De stroom illegalen/gelukzoekers/vluchtelingen (kies maar welk frame u het beste ligt) in Europa zet meer onder druk dan alleen de sociale voorzieningen. De discussie over dobbernegers en bootmensen verdeelt autochtone Europeanen tot op het bot en zoals ik eerder betoogde: als wij het onderling al niet eens kunnen worden over de aanpak van het probleem, gaat er niets opgelost worden. We dweilen niet met de kraan open, we zijn nog aan het kissebissen welke dweil we zullen gebruiken.

Angela Merkel ziet de ernst van het probleem denk ik goed in als zij stelt dat de illegalenproblematiek groter is dan de Griekse crisis. Vooral omdat in Duitsland de woede over de instroom van mensen zo groot is, dat bepaalde lieden er niet meer voor terugdeinzen om asielcentra in de hens te steken. Een verenigd Europa zal een ouderwetse oorlog tussen staten allicht onwaarschijnlijk maken, maar een burgeroorlog ligt op de loer.

De woede over de omgang met asielzoekers is terecht. Let wel: de woede. Niet het handelen naar die woede door brand te stichten. Het is bizar hoe van burgers wordt geeist dat er duizenden mensen worden opgenomen in een samenleving waar de integratie van eerdere immigrantengolven vooralsnog mislukt is. Zie onderstaande knipsel, uit welke krant dit komt werd mij niet duidelijk maar met deze gang van zaken mogen wij ons hart vasthouden voor onze vrijheden en principes in de nabije toekomst. (Edit: Na publicatie van deze column bleek dat het knipsel uit NRC van afgelopen zaterdag afkomstig is, AN)

Anderzijds is er de machteloze woede die iedereen met een greintje medemenselijkheid ervaart bij het zien van de haveloze horden op Kos, in Calais, op Lampedusa en soms drijvend in zee, verdronken onderweg naar Europa. We hebben allemaal de Facebook-commentaren gelezen van mensen die jolig verkondigden het beeld van een verdronken meisje als schermafbeelding in te stellen, want hoera, weer een uitkeringstrekker minder. Toen al werd de reactie van deze provocerende haatprimaat gretig gebruikt om het debat over de instroom te framen: iedereen die tegen de komst van illegalen is, is een naargeestige lafbek die zich verkneukelt over dode kinderen.

In Duitsland blijft het niet bij Facebookberichten, maar zijn er mensen die vanuit bepaalde sentimenten tot actie overgaan en daarmee niet alleen asielzoekers, maar de sociale stabiliteit van heel Europa in gevaar brengen. De anti-immigratie-opiniemakers en politici hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat brandstichting en geweld niet op een lijn worden gesteld met hun standpunten. Dit frame zal zeer sterk worden ingevuld door het andere kamp, de voorstanders van veerdiensten vanuit Libië, de godwinnende pro-instroom activisten en de vele politici, hulpverleners en actievoerders die garen spinnen bij de asielindustrie.

De terreur tegen asielzoekers in Duitsland (of waar dan ook, te vrezen valt dat dit ook elders zal gebeuren) moet krachtig en over de hele breedte van het debat veroordeeld worden. Niet verzwijgen, niet afdoen als marginaal extreemrechts. Onder ogen zien, benoemen, en, wij vragen dit ook van bijvoorbeeld ‘gematigde’ moslims, kleur bekennen en afstand nemen. Ten eerste natuurlijk omdat wij met ons poten van mensen en gebouwen afblijven in de beschaafde maatschappij die wij pretenderen te zijn. En ten tweede om slagkracht te behouden in het kamp van de anti-immigratie-denkers. We dienen ons te ontdoen van geweldplegers en extremisten. Polarisatie waarbinnen anti-immigratiestandpunten moeiteloos op één hoop kunnen worden geveegd met geweld zal ertoe leiden dat immigratie de Europeanen zo zeer zal verdelen dat we op zeker moment elkaar de hersens in gaan slaan.

En dan is het wel erg makkelijk om met veerdienst Frontex Fort Europa binnen te komen en de zaken naar je hand te zetten wat betreft christelijke mede-asielzoekers, vrouwen aan de supermarktkassa en meer van dat fraais. Richt woede op beleidsmakers en politici, doe dat uitsluitend verbaal en veroordeel daarnaast de brandstichtingen in de scherpste bewoordingen. Er is een reden dat iedereen naar Europa wil, Europa in een hell hole vergelijkbaar met Syrië veranderen zal dat enthousiasme allicht temperen maar daar hebben wij vooral onszelf mee.

Beeld cc: Marek Peters