Op 29 mei 1453 viel Constantinopel, de hoofdstad van het eens zo machtige Oost-Romeinse Rijk. De Ottomaanse sultan Mehmet II legde het fundament voor een islamitisch wereldrijk.

 

Onneembare muren

File:Walls of Constantinople.JPG

In 324 na Christus besloot keizer Constantijn een nieuwe hoofdstad voor het Romeinse Rijk te stichten. Hij besloot om Byzantium, een Griekse stad aan de Bosporus, te vergroten.  Deze stad lag zeer strategisch, op de grens van Europa en Azië, en de keizer kon veel sneller met zijn legers naar de Donau of de Eufraat trekken om zijn rijk te verdedigen tegen binnenvallende barbaren of Perzen. Zes jaren werd er aan de nieuwe hoofdstad gebouwd, op 11 mei 330 was het werk klaar. Na zijn dood werd Nova Roma Κωνσταντινούπολις (Konstantinoupolis) genoemd, de stad van Constantijn.

Het Romeinse Rijk werd verdeeld in twee helften. Het West-Romeinse Rijk, dat ten onder ging in de strijd tegen de barbaren, en het Oost-Romeinse of Byzantijnse Rijk, dat het meer dan 1000 jaar zou volhouden. Dat had Byzantijnse Rijk het zo lang wist te overleven kwam door de stadsmuren van keizer Theodosius II, die haast onneembaar waren.

 

De val van de stad

File:Fall-of-constantinople-22.jpg

Het Byzantijnse Rijk was tegen het einde van de middeleeuwen een schim van wat het ooit was geweest. De grootste bedreiging voor de Byzantijnen waren de Ottomanen, die in 1299 in Klein-Azië een staatje hadden gesticht. Het Ottomaanse Rijk werd in de loop van veertiende en vijftiende eeuw de belangrijkste macht in Klein-Azië en op de Balkan. Sultan Mehmet II, die in 1451 de troon had bestegen, was vastbesloten om Constantinopel te veroveren. De Byzantijnse hoofdstad moest de hoofdstad van zijn nieuwe rijk worden.

De Byzantijnen hoopten dat de christelijke naties in West-Europa Constantinopel te hulp zouden schieten, maar niemand wilde helpen. Alleen de kapitein Giovanni Giustiniani uit Genua was bereid om keizer Constantijn XI Palaiologos te assisteren. Hij had echter maar 700 soldaten tot zijn beschikking. Het Ottomaanse leger beschikte over tussen de 70.000 en 200.000 troepen.

Behalve een enorme overmacht beschikten de Ottomanen ook over kanonnen. De muren van Theodosius, die 1000 jaar lang de Perzen, Arabieren, Bulgaren en Russen op afstand hadden gehouden, waren hier niet tegen bestand. Op 29 mei wisten de Ottomanen door de muren heen te breken. Giovanni Giustiniani raakte dodelijk gewond en moest het strijdperk verlaten. Dit was een enorme klap voor het Byzantijnse moreel. Volgens het verhaal voerde Constantijn, toen hij zag dat alles verloren was, zijn soldaten aan voor een laatste charge. Hij wierp zijn purperen mantel af en stormde met zijn soldaten op de vijand af. Het lijk van Constantijn XI is echter nooit gevonden. Volgens Griekse legenden is de laatste keizer daarom ook niet echt dood, maar is hij op het laatste moment gered door een engel, die Constantijn XI omtoverde in een standbeeld en hem onder de stad verborg. Daar zal de keizer ooit gewekt worden, om in de toekomst Istanbul weer in Constantinopel te veranderen…

 

Afbeeldingen: Wikimedia / Wikipedia Commons