Israëlbeleid. Het nederzettingenbeleid wordt veroordeeld, maar meer als een verplicht nummertje dan dat Nederland er echt werk van maakt.

 

CIJO en CJO versus The Rights Forum

Israëliërs sloegen elkaar begin dit jaar figuurlijk de hersenen in over de vraag hoe de stichting van de staat herdacht zou moeten worden, viel er in De Groene Amsterdammer van afgelopen week te lezen. Maar ook in Nederland wordt er geen feest gevierd. De CIDI-jongeren (CIJO) en het Centraal Joods Overleg (CJO) deden aangifte tegen The Rights Forum, omdat op de Facebookpagina van de pro-Palestijnse organisatie antisemitische uitlatingen zouden zijn gedaan. Van latere uitlatingen zijn screenshots gemaakt. Inmiddels heeft The Rights Forum enkele reacties ook verwijderd.

De Evangelische Omroep sprong boven op dit incident maar paste geen wederhoor toe, tot ergernis van The Rights Forum. De organisatie liet vandaag in de nieuwsbrief weten antisemitisme ondubbelzinnig te veroordelen en een klacht bij de Raad van Journalistiek te overwegen.

De beschuldiging van antisemitisme is een ernstige, die wij niet licht nemen en verre van ons werpen. We modereren onze Facebookpagina’s actief. Als we op onze sociale media accounts antisemitische uitingen signaleren halen we dit wel degelijk weg en blokkeren de afzender. Dat gezegd hebbende kunnen we niet 24/7 continu alles monitoren. De interactiviteit en betrokkenheid bij onze Facebook pagina is groot.

Jalta heeft de auteurs van de omstreden Facebookberichten benaderd. Twee auteurs reageerden. Zij zijn allebei niet actief voor The Rights Forum. Hierover schrijven we in een volgend artikel.

 

 

Uitgelichte afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons