We rijden naar Aken. Dit omdat het tweede kerstdag is, er toch al een familiebezoek in Duitsland gepland is, en we dan net zo goed wat van die superieure Europese cultuur tot ons kunnen nemen. Radio 2 staat aan want ach, een moppie muziek onderweg, waarom ook niet. In het nieuws komt het bericht tot ons dat op Corsica een moskee en een kebabzaak zijn aangevallen door een woedende meute. Er is materiële schade en er zijn enkele korans verbrand.

We spreken hoofdschuddend van pogrom-achtige toestanden. Niet dat de moslims nu te vergelijken zijn met de joden in de jaren ’30, zoals gestoord-links weleens oppert. Maar boeken verbranden, en ruiten ingooien, de tering.

Radio 2 is vergeven van reclame, en gezwam van een DJ dat in infantiele leegheid alleen wordt overtroffen door de ingezonden mededelingen van de luisteraars. “Wij, Ronnie en Patricia, luisteren altijd Top2000 terwijl we de traditionele tweede kerstdag-gevulde eieren maken voor de hele familie. Supergezellig nou houdoe!”

We zetten het af, luisteren geruststellende maar verdrietige countrymuziek en belanden in Aken in een Bizantijns-gotische droom van een kapel. De rest van de dag zijn we verstoken van nieuws en actualiteit.

Tot hedenmorgen, er moet gewerkt worden dus de laptops klappen open.  Zal ik wat schrijven over Karel de Grote’s Akense wonderbouwsel? Over hoe alleen dat gebouw al een reden is om de westerse cultuur superieur te verklaren en alle offers in haar verdediging meer dan waard?

Mijn oog valt op een bericht over de ongeregeldheden op Corsica. Informatie die de luisteraar van het overheidsgefinancierde radio 2 gisterenmiddag nog onthouden werd, bij het verontrustende relaas over de aangevallen moskee. De grimmige aanval was een reactie op de hinderlaag waarin Corsicaanse brandweermensen waren gelokt door jongeren uit de achterstandswijk. Dat verlegt de associatie met een pogrom naar een vergelijking met een ander fenomeen:

Een burgeroorlog.

Ik probeer me voor te stellen dat een woedende menigte de Akense kapel binnendringt en er brand sticht. Ik hoop die dag nooit mee te maken maar ik word niet gerustgesteld door het optreden van onze pers, politiek en media. Desinformatie verspreiden om de sympathie te behouden voor lieden die geen slachtoffer, maar dader zijn. Het zal olie op het vuur blijken, in zowel moskee als kapel.

 

Beeld cc: Lusitana