Trigger warning! Deze column bevat een kwantitatieve analyse. Indien u niets met cijfers heeft en rekenen moeilijk vindt kunnen de gebruikte voorbeelden als kwetsend worden ervaren en trekt u zich beter terug in een ‘safe space’ naar keuze.

Afgelopen donderdag verlaagde Mario Draghi wederom de rente. De depositorente die de ECB vergoedt aan commerciële banken is verder omlaag gegaan. Maar al anderhalf jaar kunnen we niet meer van ‘vergoeden’ spreken want sinds juni 2014 moeten banken betalen om bij de ECB tegoeden te stallen. De depositorente werd toen vastgesteld op -0,1%. Daarna ging die nog verder omlaag naar -0,2% en nu kregen we te horen dat het verder gaat naar -0,3%. In het kielzog hiervan zullen ook de rentes die banken op spaarrekeningen vergoeden omlaag gaan en mogelijkerwijs ook negatief worden. Dan gaan ook burgers betalen voor het aanhouden van girale tegoeden. En daarover mag u dan ook nog eens vermogensrendementsbelasting betalen. Volstrekte idiotie natuurlijk. Het is echt de hoogste tijd dat die belasting herzien wordt maar dit geheel terzijde.

De ECB hoopt ondertussen dat u hierdoor minder gaat sparen en meer gaat uitgeven waardoor de groei van de economie wordt aangejaagd. Het is twijfelachtig of dit ook gaat gebeuren blijkt onder andere uit een onderzoek http://www.ing.com/Newsroom/All-news/Negative-interest-rates-to-make-savers-hoard-.htm van de ING. Een deel van de respondenten gaf aan inderdaad minder te gaan sparen door de lage rente. Maar er was een ongeveer even grote groep die zei juist meer te gaan sparen. Dat mag vreemd lijken want met die lage(re) is sparen minder aantrekkelijk. Maar de verklaring is eenvoudig. Als je over een paar jaar over een bepaald bedrag wilt beschikken en de rente gaat omlaag dan moet je wel meer gaan sparen om dat doel nog te halen. En zo schiet de ECB zichzelf in de voet. Ook het (verplichte) sparen voor je pensioen kan toenemen omdat pensioenfondsen de premies moeten verhogen.

Mensen die door die lage rente overwegen om toch maar met beleggen te beginnen vragen me wel eens of dat dit verstandig is. Daarover doe ik doorgaans weinig concrete uitspraken. Net als echte ‘adviseurs’ reutel ik wat over het belang van spreiding en het geld voor langere tijd kunnen missen en dat rendementen uit het verleden, gemiddeld inderdaad hoger dan die op sparen, uiteraard geen garantie voor de toekomst geven. Maar over hoe je die historische rendementen kunt bereken, daar kan ik gelukkig wat exacter over zijn.

Happy Meal

Hoewel het marktaandeel van de Amerikaanse hamburgerketen McDonald’s inmiddels onder druk staat en ik hun burgers niet bepaald de lekkerste van de wereld vind heb ik de afgelopen jaren veel plezier beleeft aan het aandeel. Het rendement voor een aandeelhouder bestaat uit twee componenten, het dividend en de koersstijging. McDonald’s liet de afgelopen jaren de volgende cijfers zien:

Koers einde Jaar ($) Dividend ($)
2009 62,44
2010 76,76 2,26
2011 100,33 2,53
2012 88,21 2,87
2013 97,03 3,12
2014 93,70 3,28
2015 (3 december) 113,55 3,44

Welk jaarrendement heeft een belegger in McDonald’s aandelen nu behaald? Om daar wat over te kunnen zeggen moeten we iets aannemen over wanneer aandelen worden gekocht en wat we doen met de dividenden. Laten we aannemen dat we eind 2009 voor $10,000 aandelen kopen. Verder zullen we het ontvangen dividend besteden aan het kopen van additionele aandelen McDonald’s tegen de koers van het einde van het jaar. Gegeven de koers van $62,44 kopen we eind 2009 160,15 stukken. Over deze stukken ontvangen we in 2010 een dividend van 160,15 * $2,26 = $361,94. Bij een koers van $76,76 kopen we hiervoor 4,72 extra stukken en komen totaal op 164,87 aandelen. Als we zo doorgaan tot eind 2015 dan eindigen we met iets meer dan 192 aandelen. Bij een koers van $113,55 is de totale waarde $21.812. Een oorspronkelijke investering van $10.000 in zes jaar tijd laten uitgroeien tot $21.812 betekent een jaarrendement van 13,88% (10.000*1,13886 = 21.812). Kijk, dat is nog eens een Happy Meal.

Middelen

Eén keer een (flink) bedrag inleggen en daarna vele jaren niets is natuurlijk niet hoe de meeste mensen sparen of vermogen opbouwen. Normaal gesproken zal er met enige regelmaat ingelegd worden. Bij het zogenaamd middelen kopen we op vaste momenten voor een vast bedrag aandelen. We gaan nu uit van een jaarlijks inleg van $10.000, de eerste keer eind 2009 en de laatste keer eind 2015. Verder nemen we aan dat dividenden worden herbelegd zoals eerder beschreven. Deze belegger zal eind 2015 beschikken over 889,85 aandelen met een waarde van $101.042. Dit eindbedrag bereiken na zeven jaarlijkse stortingen van $10.000 betekent een jaarrendement van iets meer dan 12% (10.000 * (1,12057 – 1)/0.1205 ≈ 101.042).

Disclaimer

Voor de fijnslijpers onder ons nog een paar opmerkingen. Het moge duidelijk zijn dat door wisselkoersschommelingen de rendementen in euro’s anders kunnen uitvallen. En uiteraard besef ik dat 2015 nog niet helemaal voorbij is. Voor het echte rendement over de afgelopen zes jaar moeten we dus nog even de slotkoers van 31 december afwachten. Verder heb ik in de analyse geen rekening gehouden met het feit dat McDonald’s het dividend per kwartaal betaalt (in 2015 bijvoorbeeld drie keer $0,85 en één keer $0,89). De ware cijferfetisjist zal dan aannemen dat op moment van iedere dividendbetaling aandelen worden gekocht tegen de koers van dat moment met een ander eindresultaat als gevolg. Ik hoop dat ik u heb geïnspireerd dit verder zelf uit te zoeken.