Marcus Tullius Cicero was de beroemdste Romeinse redenaar aller tijden. Op 7 december 43 voor Christus werd hij in opdracht van Marcus Antonius vermoord.

 

Rechtgeaarde republikein

Cicero op 60-jarige leeftijd

Cicero kwam uit een rijke Romeinse familie die echter van politieke macht verstoken was. Cicero wilde graag politicus worden, maar had zijn familieachtergrond tegen. Omdat hij als advocaat echter de titels mocht overnemen van iedereen die hij met succes voor het gerecht had laten veroordelen kon Cicero praetor worden, een van de hoogste publieke functies in de Romeinse Republiek, na die van censor en consul.

Cicero leefde in de nadagen van de Romeinse Republiek. Maar hij geloofde in de republikeinse regeringsvorm. Toen Cicero consul werd wist hij een coup tegen de republiek te voorkomen. De samenzwering van Catilina mislukte, de medestanders van Catilina werden op bevel van Cicero geëxecuteerd en de intrigant zelf moest vluchten voor zijn leven. De redevoeringen van Cicero tegen Catilina zijn wereldberoemd, net als de negentiende-eeuwse muurschildering van de Italiaanse kunstenaar Cesare Maccari hierover.

Cicero wilde als rechtgeaarde republikein niet meedoen aan het bondgenootschap tussen Caesar, Pompeius en Crassus, die de macht in Rome onderling hadden verdeeld en de senaat opzij wilden zetten. Toen Caesar en Pompeius na de dood van Crassus vijanden werden steunde Cicero Pompeius, maar zorgde er tegelijkertijd voor dat hij Caesar niet tegen zich in het harnas joeg. Ondertussen hield Cicero zich ook met niet-politieke zaken bezig, namelijk het schrijven van boeken.

 

De moord

Ofschoon Cicero niet betrokken was bij de moord op Caesar werd de beroemde redenaar een vijand van het nieuwe driemanschap, het bondgenootschap tussen Octavianus, Marcus Antonius en Lepidus. Toen de drie een proscriptielijst opstelden – een dodenlijst waarop vijanden stonden die zonder vorm van proces geëxecuteerd mochten worden – zette Marcus Antonius ook Cicero hierop. Cicero vluchtte in zijn draagstoel, maar werd ingehaald door de soldaten van Marcus Antonius. Toen hij zijn hoofd uit de draagkoets stak werd zijn keel doorgesneden.

Nadat hij was vermoord hakten zijn moordenaars zijn hoofd en zijn handen af, die naar Marcus Antonius werden gestuurd. Cicero’s hoofd en handen werden aan het sprekerspodium van de Forum Romanum gespijkerd. Het was een onverdiend einde van een verdienstelijk politicus.

 

Afbeeldingen: Wikimedia / Wikipedia Commons