Na 47 jaar werd Elzas-Lotharingen weer Frans.

 

Na de Frans-Duitse Oorlog van 1870-1871 annexeerde het kersverse Duitse Keizerrijk Elzas-Lotharingen. Deze annexatie zette kwaad bloed en het Franse buitenlandse beleid was er sindsdien op gericht om de verloren provincies terug te winnen. Het terugwinnen van  Elzas-Lotharingen was ook een van de belangrijkste oorlogsdoelen van Frankrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Begin november 1918 brak in het Duitse Rijk de revolutie uit. Na het vluchten van keizer Wilhelm naar Nederland op 9 november zat Elzas-Lotharingen zonder lokaal staatshoofd (als geannexeerd gebied stond het direct onder de keizer) en besloot men om zich onafhankelijk te verklaren. De Duitse kanselier Max von Baden had in oktober 1918 de geallieerden ook al voorgesteld om van Elzas-Lotharingen een onafhankelijke staat te maken. Hij wilde hiermee voorkomen dat Frankrijk tot annexatie zou overgaan. Duitse communisten vormden sovjet-raden, maar gingen er niet toe over om een radenrepubliek uit te roepen, wat ze wel in Beieren zouden doen.

Het onafhankelijke Elzas-Lotharingen bestond amper tien dagen. De Fransen bezetten op 17 november Mülhausen, Colmar en Metz. Op 22 november trokken Franse troepen Straatsburg binnen, waarmee ze een einde maakten aan het experiment. Tijdens de Vrede van Versailles van 1919 werd Elzas-Lotharingen officieel weer Frans.

 

Afbeeldingen: Wikipedia / Wikimedia Commons