Wie hard werkt, krijgt de roe. Neem het model ‘Air France KLM’ en je ziet in een notendop het probleem van Europa. Wie hard werkt moet betalen voor wie stagneert, zich beroepend op verworven rechten. Het economisch herstel in het Verenigd Konink-rijk was het afgelopen jaar spectaculair met ruim 3% en Nederland deed het veel beter dan geraamd. Beide landen moeten nu afrekenen bij de kassa in Brussel, uit ‘solidariteit’ met anderen. Zo ongeveer wat KLM doet voor het stakingszieke Air France.

Het was tekenend dat het bericht van Eurostat, de EU-instelling in Luxemburg voor statistieken, regeringsleiders trof als een bom. Premier Rutte werd verrast, net als zijn Britse collega David Cameron. Maar ook Manuel Barroso, tot 1 november voorzitter van de Europese Commissie, werd met stomheid geslagen. Voor de bureaucraten van Eurostat was de berekende naheffing gewoon een ‘statistiek detail’. Voor Rutte en vooral Cameron was het een tijdbom op hun bagagedrager.

Naheffing is een tijdbom op de bagagedrager van Rutte en Cameron

Frankrijk grootste EUgeld-ontvanger

De Britten mogen 2,1 miljard bijbetalen en Nederland 642 miljoen. Grootste ontvanger is Frankrijk met ruim iets meer dan 1 miljard. Het feest in Parijs kan dan onverdroten doorgaan. Duitsland, de stilgevallen dieselmotor, ontvangt 779 miljoen en verder profiteren Denemarken, Polen, Oostenrijk, Finland, België, Spanje en Zweden. De bijbetalende landen Verenigd Koninkrijk, Nederland en Italië zijn dus zwaar in de minderheid. Zoals KLM een minderheid is tegenover Air France. KLM maakt (nog) winst maar bij Air France moet men het woord ‘winst’ opzoeken in het historisch ar-chief.

Dit is de perverse prikkel van de transfereconomie die uiteindelijk het economisch model KLM Air France opblaast, net als het politiek model Europese Unie. Wie hard werkt, hervormt, begrotingstekorten snoeit, innoveert en onderneemt moet bijbetalen voor landen die dat steeds minder doen. Frankrijk verlaagde zijn pensioengerechtigde leeftijd van 62 naar 60 jaar; Nederland verhoogde die van 65 naar 67 jaar. Fransen voelen niet voor sociale hervormingen. Duitsland boert intussen ook achteruit wegens het verlanglijstje van de sociaaldemocratische SPD.

Barosso en Juncker: vervreemde wezens

Barroso en Juncker

Barroso en Juncker

De Britse en Nederlandse economie groeiden harder dan verwacht; de Franse en Duitse minder. Dat is kennelijk een nadeel. Rutte en Cameron krijgen de wacht aangezegd van Barroso en diens opvolger, de Luxemburgse landjonker Jean-Claude Juncker. Zij zouden willen ‘rommelen’ met de cijfers zoals Griekenland. Lariekoek. Griekenland rommelde met de begrotingscijfers, terwijl Brussel niets in de gaten had. Britten en Nederlanders presteerden beter dan verwacht, maar dat had Brussel ook niet in de gaten. Wat hebben topbureaucraten als Barroso en Juncker wel in de gaten? Zij zijn vervreemde wezens geworden.

Wat is het gevolg van een transfereconomie? Kijk gewoon naar het Verenigd Koninkrijk. De Britten zijn woedend en terecht. Cameron verlaagde een begrotingstekort van 12% dat hij erfde van zijn socialistische voorganger Gordon Brown. De nieuwe regering voerde een ondernemingsvriendelijk beleid, stimuleerde innovatie en zette de Britse economie weer op de kaart. Die economie heeft de komende jaren de sterkste groeikansen en kan mogelijk over tien jaar Duitsland inhalen. De EU komt nu met de naheffing die beter een sanctieheffing wordt genoemd.

Brussel jaagt Britten uit EU

David Cameron

David Cameron

Met Barroso en Juncker aan het stuur in Brussel, hoeft de leider van de Britse Onafhankelijkheidspartij Nigel Farage niets meer te doen. De ‘gebraden kippen’ vliegen door de ramen binnen. Nigel neemt nog een biertje en zet zijn vette lach in. Op deze manier jaagt Brussel de Britten uit de EU zodat het Europees continent ongestoord verder kan verpauperen. Gelijkheid in armoede, is misschien het beste credo. De Britse bevolking legt natuurlijk niet 2,1 miljard euro op tafel om de Franse Droom (veel vakantie, een korte werkweek en vroeg met pensioen) te betalen. De druk op een ‘in of uit referendum’ neemt toe en ‘out’ is het gevolg. Cameron moet dus als een nieuwe Thatcher vechten tegen die naheffing.

Nederland is natuurlijk een tikkeltje slapper en is, als economisch aanhangsel van Duitsland, te klein om uit de EU te stappen. We gaan het dus ‘bestuderen’. Het politieke effect is niet veel anders dan in het Verenigd Koninkrijk; Wilders hoeft ook niets te doen, ook hij ziet ‘gebraden kippen’ binnenvliegen. Premier Rutte moet zich dus achter Cameron opstellen want die kan niet capituleren, op straffe van zelfvernietiging volgend voorjaar bij de Britse parlementsverkiezingen. Nederland alleen wordt afgeperst en houdt niet stand. Maar Britten zijn wel enige continentale afpersing gewend, zie Napoleon en Hitler, en houden langer stand.

Wilders en Farage zien gebraden kippen binnenvliegen

Transferunie slaat kloof

In beide landen revolteren echter publieke opinies tegen het gevoel dat hard werken en tijdig hervormen worden bestraft. De transferunie, met haar beroep op ‘solidariteit’, slaat in werkelijkheid een diepe kloof en zet een negatieve spiraal in gang. Zie ‘KLM Air France’ en U ziet tegelijk het patroon in de Europese Unie.