Oh heerlijk mensen. Popcorn (wit) en cola (donkerbruin) erbij. Vooruit, het is warm, stukje watermeloen mag ook maar daar bedoel ik verder niks mee anders wordt de stagiair van The Washington Post woedend. Voeten op t bureau en aanschouw het policor slagveld waarop heden de elitefolder NRC Handelsblad slachtoffer werd van friendly fire.

Het boekenkatern van KKK Handelsblad besprak een aantal werken van zwarte, Amerikaanse auteurs en de situatie van zwarten in de VS in het algemeen. De kop: Nigger, are you crazy? Beeld: gestileerde zwarte figuren in onderdrukte posities. Het stuk is uiterst correct, de keuze voor kop en beeld zijn prima te verdedigen. Ga ik niet doen, dat doet Chef Boeken Michel Krielaars zelf al, in The Washington Post. Waarom doet Krielaars dat?

Omdat de assistent-chef digitale opinie (dat is een soort Stagiair Facebook en Commentpanelen, red.) Karen Attiah van WaPo het zwart (sorry) voor ogen werd van het woord nigger in combinatie met de illustraties. Natuurlijk is de NRC-kopij op geen enkele manier racistisch, maar dat weerhield Attiah er niet van om helemaal apeshit te gaan op de Nederlandse media, Zwarte Piet en mensenrechten. Daarbij citeert ze tot overmaat van ramp ene Chad Bilyeu. Wie? Een twittertroll die al jaren uit naam van antiracisme scheldt, dreigt en vooral zichzelf belachelijk maakt. Hij doet dit wel onder zijn eigen naam, dat is prijzenswaardig, maar verder is hij als bron voor de Stand van Nederland niet serieus te nemen. Kon Attiah ook niet weten, maar het is wel handig dat hij zegt wat zij graag wil horen.

Ziehier de situatieschets van de policor clusterfuck die mij met zo veel jolijt vervult. Leedvermaak, het is niet mooi van mij en ik reken het tot één van mijn vele karakterfouten, maar jongens, wat heerlijk dat de grachten van de Gordel nu zijn verworden tot loopgraven van FoeiMagNiet.

Decennialang vingerwapperen, strepen in het zand trekken, demoniseren, moraliseren, anoniem commentaren, NewSpeaken, ontkennen, verdraaien, te hoge moraalpaarden berijden, lafbekken en monter een hele diepe policorkuil helpen graven, om er uiteindelijk zelf in te lazeren met een uiterst genuanceerd, doorwrocht stuk met bittercynische kop en plaatjes.

De Brave New World van zelfcensuur, humorloosheid en andersdenkendenhaat begint haar eigen scheppers op te eten. En in plaats van de hysterica van de WaPo uit te lachen en met een beroep op de vrijheid van meningsuiting het stuk en de afbeeldingen te verdedigen, doet NRC wat elitairfatsoenlijk Nederland het beste doet: onmiddellijk capituleren en terug in het gareel. Pers die bang is voor haar eigen persvrijheid. En dat is de allerminst grappige uitkomst van deze op zich hilarische policorslapstick.