Een mini-Schengen met grenscontroles. Wat een goed idee! Mochten vredesteken-Eiffeltorens, Franse-vlag-avatars, kaarsjes, bloemen, liefde, roodwitblauw-verlichte gebouwen, Imagine in de Top2000 en het ontkennen van de betrokkenheid van de islam nou niet werken, hetgeen mij sterk lijkt, dan is dat wel een aardig plan om op terug te vallen.

Een Schengen met Duitsland moesten we maar niet doen. Voor je het weet krijgt Merkel het weer op haar heupen en gooit ook van mini-Schengen de grenzen open, omdat ze das wel denkt te schaffen. Dat valt dan tegen, natuurlijk, en dan reist de hele karavaan ongehinderd alsnog naar ons Ter Apel.

België mag er ook uit. Niet dat die nare, islamofobe querulant Arthur van Amerongen grotesk gelijk heeft gekregen met zijn uit 2008 stammende werkje Brussel Eurabia, waarin hij Molenbeek aanwijst als broeinest van terreur. Nee, alsnog toegeven dat hij het bij het rechte eind had, speelt alleen het echte gevaar maar in de kaart: Wilders en extreemrechts. We weten allemaal hoe veel portretten we zien in de media van jonge mensen, afgeslacht door de PVV en Pegida. Die lui op rechts moeten we dan weer niet met bloemen, liefde en terrasbezoek bestrijden, maar gewoon met demonisering en Hitlervergelijkingen. Maar dat is logisch.

Een mini-Schengen met België is problematisch, we hebben de handen vol aan onze jongens die beslist enkel en alleen door sociaal-economische omstandigheden radicaliseren, we hoeven die van hunnie er niet per se bij.

Als Duitsland en België afvallen, houden we geen landen meer over die over land aan ons grenzen. Dus dat mini-Schengen is meer micro-Schengen, en we zouden dat micro-Schengen in de volksmond gewoon ‘Nederland’ kunnen noemen. En zelf beslissen wie er binnen komen. En, wie weet, ook wie er uit moeten.

Nadeel van zo’n aanpak is wel dat we de terroristen dan hun zin geven, volgens bijvoorbeeld Alexander Pechtold en Jesse Klaver. Terroristen vinden het namelijk he-le-maal te gek als bij strenge grenscontroles hun bommen en granaten worden onderschept, die jongens hebben niets liever. Zomaar ongehinderd rondreizen, daar tref je ze pas hard mee. Dus ik stel voor om het eerst nog even met bloemen en terrasbezoek te proberen, wat hebben we nou helemaal te verliezen?