Hee, een stukje omgekeerde ‘verwarde lone wolf’-retoriek! Verwarde vrouw richt massaslachting aan onder de pagina’s ener koran. Dit heeft niks met de islam te maken, vermoedelijk kon zij geen stageplek krijgen want vrouw in Afghanistan, dan krijg je dat, en hoppa, daar sneuvelden ettelijke onschuldige bladzijden van het heilige boek van de religie van de Vrede. De vrouw zou psychisch gestoord zijn geweest.

Denkt u dat de Afghanen haar dezelfde coulance betoonden als onze politici en media hier plegen te doen met ‘verwarde eenlingen’? Dat dat Afghaanse Allahxander al-Pechtoldi zich zorgen maakt dat zo iets natuurlijk vooral weer slecht afstraalt op psychisch zieke vrouwen? Dat de media haar met balkje voor de ogen afbeelden en respectvol met initialen aanduiden?

Neen, de omstanders grepen de mevrouw, lynchten en verbrandden haar en pleurden wat er van haar over was in de rivier. Kan je veel zeggen van de moslims in het algemeen en in dit geval van de Afghanen in het bijzonder, maar die jongens staan voor waar ze in geloven. Als wij onze principes ook maar een tiende zo fel zouden verdedigen als zij de hunne, hadden we een stuk minder gedoe zoals de in totaal alweer tientallen doden die de afgelopen 48 uur vielen door toedoen van islamitische moslimmohammeddanen te Tunesië en Nigeria.

Is de verontwaardiging over het haatgeloof dat groeit en bloeit en ons telkens weer boeit niet een beetje sleets aan het worden? Jep. Ook ik betrap mezelf er op dat ik bij het lezen over de Afghaanse lynchpartij het hele gebeuren zonder al te veel emotie classificeer als ‘boosmakertje’. Next. Maar dat zinnetje “de familie van het slachtoffer heeft de politie verteld dat de vrouw al jaren psychisch ziek is” wakkert toch nog het luie waakvlammetje van mijn machteloze woede aan. “Psychisch ziek”, dat zegt de familie vast om zich het vege lijf te redden. 

Begrijpelijk, temidden van huichelachtige zeloten die een vrouw lynchen om het verbranden van een kutboek dat ons niets dan oorlog, haat en ellende brengt. “Allemaal een koran verbranden en er een foto van op social media plempen, want fuck hun!” piept een ietwat bibberig maar strijdbaar stemmetje in mijn achterhoofd. “Nee ben je besodemieterd, dat wordt je dood”, overruled de stem der rede. (Ik ben niet per se psychisch ziek, mocht u zich zorgen maken om die stemmetjes in mijn hoofd. Ik hoor ze niet letterlijk, het is een vereenvoudigde weergave van mijn denkproces.) Die Afghaanse was zeker psychisch ziek. Niet omdat ze dat wrede vod verbrandde. Maar omdat ze dat openlijk deed. Enfin. RIP de bladzijden van de koran, dan maar.