Ophef in het Duitse Essen. De plaatselijke voedselbank weigert nog langer asielzoekers van voedsel te voorzien. Dat klinkt heel racistisch, maar dat is het niet. Net zoals in Nederland is de verzorging van asielzoekers in Duitsland een taak van de federale overheid. De federale overheid wil echter geen geld uitgeven aan die verzorging, dus moeten de gemeenten er aan geloven. Die doen heel veel goeds. Asielzoekers in Duitsland worden goed verzorgd, vaak hebben ze het beter dan werklozen, arme bejaarden en arbeidsongeschikten. Dat zijn vaak de mensen die afhankelijk zijn van de voedselbank.

Daar zit nu net het probleem. De asielzoekers gebruiken hun zakgeld vaak om het op te sturen naar familie, dus moeten de extra’s zo goedkoop mogelijk. Dan komt zo’n voedselbank verdomd goed van pas. De voedselbank in Essen doet daar niet meer aan mee en biedt alleen nog maar hulp aan hulpbehoevende Duitsers. Dat besluit deed een storm van protest opwaaien. Uiteraard waren de SPD en de Groenen boos, maar ook het CDU liet zich zeer negatief over de actie van de voedselbank in Essen uit. Er zijn ook partijen die het met de voedselbank eens zijn. De AfD uiteraard maar ook… De Linkspartei. Fractievoorzitter Sahra Wagenknegt maakte het zeer duidelijk. De voedselbank is er voor mensen die hun boodschappen niet kunnen betalen. Niet om een goedkoop alternatief voor de supermarkt te zijn.

Uiteraard ging de Duitse media los op Wagenknegt. Ze zou zich beter bij de AfD kunnen aansluiten, want ze zou een cultuur van jaloezie creëren. De Huffington Post beschuldigde Wagenknegt van xenofobie. Ze zou vreemdelinghaat proberen aan te wakkeren.

Maar het ligt genuanceerder. Wagenknegt vindt het kwalijk dat er überhaupt voedselbanken bestaan. Het sociale stelsel in Duitsland is onder Schröder en Merkel uitgekleed. Huurtoeslag bestaat niet en de bijstand bestaat vaak uit een magere € 300.-. Mensen die laag opgeleid zijn of door pech in het leven het met een mini-job moeten doen moeten het met € 400.- doen. Geen wonder dat veel Duitsers afhankelijk zijn van de voedselbank. Maar zowel de Duitse media als de Duitse politiek zijn maar matig geïnteresseerd in de arme Duitsers. In 2013 werd een rapport over armoede in Duitsland op last van de regering Merkel vervalst. Op de Linkspartei na werd niemand daar echt kwaad over in de Bondsdag.

Maar terug naar de voedselbanken. Het feit dat er voedselbanken nodig zijn geeft aan dat het sociale stelsel faalt. Dat is niet in Duitsland zo, maar dit is ook in Nederland het geval. Voedselbanken zijn nodig omdat de overheid niet genoeg investeert in armoedebestrijding (en ook bij elitepartijen Groenlinks en de landelijke D66 is dit geen prioriteit). Te veel mensen zitten daarom in de schulden.

In Enschede werkt de gemeente met wijkcoaches. Dat is een goede oplossing om armoede, huiselijk geweld en andere maatschappelijke problemen op te lossen. De sociale zekerheid moet twee doelen hebben. Een: Mensen een bescheiden levensstandaard mogelijk maken. Twee: Er voor zorgen dat mensen zo snel mogelijk weer op hun eigen benen komen te staan. Zijn er problemen thuis dan moeten die opgelost worden. Indien nodig moet de overheid daarbij helpen.

Maar goed, die voedselbanken zijn er en ze bewijzen het falen van de overheid. Desalniettemin worden asielzoekers zowel in Nederland als in Duitsland uitstekend verzorgd. Zij hebben de voedselbank niet nodig. Het kan niet zo zijn dat een asielzoeker liever zijn zakgeld aan leuke dingen uitgeeft of aan de familie thuis opstuurt en dan voor een habbekrats zijn rantsoen aanvult bij de voedselbank. Uiteraard snap ik dat dit standpunt niet populair is en natuurlijk moeten we asielzoekers goed behandelen. Maar we kunnen best wat leren van het pleidooi van Wagenknegt.

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons