– Hee Wolf!

– Oh, dag Uil. Wakker, zo overdag?

– Ja joh. Ik moet mijn nest verdedigen. Er hollen steeds mensen langs, t werkt me verschrikkelijk op de zenuwen. Lik mijn poten even schoon wil je? Er zit bloed aan. Dank je. Wel mooi dat we gewoon weer in alle kranten stonden he? Er was ander Groot Nieuws. Maar over ons blijven ze schrijven.

– Hmja. Ik hoopte eigenlijk dat het vertrek van de Oude Beer en de Rat de aandacht een beetje zou afleiden van mijn omzwervingen, Uil. Een terreur-Oehoe gedijt in de spotlights, maar een Eenzame Wolf als ik, teruggekeerd uit buitenlandse streken in het Hollandse land, mwah. Ik wil niet op youtube en in het journaal.

– Mijn beste Wolf, je weet toch hoe het gaat in dit land. Mensen willen actie en ruige natuurdingesen, maar dan wel met ANWB-paddestoelen ertussen en achter een hekje enzo. Dat moet je in je voordeel gebruiken, als je buiten de gebaande paden wil treden moet je je verantwoorden. Wildlife met bonnetjes, zogezegd. Denk je echt dat ik ‘mijn nest wil verdedigen’? Welnee. Kunnen mij die stomme eieren wat jeuken. Maar het is een i-de-aal excuus om af en toe zo’n joggende burgerlul te grazen te nemen. Geef de mensen een goede reden en niemand legt je een strobreed in de weg.

– Ja daar ging het mis met Beer en Rat he? Die zeggen ook soortvan dat ze hun nest verdedigen maar in feite deden ze wat in hun botte harses opkwam.

– Beer en Rat zijn prutsers. Nu met de staart tussen de benen pleite gaan, tsk. Amateurs. Dan kunnen Wezel en Vos en Haas en Slang en Worm allemaal met uitgestreken gezichtjes bij Nieuwsuur kwelen dat het een ‘persoonlijk drama’ is en hoeven Beer en Rat nog steeds geen goeie reden te geven waarom ze zo snaaks en wreed optraden.

– Maar ze komen er wel mee weg, Uil.

– Aha. Voor nu ja. Maar gozer, denk eens na. Niet alleen beheersen wij al dagen het nieuws. En komen we weg met joggers afknagen en door woonwijken hobbelen. Men vindt het ook nog eens práchtig wat wij doen. Het is de natúúr, zeggen ze met ontzag. Die beestjes weten niet beter, wat prachtig, dat instinct!

– Dat geldt voor Beer en Rat toch ook. Iedereen wist toch dat die twee niks goeds in de zin hadden. En onder het mom van ‘dat is hun aard’ zogenaamd criminelen bestrijden, maar eigenlijk dronken van macht en onverschilligheid de boel besodemieteren. Nou komt het uit en niemand die zegt ‘wat een prachtig instinct!”

– Dat, waarde Wolf, is omdat zij het stiekem deden. Waardoor mensen hun eigen instinct niet meer vertrouwden en zich te kakken gezet voelen nu opeens, verrassing, de ware aard van Beer en Rat naar boven komt. Echt, verscheur openlijk een paar lammetjes, of zet in vliegende vaart je klauwen in een wandelaar, het mag gewoon in dit land als je maar doet wat de mensen van je verwachten. Kom je mee in de krant zelfs.

– Hmmkee. Dus ik als teruggekeerde Lone Wolf kan gewoon doen wat ik wil, want mensen verwáchten dat ik een woest ondier ben?

– Exact. Jij zit geramd jongen. Jij en ik, wij blijven langer in het nieuws dan Beer en Rat. Wij geven de mensen wat ze willen. Actie, meedogenloos avontuur en oer-instinct, mét verantwoording.