Is ook lief. Vuistjesmaaien in de Tweede Kamer over de opkomst van extreemrechts, terwijl Europa, Afrika en het Midden Oosten nu al jaren zuchten onder islamitische terreur, Tunahan Kuzu deed het. Bij het asieldebat gisteren wees Kuzu op het gevaar van extreemrechtse groepen. Hoewel dat natuurlijk geen frisse jongens zijn, moet Tunahan Kuzu misschien even dimmen als we het over extremisme hebben.

Want wat deed de voormalige PvdA-Turksestemmentrekker op een manifestatie van Amin Abou Rashed, Europa’s voornaamste fondsenwerver voor Hamas? De ook wel als Abou Eenarm bekendstaande ‘activist’ en zijn gedachtengoed vormen een groter gevaar voor stabiliteit, vrede en rechtvaardigheid in West-Europa dan alle neonazi-stumperds bij elkaar. Nu het geweld in Israël weer oplaait, steunt Rashed openlijk de intifada, de geweldsorgie tegen joden die nu al weer dagen aanhoudt.

(De NOS spreekt trouwens liever over ‘verzet’, de messen waarmee joodse passanten worden aangevallen zijn derhalve ‘verzetswapens’.)

Dus een Tweede Kamerlid spreekt in het asieldebat zijn zorgen uit over extreemrechts tuig, en meent tegelijkertijd een Hamas-kopstuk te kunnen steunen? Curieus. Hoewel een verstandig mens iedere vorm van extremisme, of dat nou islamitisch of neonazistisch van aard is, zou moeten afwijzen, is er wel een verschil. Behalve, wat ik hierboven al even kort aanstipte, dat wij in West-Europa momenteel veel meer te vrezen hebben van de islam dan van extreemrechts, is de benadering van beide groeperingen ook heel anders.

Neonazisme, rechtsextremisme en racisme worden niet gekoesterd en goedgepraat, niemand zal beweren dat molotovcocktails die naar AZC’s gegooid worden ‘niets met extreemrechts’ te maken hebben. Wel hebben we een volksvertegenwoordiger die openlijk een verboden terreurbeweging steunt, en ondertussen waarschuwt voor extremisme en radicalisering jegens en onder moslims. “Extremisme is gek, raar, pervers, vies,” zo zei hij eerder dit jaar. 

Waarvan akte.