Toen het Poolse leger op 21 november 1918 het Oekraïense Lviv veroverde, door de Polen Lwow genoemd, richtten de soldaten een bloedbad aan onder de Joodse en Oekraïense burgers van de stad.

 

Toen Oostenrijk-Hongarije uiteenviel werd in Galicië de West-Oekraïense Republiek uitgeroepen. 60% van de inwoners was Oekraïens, 25% Pools en 12% Joods. Oekraïners vormden in de steden echter de minderheid. Lviv, de hoofdstad van de nieuwe staat, was in de zeventiende en achttiende eeuw een belangrijke Poolse stad geweest en heette Lwow. Het ook eind 1918 gevormde Polen wilde Lviv inlijven.

De Polen in Lviv kwamen in opstand tegen de Oekraïners. Hun leger bestond voor een deel uit deserteurs en criminele elementen. Toen de gevechten begonnen hadden de Joden in de stad zich neutraal verklaard. Omdat de criminelen in het Poolse leger zich aan diefstal schuldig maakten werd er door de Joodse zelfverdedigingsmilitie op hen geschoten, waardoor veel Polen dachten dat de Joden stiekem partij voor de Oekraïners hadden gekozen. Ook waren er broodje-aap-verhalen in de omloop, onder andere dat de Joden de Poolse soldaten met bijlen hadden aangevallen.

In de nacht van 21 op 22 november 1918 wist een Pools leger vanuit Polen de belegering van Lviv door Oekraïners te doorbreken. De Oekraïners trokken zich terug, de Joodse militie werd ontwapend en Poolse soldaten besloten de Oekraïense en Joodse wijken van de stad te plunderen. Huizen werden systematisch bij langs gegaan en veel bewoners weden zonder pardon doodgeschoten. Gevangen genomen Joden waren slachtoffer van wrede spelletjes. Zo moesten ze over tafels heen springen en dansjes doen voor Poolse voorbijgangers. Een Poolse soldaat wilde van een oudere Joodse man zijn pijpenkrullen afknippen, maar toen de man protesteerde werd hij zonder pardon doodgeschoten.

Het was niet de eerste pogrom in Lviv en ook niet de laatste. In september 1914 vermoordden Russische kozakken veel Joden, waarvoor uiteraard niemand gestraft werd. Tussen 30 juni en 2 juli 1941 vond er opnieuw een pogrom tegen de Joden plaats, die door de banderisten (aanhangers van Oekraïense extreemrechtse nationalist en nazi-collaborateur Stepan Bandera.

Polen won de oorlog tegen West-Oekraïne en wist daarna ook de oorlog tegen Rusland te winnen. Lviv bleef tot 1939 Pools, onder de naam Lwow.

de misdaden van de Polen tegen de Joden (en Oekraïners) zijn onderzocht door Henry Morgenthau Senior, tijdens de Eerste Wereldoorlog ambassadeur van de Verenigde Staten in Constantinopel, in het Morgenthau-rapport. Het aantal doden werd hierin, volgens critici, nogal laag ingeschat.

Uitgelichte afbeelding: Wikipedia / Wikimedia Commons