Een nieuwe rubriek op Jalta: een wekelijkse selectie van lezenswaardige bijdragen van redacteuren en columnisten zoals die afgelopen week zijn verschenen op Jalta, samengesteld door hoofdredacteur Joshua Livestro. 

Buitenlandse zaken

U merkt er als het goed is weinig van (we verschijnen immers elke dag, zelfs als het hoogzomer is) maar ook Jaltamedewerkers gaan wel eens met vakantie. Zoals het goede journalisten betaamt, hebben ze ook over het verre buitenland dat ze bezoeken meteen weer wat te melden. Zo beschreef buitenlandredacteur Bart Schut het door hem bezochte Bosnië–Herzegovina, twintig jaar na de burgerloorlog, als een land waar vrede vooral bestaat uit langs elkaar heen leven: “Het is pijnlijk toe te moeten geven, maar etnisch scheiden – slechts een kleine stap verwijderd van het verwerpelijke etnisch ‘zuiveren’ – werkt. Ondanks de problemen van bevolkingsgroepen die elkaar niet kunnen luchten of zien, biedt het Bosnische voorbeeld een model voor andere landen in burgeroorlog.” Annabel Nanninga deed semilive verslag van de gebeurtenissen in de lobby van haar Griekse hotel in Observaties van een lobbyist. En columnist Mike Ackermans greep zijn bezoek aan Oost-Europa aan voor een bespiegeling over de aard van het kapitalisme, dat volgens hem misschien niet perfect is maar wel perfecter dan het daar langdurige geteste communistische alternatief.

Permanente campagne

Jalta is behalve een platform voor doordacht commentaar natuurlijk ook een megafoon voor persoonlijke campagnes van onze auteurs. Pieter Omtzigt greep zijn column aan om opnieuw hartstochtelijk te pleiten voor de vrijlating van de in Spaanse gevangenschap verkerende Nederlander Romano van der Dussen. Het enige DNA-bewijs in zijn zaak verwijst niet naar hem maar naar een veroordeelde Britse moordenaar, die nota bene een bekentenis heeft afgelegd. Toch zit Van der Dussen al jaren in eenzame opsluiting. Pieter eiste opnieuw met klem dat minister van Buitenlandse Zaken Koenders zich persoonlijk met de zaak zou gaan bemoeien: “Waar blijft de minister?

Esther Voet haalde in haar column hard uit naar radicalen in de Israelische gemeenschap. Ze pleitte voor zero tolerance in de aanpak van religieuze en politieke extremisten die verantwoordelijk waren voor een dodelijke aanslag op de Gay Pride Parade in Jerusalem en een eveneens dodelijke aanslag op een Palestijns gezin op de Westelijke Jordaanoever: “Een volk, een natie, kan zich niet beschermen tegen de radicalen. Wat een natie echter wel kan doen is een duidelijke daad stellen tegen deze radicalen. Israel zal dat doen. Dat weet u. Dat weet ik. Zero tolerance. Van waar ze ook komen.”

Cultuur als missie: Karin Nullamento

In de slotsectie van deze nieuwe rubriek zullen we telkens aandacht vragen voor het werk van een van onze redacteuren of columnisten. De eerste in deze reeks is cultuurredactrice Karin Nullamento. Karin is relatief nieuw in de journalistiek (ze schreef hiervoor alleen voor De Dagelijkse Standaard) maar dat valt aan haar bijdragen niet te merken. Ze schrijft met net zoveel gemak (en gezag) over Medisch Centrum West als over de Nibelungen-Festspiele. Een leestip: Karins vaste wekelijkse column op zaterdagmorgen waarin ze culturele tips geeft voor de week erna. Deze week bespreekt ze o.a. het Grachtenfestival in Amsterdam en de Turkse markt in het museum TwentseWelle in Enschede.