In de avond van 14 november 1940 verwoestten 515 Duitse bommenwerpers de Britse stad Coventry. De aanval kostte 568 mensen het leven. Het bombardement leverde een nieuw Duits woord op: coventrieren.

 

De Slag om Engeland was in november 1940 feitelijk verloren door de Duitsers, maar ze bleven doorgaan met bombardementen. Niet Britse vliegvelden maar Britse steden waren het doelwit. Vanaf oktober werden alleen nog maar nachtvluchten uitgevoerd, waar de Britten aanvankelijk geen goed militair antwoord op wisten.

Deze luchtaanvallen in de nacht waren dankzij een nieuw navigatiemiddel mogelijk geworden. De Luftwaffe stuurde smalle bundels radiogolven vanaf verschillende punten op het vasteland naar Groot-Brittannië. Ze sneden elkaar boven het doel dat gebombardeerd moest worden. De bommenwerpers van de Luftwaffe volgden de bundels tot het snijpunt en wierpen daar hun bommen af. Deze nieuwe techniek noemde men de X-Gerät.

Behalve Londen wilde de Luftwaffe ook Birmingham en Conventry bombardeerden. Coventry was in september en oktober al vaker gebombardeerd door de Luftwaffe, maar op 14 november vloog er een enorme luchtvloot naar de stad om er verwoestingen aan te richten. Doel waren de fabrieken in de stad, maar die lagen in Coventry in centrum zodat een bombardement veel burgerslachtoffers zou gaan kosten.

In het boek The Ultra Secret stelt F. W. Winterbotham dat prime minister Winston Churchill op de hoogte was van het voornemen van de Luftwaffe om Coventry te bombarderen. In het inlichtingencentrum Bletchley Park zouden de Britten een Enigma-bericht hebben waaruit bleek dat Coventry het doel was. Churchill zou geen actie willen ondernemen, omdat hij niet aan de Duitsers wilde laten weten dat de code was gekraakt. Historicus David Hunt bestrijdt dit echter. Hij schrijft dat er wel een vermoeden van een Duits bombardement was, maar dat men niet wist waar de Duitsers nu zouden aanvallen.

Ofschoon het bombardement op Coventry veel doden tot gevolg had viel de Duitse actie in het niet bij de terreurbombardementen op Duitse steden, later in de oorlog. Het bombardement op Hamburg van 24 juli 1943 door Britse bommenwerpers kostte zo’n 42.000 mensen het leven; het Brits-Amerikaanse bombardement op Dresden van 13 en 14 februari 1945 eiste tussen de 35.000 en 100.000 slachtoffers.

 

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons