De klimaattop in Parijs is voor vele vaderlandse media een aansporing om ons een dagelijkse portie klimaatellende uit alle delen van de wereld voor te schotelen. De nuchtere waarnemer krijgt hierbij toch stellig de indruk dat de hysterie het heeft gewonnen van de rede. Opvallend is dat kritische geluiden nagenoeg geheel ontbreken. Het zijn steeds weer dezelfde klimaatalarmisten die de grijsgedraaide plaat van hun onheilsprofetieën (die maar steeds niet willen uitkomen) mogen afdraaien voor radio en tv. Het lijkt erop alsof onze mainstream media – in goed Stalinistische traditie – met elkaar samenspannen om geen podium te geven aan afwijkende, meer optimistische opvattingen. Op deze manier blijft het publiek zéér eenzijdig voorgelicht en voortdurend op het verkeerde been gezet.

In Groot–Brittannië is dit anders. Dat geldt niet voor de BBC. Die stelt zich op als een gelovig vertolker, ja, evangelist van de klimaatorthodoxie. Maar kranten als de ‘Daily Mail’ en ‘The Telgraph’ hebben vaste wetenschapsjournalisten in dienst, die geen blad voor de mond nemen. Nog onlangs heeft Christopher Booker onder de titel, ‘Paris Climate Conference: 10 reasons why we shouldn’t worry about ‘man-made’ global warming’, in de Britse ‘Telegraph’ een handzaam en glashelder overzicht gegeven van wat er schort aan het ‘grote verhaal’ van de alarmisten. Zie hier.

En zelfs in Duitsland, waar de klimaathysterie diepere wortels heeft en steviger institutioneel is verankerd, was er een serieuze discussie over de klimaathype op de tv. Deze vond plaats tussen de voormalige Duitse minister van milieu, Jürgen Trittin (Groenen) en Fritz Vahrenholt, auteur van ‘Die kalte Sonne’ en die zowel actief was en is in de wetenschap, de politiek als in het bedrijfsleven. De titel van de uitzending was: ‘Phoenix Unter den Linden spezial: Der Klimawandel – Das verdrängte Risiko?’

Zie hier.

En ook in Frankrijk blijken klimaatsceptici enige aandacht te krijgen in de mainstream media, getuige ‘Le climato-scepticisme. A-t-on de bonnes raisons de douter de la responsabilité humaine dans le changement climatique ?’, op de zender Europe 1. Beluister hier.

Maar bij ons is het allemaal klimaatellende wat de klok slaat.

Door de jaren heen fungeerde klimaatverandering (aanvankelijk nog ‘opwarming van de aarde’ genoemd, echter toen die zo’n 18 jaar geleden stopte, omgedoopt tot klimaatverandering … maar onveranderd onze schuld) als zondebok voor allerlei misère die de mensheid overkwam. Een schier onuitputtelijke lijst daarvan is hier te vinden.

En ook vele politici gaan mee in deze hype, sterker nog: zij wakkeren de hysterie aan. Terwijl de barbaren aan de poorten van Europa rammelen, noemde een wereldleider als president Obama klimaatverandering de grootste bedreiging van de mensheid: ‘Wij zijn de eerste generatie die klimaatverandering aan den lijve voelt en de laatste die er iets aan kan doen.’ Wat een prachtige maar holle retoriek! – nu de collegebanken zich vullen met jonge studenten, die nog nooit iets van opwarming hebben meegemaakt.

Obama verwees daarbij naar allerlei recente weersextremen die daarvan de oorzaak zouden zijn. Maar weersextremen zijn van alle tijden. Normaal worden de rapporten van het VN–klimaatpanel (IPCC) door velen als de gouden standaard van de klimatologische wetenschap beschouwd – overigens ten onrechte, maar dat terzijde. Maar waar het om weersextremen gaat denken de politici het beter te weten. Het IPCC heeft een tussentijds rapport uitgebracht, het SREX-rapport.

Zij konden geen trends ontdekken, en al helemaal geen verband met CO2 (van welke oorsprong dan ook: natuurlijke of menselijke). Maar dat past natuurlijk niet in het straatje van de politici, die de bevolking in de greep van de angst willen houden.

De opvattingen van Obama zijn zorgwekkend – zeker waar het om een wereldleider gaat. Hij gelooft kennelijk de IPCC–hypothese dat de opwarming van de aarde (nauwkeuriger: de atmosfeer) voornamelijk door de mens is veroorzaakt. Maar deze hypothese is in strijd met de realiteit, zoals Christopher Booker, en met hem vele anderen, hebben aangetoond. In dat geval dient de hypothese te worden verworpen. Doet men dat niet, dan begeeft men zich op het terrein van de pseudo–wetenschap. Belemmert men daarenboven het werk van wetenschappers die alternatieve denkbeelden hebben, door laster, intimidatie, onthouding van onderzoeksgelden en excommunicatie, dan handelt men in strijd met de wetenschappelijke ethiek en wetenschappelijke methode, waar scepsis en een een vrije en eerlijke discussie over openstaande vragen onderdeel van uitmaakt. Dit is eveneens in strijd met de grondslagen van de Verlichting en voert ons terug naar het obscurantisme.

De Duitse minister van milieu, Barbara Hendricks, beweerde onlangs zelfs dat klimaatverandering verantwoordelijk was voor vluchtelingenstromen. De Britse kroonprins Charles en onze nationale klimaatmartelares, Marjan Minnesma, vielen haar daarin bij. Maar men moet toch wel een hele tijd geen kranten hebben gelezen om tot een dergelijke bizarre conclusie te komen.

En hoe is het met de klimaatberichtgeving van de NPO? Hopeloos! De NPO stelt zich op als de megafoon van de milieubeweging inzake klimaat.

De NPO heeft vele mooie en goede programma’s, waar ik graag naar kijk. Hulde dus! Maar waar het om klimaat gaat, schiet de NPO schromelijk tekort als neutrale en objectieve zender. Het is een en al misleidende klimaatpropaganda! Tegengeluiden worden angstvallig geweerd.

In een recente radiodiscussie tussen de hoofdredacteur van Elsevier, Arendo Joustra, en Henk Hagoort, voorzitter van de NPO, verklaarde Joustra:

De NPO loopt aan de leiband van de actiegroep Urgenda [Noot HL: zulks naar aanleiding van de dagelijkse aandacht die de NPO schonk aan de voettocht naar de klimaattop in Parijs van Marjan Minnesma, de voorvrouw van Urgenda]. Journalistiek is er om de zaken moeilijker te maken, niet makkelijker. Hagoort zegt dat het gaat om de bevordering van de bewustwording. Dat is een ander woord voor propaganda. Journalisten zijn er niet om propaganda te bedrijven. De NPO heeft vele neutrale journalistieke programma’s. Maar in dit geval lopen ze aan de leiband van een niet zo leuke actiegroep, die allerlei dingen roept over de temperatuur, waar geen vragen over worden gesteld. Daarmee levert de NPO zich eenzijdig over aan één actiegroep.

Hagoort ontkende dit natuurlijk in alle toonaarden. Maar uit de discussie bleek dat Hagoort zich opstelt als een groene apparatsjik, terwijl Joustra hem manhaftig – maar tevergeefs – op zijn plichten wees als onafhankelijk journalist van de publieke omroep, die geacht wordt neutraal te zijn en zich niet voor het karretje mag laten spannen van welke actiegroep dan ook.

Hagoort volgt slaafs en kritiekloos de desinformatie van milieubeweging ter zake, terwijl er toch overvloedig, goed gedocumenteerd bewijs is, dat vele van hun beweringen onjuist en niet meer dan propaganda zijn.

In een eerdere ‘posting’, ‘Klimaatdebat tweede kamer – een orgie van parlementair bla bla bla en wensdenken’, heb ik naar een aantal onderzoeken verwezen, die aantonen dat de zogenaamde klimaat’consensus’ een sprookje is. Die beruchte consensus van 97% van de klimaatwetenschappers is een verzinsel van klimaatbevlogenen en volkomen uit de lucht gegrepen. De enquêteresultaten die zij daarbij presenteren zijn alle op grond van methodologische tekortkomingen, vage vraagstelling en/of selectieve, niet–representatieve keuze van de groep ondervraagden, als onjuist en tendentieus weerlegd.

Waarom neemt Hagoort niet de moeite om zich wat breder te oriënteren? Is dat niet zijn journalistieke plicht? Kennelijk denkt hij daar anders over, want hij stelt zich en zijn organisatie op als fanatiek apostel van het broeikasevangelie. Hij verzaakt zijn journalistieke plicht om ook actief te zoeken naar de keerzijde van de medaille. En dat telt natuurlijk extra zwaar, omdat het niet gaat om een obscuur medium, maar de NPO, die een dominante positie inneemt in het informeren (in dit geval indoctrineren) van de Nederlandse bevolking.

En dan dat eeuwige gemekker over het lot van onze kinderen en kleinkinderen! Bekijk het eens van de andere kant! Velen willen bijvoorbeeld niet dat hun kinderen en kleinkinderen moeten lijden onder het juk van het ecokalifaat.

Henk Hagoort geeft overvloedig blijk van zijn vooringenomenheid en gebrek aan kritisch vermogen en toont zich een willig instrument in handen van de klimaatlysenko’s in deze wereld. Ondertussen zit Nederland maar opgescheept met geborneerde NPO–hotemetoten in het door de belastingbetaler gefinancierde medialand. Zij denken de wijsheid in pacht te hebben en rusten niet voordat zij de kijkers bewust hebben gemaakt van de urgentie van een niet–bestaand dan wel sterk gehypt probleem door hen een dagelijkse portie imaginaire klimaatveranderingsellende voor te schotelen. Zeker, er is veel ellende in de wereld. Maar die heeft niets te maken met de vermeende door de mens veroorzaakte opwarming van de atmosfeer (die zo’n 18 jaar geleden is gestopt).

Voor mijn eerdere bijdragen aan Jalta zie hier.