De koersen zijn er nu ook humeurig van. Na vijf jaar en vijf bijzondere maanden snakt nu zelfs de meest onverschillige beurs naar een oplossing voor Griekenland. Het spel lijkt zelfs wel een beetje op de beurs. Net als veel beleggers is ook de EU niet bij machte verlies te nemen en dalingen te accepteren. Pijnlijk.

Op 6 juli publiceerde @DeSpeld deze tweet:  Referendum Griekenland: snapt u het nog? http://t.co/Cawi22Or5n pic.twitter.com/mmWjzp9rOj

Het woord referendum had er niet eens bij gehoeven. Niettemin schrikken de beurzen en markten niet al te zeer meer van nieuws over Griekenland. Bezit van de zaak is einde vermaak, heet het vaak in dat wereldje. Een mooi voorbeeld is dat referendum zelf. Vorig weekend aangekondigd en de AEX opende die maandag  op ongeveer -5 procent, om daarna weer iets te stijgen.

Zondag was dat referendum een feit met die enorme 61,3% oxi-uitslag. De AEX opende gisteren met maar -2 procent. Niettemin is iedereen het op de beurs meer dan zat. Oneerbiedig uitgedrukt: economisch is Griekenland niet van belang;  het maakt maar zo’n 2 procent van de Europese economie uit. Op bijvoorbeeld Heineken en nieuwe Ahold-partner Delhaize na halen de meeste (beursgenoteerde) bedrijven er niet of nauwelijks omzet en winst vandaan. Maar hoe langer dit gedoe duurt, hoe meer kans op EU-besmetting: meer onrust en misschien consumenten en bedrijven die voorzichtig worden, dat is wellicht de vrees op de beurs.

Een van de grootste Griekse beursfondsen is de nationale voetbaltoto. Die tent is zelfs 2,5 miljard waard, meer dan menig bank

Even tussendoor: wellicht tekenend voor het Griekse politieke drama, het economische echec én de mentaliteit daar, is dat een van de grootste Griekse beursfondsen de nationale voetbaltoto is! Ja echt! Zie hier de Greek Organisation of Football Prognostics. Die tent is zelfs 2,5 miljard euro waard, meer dan menig bank.

Besluiteloosheid

Niettemin hebben Europa en Griekenland het in de afgelopen weken toch voor elkaar gekregen dat de beurzen inderdaad in de ban zijn geraakt van dit drama. Kort gezegd: verzwakt de euro dan lopen de renteverschillen tussen Noord- en Zuid-Europa weer op en moeten aandelen per saldo terug. Zelfs in de VS! Knap, want dat was niet nodig geweest. Griekenland an sich is er te onbelangrijk voor, maar beleggers hebben nu eenmaal een hekel aan onzekerheid. Voor Griekenland is het simpel: het maakt niet uit wat de oplossing wordt, als er maar een oplossing komt. En die laat gewoon al vijf jaar op zich wachten..

Besluiteloosheid en niet doorpakken, het lijkt wel op beleggers zelf. Ik ken mensen die nog altijd wachten op de dag dat ze hun oorspronkelijke aankoopkoers terug zien op het bord . Het is niet uit hun hoofd te praten, dus wens ik ze veel succes en vooral heel veel geduld. Een paar voorbeelden:

· KPN dat nu dik 3 euro doet, maar rond 2000 op meer dan 70 euro stond

· Hele volkstammen zitten nog te wachten tot Aegon (6,50 euro) en ING (nu 14,50 euro) weer 30 euro doen, zoals voor de kredietcrisis

· Idem dito voor aandelen als ArcelorMittal, TomTom et cetera die ooit meer dan 60 euro deden, maar nu rond 8,50 euro en een tientje

· Wie riep daar Imtech? Laat dat sommetje maar zitten…

Emoties uitschakelen

Alle gekheid op een stokje, dit is wat de jongens en de meisjes van de vrouwen en de mannen op de beurs scheidt. Met name handelaren nemen zonder pardon en zonder er verder over na te denken hun verlies als een positie de vooraf ingelegde stoploss raakt. Gewoon ijskoud de eigen emoties uitschakelen. Net als huis-, tuin- en keukenbeleggers is dit nu precies wat de EU en Griekenland niet doen.

Dat geld komt nooit terug en dat weet iedereen, toch…?

Een beetje handelaar had in 2010 meteen die schuld van rond de 325 miljard euro weggestreept. Schone lei. Athene wel of niet in de EU, euro of drachme: dat geld komt nooit terug en dat weet iedereen, toch…?

De Griek in ons allemaal

Verlies nemen, dalingen accepteren, na vier eeuwen modern kapitalisme zijn we er nog steeds niet aan gewend. Maar ze horen er net zo bij als het vieren van de stijgingen. En dat we daar nog altijd niet aan gewend zijn is vreemd, want per saldo stijgt de beurs toch ook al vier eeuwen. Maar de stijgingen vindt iedereen normaal en er wordt gehuild over dalingen. Het mooiste voorbeeld is onze huizenmarkt. Die stijgt al bijna dertig jaar jaar lang onafgebroken en ging vele malen over de kop. Maar toen de markt vanaf 2008 in drie jaar 20 procent uitblies, stond meteen half Nederland onder water, schreeuwde iedereen moord en brand en moest alles anders en eerlijker. Wat dat ook moge betekenen. 

Nee, dat ligt niet aan de markt, dat ligt niet aan de huizen, maar dat ligt aan die veel te scherp gefinancierde Nederlanders zelf. Schuld van de banken en adviseurs, roept u? Tja, zo redeneert Athene ook! Misschien is dit wel de echte Europese crisis: er zit wellicht Een Griek in ons allemaal 🙂


@ArendJanKamp Hoppa, even een #Vanish #oxi schoonmaak actie in Griekenland, en alle schulden zijn opgelost! pic.twitter.com/kusJPJqivU

— margefreek (@margefreek) 6 juli 2015