Alarm. Beman de onderzeeërs, stof de Atlantikwall af, laat the white cliffs of Dover een cordon sanitaire worden. Hou deze ramp op Brits grondgebied. Groot Brittannië gaat helemaal kapot aan islamofobie en moslimhaat! Althans, dat zeggen de moslims zelf.

Om te beginnen kan ik me voorstellen dat menig Brit zijn moddervette full English ontbijtje slechts met moeite binnenhield toen hij besefte dat zijn islamitische landgenootjes 7 juli 2015 hadden uitgekozen om uitgebreid de Britse maatschappij te hekelen over de niet-bestaande hate crime ‘islamofobie’. Het is vandaag namelijk 10 jaar geleden dat 52 Britten uit naam van de religie van de vrede uit het leven werden geblazen in een serie bomaanslagen. Je moet het godverdomme maar durven om dit bittere jubileum op te eisen voor, nee, te besmeuren met je pathetische zelfmedelijden. Alsof de Nederlands-Duitse gemeenschap 5 mei 1955 zou aangrijpen om zich beklagen over al te rigoureuze denazificatie.

Maargoed, wat zien we, in de 7 infographics van de islamofobiehustlers? We zien dat er een toename is van anti-islamitische incidenten na de islamitische aanslagen in Londen, de onthoofding van soldaat Lee Rigby door twee moslims en na de islamitische terreur tegen Charlie Hebdo.

GOH!

Ik zal het er voor de zekerheid wel even expliciet bij zeggen: aanslagen, aanvallen en bedreigingen tegen islamitische gebouwen, instanties en/of personen zijn nooit goed te praten. Een ander verhaal wordt het, als we zien dat die vermeende ‘aanvallen’ zijn gerapporteerd door de ‘slachtoffers’ aan de organisatie die haar bestaansrecht ontleent aan het plaatsvinden van zulke aanvallen. Ik geloof er, in goed Nederlands, geen reet van. In Nederland hadden we ook een paar van zulke kwesties, of deze ‘aanvallen’ daadwerkelijk gebeurd zijn is, laten we zeggen, onduidelijk. Aangiftes, getuigen (de ‘aanvallen’ waren op drukke plekken) en arrestaties zijn er niet.

Dan de online ‘islamofobie’. Dreigen is uit den boze, dat lijkt me duidelijk, maar de Britse druiloren hebben ook ‘hate speech’ en ‘anti-muslim literature’ meegeteld. Ga nou toch gauw weg, muzelmallerds! Let op hoe ze uitgenast spreken over ‘anti-muslim’ literature. Voor een optimaal slachtofferbeeld spreek je immers beter van anti-moslim (mensen!) dan van anti-islam (kwaadaardige ideologie). Islamkritiek en het uiten van afschuw van de islam tellen ze dus gezellig mee als ‘moslimhaat.’ Salman Rushdie weet er van.

Het wordt erger. Desgevraagd (infographic 4) vinden Britten een clash of civilizations tussen autochtonen en moslims het waarschijnlijkst, aanmerkelijk minder mensen menen dat zo een clash tussen autochtonen en zwarten, hindoes of Sikh zal plaatsvinden. ISLAMOFO… Oh wacht nee, misschien denken Britten dat omdat er ettelijke grote pedofielennetwerken van moslimmannen zijn opgerold. Omdat er shariawijken in Groot Brittannië zijn. Omdat moslimextremisten Lee Rigby op straat onthoofdden. Omdat we godbetert vandaag de 52 Britten zouden moeten herdenken die zijn gedood uit naam van de islam, maar in plaats daarvan hebben we het nu dus over het potsierlijke slachtofferdenken van een groep die zo veel ellende heeft veroorzaakt, dat 59 % van de Britten denkt dat een clash met moslims het meest waarschijnlijk is. De infographic over terreurmaatregelen en moslims: zelfde laken een pak. Waarom denken jullie dat dat zo is, mmh, Aboes al-Einstein?

Maarja. Van lieden die het tweede lustrum van 7/7 schaamteloos kapen voor het opeisen van de slachtofferrol, hoeven we geen zelfreflectie te verwachten natuurlijk.

Wat dit infographicfestijn ons leert, is dat de Britten niet heel positief staan tegenover de islam. Dat lijkt mij een gezonde houding, mits deze afkeer beperkt blijft tot verbale kritiek. De moslims die spot, kritiek en afkeer van hun ideologie ‘islamofobie’ noemen en weigeren hun eigen gedrag onder de loep te nemen, laten zien dat zij inderdaad niet thuishoren in een vrije, westerse democratie. De Britse moslims zijn geen slachtoffers, en de Britten zijn geen irrationele gekkies die zomaar, opeens een klerehekel krijgen aan een willekeurige ideologie.

Dan vraag ik nu graag uw aandacht voor de slachtoffers waar we het wél over moeten hebben vandaag. Opdat wij hen niet vergeten.