Vandaag in het verleden: op 20 november 1945 begonnen de processen van Neurenberg. Een groot aantal nazi-kopstukken werd hierbij terechtgesteld. Bij veel van hen kwam het tot een doodsvonnis.

De processen werden georganiseerd en geleid door de zogenoemde ”grote 4”: de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de Sovjet-Unie. Het was een massaal en groot opgezet proces dat meerdere maanden in beslag nam. Bekende namen die tijdens de processen werden veroordeeld waren onder andere Hermann Göring, Arthur Seyss-Inquart en Julius Streicher. Zij kregen allemaal de doodstraf opgelegd. Mensen als Karl Dönitz en Albert Speer kwamen er vanaf met een lange gevangenisstraf. Hitler en Goebbels stonden helaas niet terecht aangezien zij zelfmoord hadden gepleegd. Datzelfde gold voor SS-leider Himmler.

De aanklachten tegen de gedaagden liepen sterk uiteen, maar alle veroordeelden hadden op enigerlei wijze bijgedragen aan de oorlogsmisdaden van Duitsland gedurende de Tweede Wereldoorlog. Waaronder natuurlijk de holocaust. Dat ook Streicher de doodstraf kreeg is door de jaren heen weleens onderwerp van debat geweest. Hij was nazi-propagandist en Jodenhater, maar had niet in directe zin bijgedragen aan de holocaust. Zijn hatelijke retoriek jegens de Joodse bevolking maakte hem echter wel medeplichtig. Tot aan zijn laatste minuut volhardde Streicher in zijn blinde haat. Zijn misdaden beperkten zich tot woorden, maar de rechters besloten dat ook dit gif voor altijd onschadelijk gemaakt moest worden.

Kritiek op de processen was er ook. De uitkomst zou volgens sommigen al vast hebben gestaan en ook zouden de fouten van de geallieerden worden genegeerd. Toch zal geen enkel redelijk mensen wakker liggen van de straffen die de nazi-kopstukken massaal opgelegd kregen.

De executies zouden uiteindelijk worden uitgevoerd in het najaar van 1946. Göring had echter de nacht ervoor reeds zelfmoord gepleegd. De rest van de veroordeelden werd ter dood gebracht met een galg. Er wordt wel beweerd dat een aantal van hen nog meerdere minuten zou hebben gesparteld voordat zij de geest gaven. Voor de nabestaanden van hun miljoenen slachtoffers is dat wellicht een schrale troost.

 

Afbeelding: Wikimedia Commons