In oktober was het Ottawa, nu Sydney. Het lijkt alsof er geen uithoeken op aarde meer zijn waar de lange arm van islamitische terreur de dromen van multiculturele immigratie en religieuze tolerantie wreed verstoort. De kanker van het gewelddadige fundamentalisme lijkt uit te zaaien naar ieder land waar genoeg moslims zich vestigen.

Het doet mij pijn bovenstaande woorden te typen, bijna fysiek zelfs, maar het is de keiharde waarheid. Want waar de overgrote meerderheid van de moslims wereldwijd natuurlijk geen terrorist is, is het omgekeerde helaas ook waar: de islam heeft in 2014 een de facto monopolie op terrorisme. De schokkende gijzeling in Sydney van onschuldige burgers door nota bene een uit zijn eigen land gevluchte Iraniër (geeft een uit de woestijn ontsprongen religie geen regels over hoe de ontvanger van zo’n vergaande gastvrijheid zich heeft te gedragen tegenover zijn gastheer?) is slechts het laatste voorbeeld van het geweld dat de meedogenloze doodscultus van het islamitische fundamentalisme heeft voortgebracht, het laatste – helaas alleen in de zin van meest recente – monster dat het streven naar een terugkeer tot de “zuivere” islam van jihadisten, salafisten en moslimbroeders heeft gebaard.

Want laten we er geen doekjes om winden: de terreur van de Islamitische Staat, Al Qaida, Boko Haram, de Taliban, Al Shabaab en hoe deze clubs voor psycho- en sociopathische sadisten zich ook noemen, en de eenzame wolven die zich met hen identificeren, vindt zijn wortel wel degelijk in de woorden uit de heiligste boeken van het geloof. Toegegeven, zij worden niet in hun historische context geplaatst, er wordt selectief in gegraven en vaak is de interpretatie van de islamisten onlogisch of ronduit onjuist. Maar iets, iets in die teksten maakt het ook na bijna 1400 jaar onmogelijk de tumor van de jihadideologie uit het steeds ziekere lichaam van de moslimgemeenschap te snijden.

De laatste profeet

Is het het kinderlijke maar rotsvaste geloof dat de koran het letterlijke woord van god is? Of de al even bizarre gedachte dat nu net Mohammed de laatste profeet zou zijn? Is het de deplorabele staat waarin de islamitische landen – ooit een machtig, welvarend rijk dat van Spanje tot India reikte en waarin kunst en wetenschap een vooraanstaande plaats innamen – verkeren? En is die staat soms ook te verklaren als bijproduct van de islam, waardoor het een slang is die in zijn eigen staart bijt?

Hoe dan ook, feit is dat vrede en democratie eerder uitzondering dan regel zijn binnen de oemma. Laten we niet vergeten dat het de moslims zelf zijn die het meest onder de terreur van hun geloofsgenoten lijden. Want in de 16 uur die het gijzelingsdrama in Sydney duurde, kwamen in Syrië, Irak, Nigeria, Afghanistan, Jemen en Somalië honderden onschuldigen om het leven, stuk voor stuk moslims. Op het moment dat dit artikel online kwam, waren Pakistaanse Taliban (TTP) druk bezig in naam van Allah kinderen af te slachten op een school in Peshawar. Het dodental staat nu op 130, maar zal verder oplopen. Hoe het vermoorden van schoolkinderen precies een zuiverder islam dichterbij brengt of de “grenzenloze barmhartigheid” van God illustreert, is mij niet helemaal duidelijk, maar het zal wel weer de schuld van het Amerikaanse drone-strike programma zijn of een zionistisch complot, bedoeld om de islam in een kwaad daglicht te zetten.

Ook nu zal er weer op worden gewezen dat de daden van Man Haron Monis onislamitisch, zelfs anti-islamitisch zijn.

Het is verschrikkelijk wat islamieten elkaar wereldwijd aandoen, maar het is alleszins begrijpelijk dat de gemiddelde westerling daar even geen oog voor heeft en denkt aan zijn eigen veiligheid en vrijheid. Want op de een of andere manier gaat het keer op keer mis in de harten en hersenen van vrome moslims: iets drijft enkelen ertoe uit naam van hun geloof de vreselijkste misdaden te plegen, iets drijft sommigen ertoe deze misdaden te rechtvaardigen en iets drijft velen ertoe de andere kant op te kijken. Ook nu zal er weer op worden gewezen dat de daden van Man Haron Monis onislamitisch, zelfs anti-islamitisch zijn. Of dat zij slechts een reactie zijn op alle moslimhaat in het Westen. Of dat we niet moeten vergeten dat de Palestijnen het nog veel moeilijker hebben. Bla, bla en nog eens bla.

Zouden intelligente moslims zelf niet ook doodziek worden van dat eeuwige rechtvaardigen, bagatelliseren, wegkijken en ontkennen? Natuurlijk worden sommigen dat, maar blijkbaar zijn het er (veel) te weinig om iets te kunnen veranderen, een hervorming te beginnen, te werken aan een islam waarin voor jihad geen ruimte meer is, waarin terrorisme niet meer wordt gebillijkt, laat staan verheerlijkt. Te weinig intelligente, hoogopgeleide en goed in het Westen geïntegreerde moslims durven of willen de heilige koe bij de horens te pakken en een begin te maken met de broodnodige reformatie van hun geloof.

Kikker in de pan

Ik hoop natuurlijk van harte dat dit wel gebeurt, maar eerlijk gezegd geloof ik het niet meer. Misschien heb ik het ook wel nooit geloofd. En toch is het zo gemakkelijk: neem de koran niet meer letterlijk als het onveranderlijke woord van God en zie de hadith niet meer als de contextloze handelingen van de perfecte mens. Dat is alles, zo moeilijk is het toch niet? En haast jullie een beetje, beste moslims, want de Westerse samenlevingen zijn geen kikker die in de pan met water blijft zitten tot hij wordt gekookt.

Willen jullie af van moslimhaat? Het is zo gebeurd. Schrap jihad uit jullie religie en als jullie toch bezig zijn, ga dan meteen vrouwen, afvalligen en homo’s een beetje normaal behandelen. Oké, die laatste zaken zijn optioneel, ik – en met mij de overgrote meerderheid der Europeanen, schat ik – ben al meer dan tevreden met een jihadloze islam. Het is in jullie eigen belang, want als er echt zoiets als islamofobie bestaat, komt deze niet voort uit racisme of xenofobie, maar uit de acties van bloeddorstige idioten als Man Haron Monis. Hij en Michael Zehaf-Bibeau, Mehdi Nemmouche, Mohamed Merah, Mohammed Bouyeri en hoe al die obscure aartsverliezers ook heten, hebben jullie geloof, jullie positie als groep binnen de Westerse maatschappij en waarschijnlijk zelfs jullie dagelijks leven meer schade berokkend dan zelfs de meest rabiate moslimhater zou durven dromen.